Yeremya 7

7 ¹Babamız'dan Yeremya'ya gelen söz:

²Babamız'ın evinin kapısında dur ve orada şunu duyur: Ona tapınmak için bu kapılardan giren bütün Yahuda halkı, Babamız'ın sözünü dinleyin. ³Göksel orduların Babası, İsrail'in Babamız şöyle diyor: Yollarınızı ve yaptıklarınızı düzeltin, ben de sizi bu yerde oturtayım.

⁴Şu aldatıcı sözlere güvenmeyin: 'Babamız'ın tapınağı! Babamız'ın tapınağı! Babamız'ın tapınağı!' ⁵Eğer yollarınızı ve yaptıklarınızı gerçekten düzeltir, birbirinize gerçekten adaletle davranırsanız, ⁶yabancıya, öksüze ya da dul kadına baskı yapmaz, bu yerde suçsuz kanı dökmez ve kendi zararınıza başka ilahların ardınca gitmezseniz, ⁷ben de sizi bu yerde, çok önce atalarınıza verdiğim toprakta sonsuza dek oturtacağım. ⁸Ama bakın—hiçbir yararı olmayan aldatıcı sözlere güveniyorsunuz. ⁹Çalacak, cinayet işleyecek, zina edecek, yalan yere ant içecek, Baal'a sunular sunacak, tanımadığınız başka ilahların ardınca gidecek, ¹⁰sonra da adımı taşıyan bu evde önümde durup, 'Güvendeyiz!' mi diyeceksiniz—hem de bütün bu iğrenç şeyleri yapmayı sürdürmek için? ¹¹Adımı taşıyan bu ev sizin gözünüzde haydut ini mi oldu? Ben bunu gördüm, diyor Babamız.

¹²Şimdi Şilo'da bulunan, adımı ilk yerleştirdiğim yerime gidin ve halkım İsrail'in kötülüğü yüzünden ona ne yaptığımı görün. ¹³Şimdi, bütün bunları yaptığınız için, diyor Babamız—size defalarca seslendim ama dinlemediniz, sizi çağırdım ama yanıt vermediniz,

¹⁴güvendiğiniz, adımla anılan bu eve ve size ve atalarınıza verdiğim yere Şilo'ya yaptığımı yapacağım. ¹⁵Bütün akrabalarınızı, bütün Efrayim soyunu kovduğum gibi, sizi de gözümün önünden atacağım. ^a a v15 Efrayim, Asur'un İÖ 722 dolaylarında sürgüne götürdüğü kuzeydeki İsrail krallığının kısa adıdır.

¹⁶Sana gelince—bu halk için dua etme; onlar için ne feryat et ne yakar; bana yalvarma, çünkü seni dinlemeyeceğim. ¹⁷Yahuda kentlerinde ve Yeruşalim sokaklarında ne yaptıklarını görmüyor musun? ¹⁸Çocuklar odun topluyor, babalar ateş yakıyor, kadınlar Gök Kraliçesi'ne pideler yapmak için hamur yoğuruyor; beni öfkelendirmek için başka ilahlara dökmelik sunular sunuyorlar. ^b b v18 Gök Kraliçesi, eski Yakın Doğu'da tapınılan pagan bir bereket tanrıçasıydı—aileler Babamız'a değil, ona ev içi bağlılık gösteriyorlardı. ¹⁹Ama öfkelendirdikleri ben miyim? diyor Babamız. Kendi utançlarına, kendileri değil mi?

²⁰Bunun için Egemen Baba şöyle diyor: Öfkem ve gazabım bu yerin üzerine—insanların ve hayvanların, kırdaki ağaçların ve toprağın ürününün üzerine—dökülecek; yanacak ve hiç sönmeyecek.

²¹Göksel orduların Babası, İsrail'in Babamız şöyle diyor: Yakmalık sunularınızı öbür kurbanlarınıza ekleyin ve eti kendiniz yiyin! ²²Çünkü atalarınızı Mısır'dan çıkardığım gün, onlara yalnızca yakmalık sunular ve kurbanlar hakkında bir şey söylemedim ya da buyruk vermedim. ²³Onlara şunu buyurdum: Sözümü dinleyin, ben sizin Babanız olayım, siz de benim çocuklarım olun. Size buyurduğum yolda tümüyle yürüyün ki, size iyilik gelsin.

²⁴Ama dinlemediler, kulak vermediler; kendi tasarılarına göre, kötü yüreklerinin inatçılığıyla yürüdüler; ileri değil, geri gittiler. ²⁵Atalarınızın Mısır'dan çıktığı günden bugüne dek, bütün kullarım peygamberleri defalarca, gün be gün size gönderdim. ²⁶Yine de beni dinlemediler, kulak asmadılar; inatçılık ettiler ve atalarından daha kötüsünü yaptılar.

²⁷Bütün bu sözleri onlara söyleyeceksin, ama seni dinlemeyecekler; onları çağıracaksın, ama sana yanıt vermeyecekler.

²⁸Onlara de ki: Babamız'ın sesine kulak vermeyen, yola gelmeyen ulus işte budur; gerçek yok oldu, dudaklarından kesilip gitti. ²⁹Saçını kes ve at; çıplak tepelerde feryat et, çünkü Babamız öfkesinin kuşağını reddetti ve terk etti.

Kıyım Vadisi

³⁰Yahuda gözümde kötü olanı yaptı, diyor Babamız. İğrenç putlarını adımı taşıyan eve yerleştirerek onu kirlettiler. ³¹Oğullarını ve kızlarını ateşte yakmak için Ben-Hinnom Vadisi'nde Tofet'in tapınma yerlerini kurdular—bunu ben hiç buyurmadım, aklımdan bile geçmedi. ^c c v31 Tofet, Yeruşalim'in güneyindeki Ben-Hinnom Vadisi'nde çocukların kurban edildiği bir yerdi; bu vadi daha sonra 'Gehenna' sözcüğünün kaynağı oldu. ³²Bunun için, diyor Babamız, öyle günler geliyor ki, buraya artık Tofet ya da Ben-Hinnom Vadisi değil, Kıyım Vadisi denecek; yer kalmayana dek Tofet'e gömecekler. ³³Bu halkın cesetleri gökteki kuşlara ve yerdeki hayvanlara yem olacak; onları ürkütecek kimse olmayacak. ³⁴Yahuda kentlerinde ve Yeruşalim sokaklarında sevinç ve coşku sesini, güvey ve gelin sesini susturacağım; çünkü ülke viraneye dönecek.