Yeremya 6

6 ¹«Ey Benyaminoğulları, güvenliğe kaçın, Yeruşalim'den çıkın! Tekoa'da boru çalın, Beytkerem üzerinde işaret yükseltin, çünkü kuzeyden felaket, büyük bir yıkım yaklaşıyor. ²O güzel ve narin Siyon kızını yok edeceğim. ³Çobanlarla sürüleri ona karşı gelecek; çevresine çadırlarını kuracaklar, her biri kendi payını otlatacak.»

⁴Ona karşı savaşa hazırlanın! Kalkın, öğleyin saldıralım! Ama vay başımıza, çünkü gün batıyor, akşamın gölgeleri uzuyor. ⁵Kalkın, geceleyin saldıralım, kalelerini yıkalım!

⁶Göksel orduların Babası şöyle diyor: Ağaçlarını kesin, Yeruşalim'e karşı kuşatma tepesi yığın. Bu kent cezalandırılmalı; içinde baskıdan başka bir şey yok. ⁷«Bir kuyu suyunu nasıl taze tutarsa, o da kötülüğünü öyle taze tutuyor. İçinde zorbalık ve yıkım yankılanıyor; hastalık ve yaralar hep önümde. ⁸Uyarıyı dinle, ey Yeruşalim, yoksa senden tiksinerek yüz çevirir, seni viraneye, kimsenin yaşamadığı bir ülkeye çeviririm.»

⁹Göksel orduların Babası şöyle diyor: İsrail'in geriye kalanını, bir asma nasıl baştan başa devşirilirse öyle devşirecekler. Elini yine dalların üzerinden geçir, tıpkı üzüm toplayan biri gibi.

¹⁰«Kime konuşup uyarıda bulunayım da dinlesinler? Kulakları tıkalı, işitemiyorlar. Babamız'ın sözü onlara çirkin geliyor; ondan hoşlanmıyorlar.

¹¹Ama ben Babamız'ın öfkesiyle doluyum; onu içimde tutmaktan yoruldum. Sokaktaki çocukların, bir araya toplanmış gençlerin üzerine dök onu; karı koca birlikte alınacak, yaşlı da, iyice yaşı ilerlemiş olan da.» ¹²Evleri başkalarına geçecek, tarlaları ve karıları da; çünkü elimi bu ülkede yaşayanlara karşı uzatacağım, diyor Babamız. ¹³Küçükten büyüğe hepsi haksız kazanç peşinde; peygamberden kâhine hepsi hile yapıyor. ¹⁴Halkımın yarasını önemsizmiş gibi sarıyorlar. 'Esenlik, esenlik' diyorlar, ama esenlik yok. ¹⁵İğrenç davranışlarından utandılar mı? Hayır, hiç utanmadılar; kızarmayı bile bilmiyorlar. Bu yüzden düşenlerin arasında düşecekler; onları cezalandırdığımda yıkılacaklar, diyor Babamız.

¹⁶Babamız şöyle diyor: Yol kavşaklarında durup bakın; eski yolları sorun, iyi yol nerede, o yolda yürüyün, canlarınız rahat bulacak. Ama onlar, 'O yolda yürümeyeceğiz' dediler. ¹⁷Size bekçiler atadım ve 'Boru sesini dinleyin!' dedim. Ama onlar, 'Dinlemeyeceğiz' dediler. ¹⁸«Bunun için, ey uluslar, dinleyin; ey tanıklar, onlara ne olacağını görün. ¹⁹Ey yeryüzü, dinle: Bu halkın üzerine felaket getiriyorum, kendi tasarılarının meyvesini; çünkü sözlerimi dinlemediler, yasamı reddettiler. ²⁰Saba'dan gelen günnük, uzak bir ülkeden gelen güzel kokulu kamış umurumda mı? Yakmalık sunularınız kabul edilmiyor; kurbanlarınız beni hoşnut etmiyor.»

²¹Bunun için Babamız şöyle diyor: Bu halkın önüne engeller koyacağım. Analar babalar da çocuklar da onlara takılıp tökezleyecek; komşularla dostlar yok olacak.

²²Babamız şöyle diyor: İşte, kuzey ülkesinden bir ordu geliyor; dünyanın uçlarından büyük bir ulus harekete geçiyor. ²³Yay ve mızrak tutuyorlar; zalimdirler, acımaları yoktur. Atlara binmiş gelirken sesleri deniz gibi gürlüyor; sana karşı savaş düzeninde dizilmişler, ey Siyon kızı.

²⁴Onlarla ilgili haberi duyduk, ellerimiz koltuğumuzda kaldı. Bizi acı sardı, doğuran kadının çektiği gibi bir sancı. ²⁵Tarlalara çıkmayın, yollarda yürümeyin, çünkü düşmanın kılıcı var, her yandan dehşet sarmış. ²⁶Ey halkımın kızı, çul kuşan, küle bulan; biricik oğul için tutulur gibi acı acı yas tut, çünkü yok edici birden üzerimize gelecek.

²⁷«Seni halkımın arasında maden deneyicisi yaptım, ki onların yollarını gözleyip sınayasın. ²⁸Hepsi inatçı asilerdir, dolaşıp iftira yayarlar. Tunç ve demirdirler; hepsi bozuk davranıyor. ²⁹Körük var gücüyle üflüyor, kurşunu ateşte yakıp gidersin diye, ama arıtma boşuna; kötüler ayıklanmıyor. ³⁰Onlara 'reddedilmiş gümüş' denir, çünkü Babamız onları reddetti.»