Jeremias 7

7 ¹Ang pulong nga midangat kang Jeremias gikan sa atong Amahan:

²Tindog sa ganghaan sa balay sa atong Amahan ug imantala didto: Pamatii ninyo ang pulong sa atong Amahan, kamong tanan sa Juda nga mosulod niini nga mga ganghaan aron sa pagsimba kaniya. ³Mao kini ang giingon sa Amahan sa kasundalohan sa langit, ang atong Amahan sa Israel: Usba ninyo ang inyong mga pamaagi ug ang inyong mga binuhatan, ug tugotan ko kamo nga magpuyo niini nga dapit.

⁴Ayaw kamo pagsalig niini nga malimbongong mga pulong: ‘Ang templo sa atong Amahan! Ang templo sa atong Amahan! Ang templo sa atong Amahan!’ ⁵Kon tinuoray ninyong usbon ang inyong mga pamaagi ug mga binuhatan, ug tinuoray nga magmakiangayon kamo sa usag usa, ⁶kon dili ninyo daugdaugon ang langyaw, ang ilo, o ang balo, ni mag-ula ug dugo nga walay sala niini nga dapit, ug dili mosunod sa laing mga dios ngadto sa inyong kaugalingong kadaot, ⁷nan tugotan ko kamo nga magpuyo niini nga dapit, ang yuta nga gihatag ko sa inyong mga katigulangan kaniadto, hangtod sa kahangtoran. ⁸Apan tan-awa—nagsalig kamo sa malimbongong mga pulong nga walay bili. ⁹Mangawat ba kamo, mopatay, manapaw, manumpa ug bakak, maghalad kang Baal, mosunod sa laing mga dios nga wala ninyo mailhi, ¹⁰unya moanhi ug motindog sa akong atubangan niini nga balay nga nagdala sa akong ngalan ug moingon, ‘Luwas kami!’—aron lang magpadayon sa pagbuhat niining tanang dulumtanan nga mga butang? ¹¹Nahimo ba kini nga balay nga nagdala sa akong ngalan nga usa ka lungib sa mga tulisan sa inyong panan-aw? Ako mismo nakakita niini, nag-ingon ang atong Amahan.

¹²Karon adto kamo sa akong dapit nga didto sa Shilo, diin una kong gibutang ang akong ngalan, ug tan-awa kon unsa ang akong gibuhat niini tungod sa kadaotan sa akong katawhan nga Israel. ¹³Karon, tungod kay gibuhat ninyo kining tanan, nag-ingon ang atong Amahan—nakigsulti ako kaninyo balik-balik apan wala kamo maminaw, gitawag ko kamo apan wala kamo motubag,

¹⁴busa buhaton ko sa balay nga ginganlan sa akong ngalan, nga inyong gisaligan, ug sa dapit nga gihatag ko kaninyo ug sa inyong mga katigulangan, ang sama sa akong gibuhat sa Shilo. ¹⁵Ilabay ko kamo gikan sa akong atubangan, sama sa akong paglabay sa tanan ninyong mga kaparyentihan, sa tanang mga anak sa Efraim. ^a a v15 Ang Efraim mao ang mubong tawag sa amihanang gingharian sa Israel, nga gidala sa Asiria ngadto sa pagkabihag mga 722 BC.

¹⁶Ikaw—ayaw pag-ampo alang niini nga katawhan; ayaw pagpatugbaw ug pagtuaw o pag-ampo alang kanila; ayaw pagpakiluoy kanako, kay dili ako maminaw kanimo. ¹⁷Wala ba ikaw makakita sa ilang gibuhat sa mga siyudad sa Juda ug sa kadalanan sa Jerusalem? ¹⁸Ang mga bata nagtapok ug kahoy, ang mga amahan nagdagkot ug kalayo, ang mga babaye nagmasa sa harina aron sa pagbuhat ug mga tinapay alang sa rayna sa langit; nagbubo sila ug mga halad nga ilimnon ngadto sa laing mga dios aron sa pagpasuko kanako. ^b b v18 Ang rayna sa langit maoy usa ka paganong diosa sa pagkamabungahon nga gisimba sa karaang Near East — ang mga pamilya naghalad ug debosyon sa panimalay ngadto kaniya imbes ngadto sa atong Amahan. ¹⁹Apan ako ba ang ilang gipasuko? nag-ingon ang atong Amahan. Dili ba ang ilang kaugalingon, ngadto sa ilang kaugalingong kaulawan?

