Jeremia 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Die woord wat van ons Vader af na Jeremia gekom het:

²Gaan staan by die poort van ons Vader se huis en verkondig daar: Hoor die woord van ons Vader, almal van Juda wat deur hierdie poorte ingaan om hom te aanbid. ³So sê die Vader van die hemelse leërskare, ons Vader van Israel: Verander julle weë en julle dade, en ek sal julle in hierdie plek laat woon.

⁴Moenie op hierdie bedrieglike woorde vertrou nie: ‘Ons Vader se tempel! Ons Vader se tempel! Ons Vader se tempel!’ ⁵As julle werklik julle weë en dade verander, en werklik regverdig met mekaar handel, ⁶as julle nie die vreemdeling, die weeskind of die weduwee verdruk nie, of onskuldige bloed in hierdie plek vergiet nie, en nie ander gode agternaloop tot julle eie skade nie, ⁷dan sal ek julle in hierdie plek laat woon, die land wat ek lank gelede vir julle voorvaders gegee het, vir ewig. ⁸Maar kyk—julle vertrou op bedrieglike woorde wat niks werd is nie. ⁹Sal julle steel, moor, egbreuk pleeg, vals sweer, offers aan Baäl bring, ander gode agternaloop wat julle nie geken het nie, ¹⁰en dan voor my kom staan in hierdie huis wat my naam dra en sê: ‘Ons is veilig!’—net om voort te gaan met al hierdie afskuwelike dinge? ¹¹Het hierdie huis wat my naam dra in julle oë ’n rowersnes geword? Ek het dit self gesien, sê ons Vader.

¹²Gaan nou na my plek toe wat in Silo was, waar ek eers my naam gevestig het, en kyk wat ek daaraan gedoen het vanweë die boosheid van my volk Israel. ¹³Omdat julle nou dit alles gedoen het, sê ons Vader—ek het keer op keer met julle gepraat maar julle het nie geluister nie, julle geroep maar julle het nie geantwoord nie—

¹⁴daarom sal ek met die huis wat na my naam genoem word, waarop julle vertrou, en met die plek wat ek vir julle en julle voorvaders gegee het, doen soos ek met Silo gedoen het. ¹⁵Ek sal julle uit my teenwoordigheid wegwerp, soos ek al julle familie weggewerp het, al die kinders van Efraim. ^a a v15 Efraim is ’n verkorte aanduiding vir die noordelike koninkryk van Israel, wat Assirië omstreeks 722 v.C. in ballingskap weggevoer het.

¹⁶Jy—moenie vir hierdie volk bid nie; moenie ’n smeekroep of gebed vir hulle laat opklink nie; moenie by my pleit nie, want ek sal nie na jou luister nie. ¹⁷Sien jy nie wat hulle in die stede van Juda en die strate van Jerusalem doen nie? ¹⁸Die kinders maak hout bymekaar, die vaders steek vuur aan, die vroue knie deeg om koeke vir die koningin van die hemel te maak; hulle gooi drankoffers uit vir ander gode om my te vertoorn. ^b b v18 Die koningin van die hemel was ’n heidense godin van vrugbaarheid wat in die antieke Nabye-Ooste aanbid is — die gesinne het aan haar huishoudelike toewyding gebring in plaas van aan ons Vader. ¹⁹Maar is dit vir my wat hulle vertoorn? sê ons Vader. Is dit nie hulleself nie, tot hulle eie skande?

²⁰Daarom sê die Soewereine Vader: my toorn en gramskap sal op hierdie plek uitgestort word—op mens en dier, op die bome van die veld en die vrugte van die grond—dit sal brand en nooit geblus word nie.

²¹So sê die Vader van die hemelse leërskare, ons Vader van Israel: Voeg julle brandoffers by julle ander offers en eet die vleis self! ²²Want op die dag toe ek julle voorvaders uit Egipteland uitgelei het, het ek nie net met hulle gepraat of hulle oor brandoffers en offers beveel nie. ²³Dit is wat ek hulle beveel het: Gehoorsaam my stem, en ek sal julle Vader wees en julle sal my kinders wees. Wandel volkome in die weg wat ek julle beveel, sodat dit met julle goed kan gaan.

²⁴Maar hulle het nie geluister of ’n oor geneig nie; hulle het volgens hulle eie planne gewandel, met hulle bose harte hardnekkig, en agteruitgegaan, nie vorentoe nie. ²⁵Van die dag af dat julle voorvaders Egipte verlaat het tot nou toe, het ek al my dienaars die profete na julle gestuur, keer op keer, dag na dag. ²⁶Tog het hulle nie na my geluister of aandag gegee nie, maar was hardnekkig en het slegter gedoen as hulle voorvaders.

²⁷Jy sal al hierdie woorde vir hulle sê, maar hulle sal nie na jou luister nie; jy sal hulle roep, maar hulle sal jou nie antwoord nie.

²⁸Sê vir hulle: Dit is die nasie wat nie die stem van ons Vader gehoorsaam of tug aanvaar het nie; die waarheid het verdwyn, afgesny van hulle lippe. ²⁹Sny jou hare af en gooi dit weg; huil op die kaal heuwels, want ons Vader het die geslag van sy toorn verwerp en verlaat.

Die Dal van Slagting

³⁰Juda het kwaad gedoen in my oë, sê ons Vader. Hulle het hulle afskuwelike afgode in die huis wat my naam dra, geplaas en dit onrein gemaak. ³¹Hulle het die hoogtes van Tofet in die dal van Ben-Hinnom gebou om hulle seuns en dogters in die vuur te verbrand—wat ek nooit beveel het nie, en wat nooit in my gedagtes opgekom het nie. ^c c v31 Tofet was ’n plek in die dal van Ben-Hinnom suid van Jerusalem waar kinders geoffer is; die dal het later aanleiding gegee tot die woord ‘Gehenna’. ³²Daarom kom daar dae, sê ons Vader, wanneer dit nie meer Tofet of die dal van Ben-Hinnom genoem sal word nie, maar die Dal van Slagting; hulle sal in Tofet begrawe totdat daar geen plek meer oor is nie. ³³Die lyke van hierdie volk sal kos wees vir die voëls van die hemel en die diere van die aarde, met niemand om hulle weg te jaag nie. ³⁴Ek sal in die stede van Juda en die strate van Jerusalem die geluid van vreugde en gejuig laat stilword, die stem van bruidegom en bruid, want die land sal ’n woesteny word.