Jeremia 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹Ny teny tonga tamin’i Jeremia avy tamin’i Raintsika:

²Mijoroa eo am-bavahadin’ny tranon’i Raintsika, ary ambarao eo hoe: Henoy ny tenin’i Raintsika, ry Joda rehetra izay miditra amin’ireo vavahady ireo hiankohoka Aminy. ³Izao no lazain’ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra, Raintsika an’i Isiraely: Ovay ny lalanareo sy ny asanareo, dia havelako hitoetra amin’ity toerana ity ianareo.

⁴Aza matoky ireo teny mamitaka ireo hoe: « Ny tempolin’i Raintsika! Ny tempolin’i Raintsika! Ny tempolin’i Raintsika! » ⁵Raha tena hanova ny lalanareo sy ny asanareo ianareo, ary tena hifampitsara araka ny marina, ⁶raha tsy mampahory ny vahiny sy ny kamboty ary ny mpitondratena ianareo, na mampiraraka ra tsy meloka amin’ity toerana ity, ary tsy manaraka andriamani-kafa ho fahavoazanareo, ⁷dia havelako hitoetra amin’ity toerana ity ianareo, dia ny tany nomeko ny razanareo hatry ny ela, mandrakizay. ⁸Nefa indro, matoky teny mamitaka tsy misy ilana azy ianareo. ⁹Hangalatra va ianareo, hamono olona, hijangajanga, hianiana lainga, hanao fanatitra ho an’i Bala, hanaraka andriamani-kafa tsy fantatrareo, ¹⁰ary avy eo ho avy hijoro eo anatrehako ao amin’ity trano itondrana ny anarako ity, ka hanao hoe: « Voavonjy izahay! » — mba hanohy hanao ireo zava-betaveta rehetra ireo? ¹¹Efa lasa lavaka fierena jiolahy eo imasonareo va ity trano itondrana ny anarako ity? Izaho ihany no nahita izany, hoy Raintsika.

¹²Ary ankehitriny mandehana any amin’ny toerako tany Silo, izay nametrahako ny anarako tamin’ny voalohany, ka jereo izay nataoko taminy noho ny faharatsian’ny oloko Isiraely. ¹³Ary ankehitriny, satria nanao izany rehetra izany ianareo, hoy Raintsika — niteny taminareo imbetsaka Aho nefa tsy nihaino ianareo, niantso anareo nefa tsy namaly —

¹⁴dia hataoko amin’ny trano atao hoe amin’ny anarako, izay itokiananareo, sy amin’ny toerana nomeko anareo sy ny razanareo, tahaka ny nataoko tamin’i Silo. ¹⁵Ary handroahiko tsy ho eo anatrehako ianareo, tahaka ny nandroahako ny havanareo rehetra, dia ny zanak’i Efraima rehetra. ^a a v15 Efraima dia fanafohezana ho an’ny fanjakana avaratra an’i Isiraely, izay nentin’i Asyria ho babo tany ho any amin’ny 722 Alohan’i Kristy.

¹⁶Ianao kosa, aza mivavaka ho an’ity vahoaka ity; aza mitaraina na mivavaka ho azy; aza mifona amiko, fa tsy hihaino anao Aho. ¹⁷Tsy hitanao va izay ataony any amin’ny tanànan’i Joda sy any amin’ny lalan’i Jerosalema? ¹⁸Manangona kitay ny ankizy, mandrehitra afo ny ray, mamoka ny koba ny vehivavy hanao mofo ho an’ny mpanjakavavin’ny lanitra; ary mandraraka fanatitra aidina ho an’andriamani-kafa izy mba hanaitra Ahy. ^b b v18 Ny mpanjakavavin’ny lanitra dia andriamanibavy jentilisa ho an’ny fahavokarana, notompoina tany Atsinanana Akaiky fahiny — nanao fanompoam-pianakaviana ho azy ny fianakaviana fa tsy ho an’i Raintsika. ¹⁹Fa Izaho va no ampahatezeriny? hoy Raintsika. Tsy ny tenany va no mahazo henatra?

²⁰Koa izao no lazain’ny Ray Be Fahefana: Hararaka amin’ity toerana ity ny fahatezerako sy ny firehetako — amin’ny olona sy ny biby, amin’ny hazon’ny tsaha sy ny vokatry ny tany — hirehitra izany ka tsy hovonoina mihitsy.

²¹Izao no lazain’ny Ray, Tompon’ny tafiky ny lanitra, Raintsika an’i Isiraely: Ampio amin’ny sorona hafa ny fanatitra may, ka hano ny nofony ianareo ihany! ²²Fa tamin’ny andro nitondrako ny razanareo nivoaka avy tany amin’ny tany Ejipta, dia tsy niteny taminy fotsiny Aho, na nandidy azy, ny amin’ny fanatitra may sy ny sorona. ²³Izao no nandidiako azy: Mihainoa ny feoko, dia ho Rainareo Aho ary ho zanako ianareo. Mandehana tanteraka amin’ny lalana andidiako anareo, mba hahita soa ianareo.

²⁴Nefa tsy nihaino na nanome sofina izy, fa nandeha araka ny fisainany manokana, mafy loha ny fony ratsy, ka nihemotra fa tsy nandroso. ²⁵Hatramin’ny andro nivoahan’ny razanareo avy tany Ejipta ka hatramin’izao dia naniraka ny mpanompoko rehetra, dia ny mpaminany, ho anareo Aho, imbetsaka sy isan’andro. ²⁶Nefa tsy nihaino Ahy izy na nanaiky sofina, fa nanamafy ny hatoka ka nanao ratsy mihoatra noho ny razany.

²⁷Dia holazainao taminy izany teny rehetra izany, nefa tsy hihaino anao izy; hiantso azy ianao, nefa tsy hamaly anao izy.

²⁸Lazao aminy hoe: Izao no firenena tsy nihaino ny feon’i Raintsika na nandray ny famaizana; very ny marina, tapaka tsy eo am-bavany intsony. ²⁹Tapaho ny volonao ka ario, ary mitomania eny an-tampon-tendrombohitra foana, fa nolavin’i Raintsika ary nafoiny ny taranaka nahatezerany.

Ny Lohasaha Fandripahana

³⁰Nanao ratsy teo imasoko ny Joda, hoy Raintsika. Napetrany tao amin’ny trano itondrana ny anarako ny sampiny mahavetavetana ka nahaloto azy. ³¹Nanorina ny fitoerana avo any Tofeta tany amin’ny Lohasahan’i Ben-Hinoma izy mba handoro ny zanany lahy sy vavy amin’ny afo — izay tsy mba nandidiako, ary tsy mba tonga tao an-tsaiko. ^c c v31 Tofeta dia toerana tao amin’ny Lohasahan’i Ben-Hinoma atsimon’i Jerosalema, izay nanaovana sorona zaza; ny lohasaha dia nahatonga ny teny hoe « Gehena » tatỳ aoriana. ³²Koa indro, avy ny andro, hoy Raintsika, izay tsy hatao hoe Tofeta intsony na Lohasahan’i Ben-Hinoma, fa Lohasahan’ny Fandripahana; ary any Tofeta no handevenany ny faty mandra-pahatsy misy toerana intsony. ³³Ny fatin’ity vahoaka ity dia ho sakafon’ny vorona any an-danitra sy ny biby any an-tany, ka tsy hisy hampitahotra azy. ³⁴Hataoko mangina any amin’ny tanànan’i Joda sy any amin’ny lalan’i Jerosalema ny feon’ny fifaliana sy ny hafaliana, ny feon’ny mpampakatra sy ny ampakarina, fa ho tany lao ny tany.