²⁰Busa nag-ingon ang Soberanong Amahan: ang akong kasuko ug kapungot ibubo niini nga dapit—sa mga tawo ug mga mananap, sa mga kahoy sa uma ug sa bunga sa yuta—magdilaab, nga dili gayod mapalong.

²¹Mao kini ang giingon sa Amahan sa kasundalohan sa langit, ang atong Amahan sa Israel: Idugang ninyo ang inyong mga halad nga sinunog sa inyong ubang mga halad ug kaonon ninyo mismo ang karne! ²²Kay sa adlaw nga gipagawas ko ang inyong mga katigulangan gikan sa yuta sa Ehipto, wala lamang ako magsulti kanila o magsugo kanila mahitungod sa mga halad nga sinunog ug mga halad. ²³Mao kini ang akong gisugo kanila: Tumana ninyo ang akong tingog, ug mahimo ako nga inyong Amahan ug kamo mahimo nga akong mga anak. Paglakaw kamo sa bug-os sa dalan nga akong gisugo kaninyo, aron mamaayo ang inyong kahimtang.

²⁴Apan wala sila maminaw o mamati; naglakaw sila sumala sa ilang kaugalingong mga laraw, nga ang ilang daotang mga kasingkasing masukihon, ug mipaingon sila sa likod, dili sa unahan. ²⁵Sukad sa adlaw nga mibiya ang inyong mga katigulangan sa Ehipto hangtod karon, gipadala ko kaninyo ang tanan kong mga sulugoon nga mga propeta, balik-balik, adlaw-adlaw. ²⁶Apan wala sila maminaw kanako o magtagad, kondili nagmasukihon ug nagbuhat ug labi pang daotan kay sa ilang mga katigulangan.

²⁷Isulti mo kanila kining tanang mga pulong, apan dili sila maminaw kanimo; tawgon mo sila, apan dili sila motubag kanimo.

²⁸Ingna sila: Mao kini ang nasod nga wala motuman sa tingog sa atong Amahan o modawat sa pagbadlong; nawala na ang kamatuoran, nalagot gikan sa ilang mga ngabil. ²⁹Putla ang imong buhok ug ilabay kini; pagminatay sa mga hawan nga kabungtoran, kay gisalikway ug gibiyaan sa atong Amahan ang kaliwatan sa iyang kasuko.

Ang Walog sa Pagpamatay

³⁰Nagbuhat ug daotan ang Juda sa akong panan-aw, nag-ingon ang atong Amahan. Gibutang nila ang ilang dulumtanan nga mga dios-dios sa balay nga nagdala sa akong ngalan, nga naghugaw niini. ³¹Gitukod nila ang hatag-as nga mga dapit sa Tofet sa Walog sa Ben-Hinom aron sunogon ang ilang mga anak nga lalaki ug babaye sa kalayo—nga wala gayod nako isugo, ug wala gayod kini mosulod sa akong hunahuna. ^c c v31 Ang Tofet maoy usa ka dapit sa Walog sa Ben-Hinom sa habagatan sa Jerusalem diin gihalad ang mga bata; ang walog maoy gigikanan sa ulahi sa pulong nga ‘Gehenna.’ ³²Busa moabot ang mga adlaw, nag-ingon ang atong Amahan, nga dili na kini pagatawgon nga Tofet o ang Walog sa Ben-Hinom, kondili ang Walog sa Pagpamatay; magalubong sila sa Tofet hangtod nga wala nay nahibiling luna. ³³Ang mga patayng lawas niini nga katawhan mahimong pagkaon sa mga langgam sa langit ug sa mga mananap sa yuta, nga walay bisan kinsa nga mobugaw kanila. ³⁴Paundangon ko sa mga siyudad sa Juda ug sa kadalanan sa Jerusalem ang tingog sa kalipay ug pagmaya, ang tingog sa pamanhonon ug pangasaw-onon, kay ang yuta mahimong biniyaan.