Saiki wis dicithak

Yeremia 7 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
Diskon 15% kanggo pesenan kapisan panjenengan →
Kitab

Rama kita Nuntut Tanggung Jawab marang Padalemane

Ana ing gapurane padaleman suci Rama kita ngandika marang para kang ngabekti yen ngucap-ucap jenenge gedhong iku ora ngayomi sapa-sapa. Silo uga biyen papane, lan Panjenengane wis ngrusak. Kang dikersakake yaiku kaadilan tumrap wong manca, bocah lola lan randha. Yeremia didhawuhi supaya aja ndedonga kanggo bangsa iki.

Pasal 7.

Pangandika kang tumeka marang Yeremia saka Rama kita, mangkene:

Ngadega ing gapurane padalemane Rama kita, lan wartakna ana ing kono: Rungokna pangandikane Rama kita, he wong Yehuda kabeh kang lumebu ing gapura-gapura iki arep nyembah marang Panjenengane. Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine sakehing wadyabala ing swarga, Ramane Israel: Owahana uripmu lan tumindakmu, temah Aku bakal nglilani kowe manggon ing panggonan iki.

Aja padha ngendelake tembung-tembung palsu iki: ‘Padalemane Rama kita! Padalemane Rama kita! Padalemane Rama kita!’ Manawa kowe temenan ngowahi uripmu lan tumindakmu, lan temenan tumindak adil marang sapepadhamu, manawa kowe ora nindhes wong manca, bocah lola, utawa randha, lan ora ngwutahake getih wong kang ora salah ana ing panggonan iki, sarta ora ngetutwuri allah-allah liyane kang njalari cilakamu dhewe, temah Aku bakal nglilani kowe manggon ing panggonan iki, yaiku tanah kang wis Dakparingake marang para leluhurmu wiwit jaman biyen, nganti salawas-lawase. Nanging delengen—kowe padha ngendelake tembung-tembung palsu kang ora ana gunane. Apa kowe arep nyolong, mateni, laku bedhang, sumpah palsu, ngobong kurban marang Baal, ngetutwuri allah-allah liyane kang ora kokweruhi, banjur teka ngadeg ana ing ngarsaKu ing padaleman kang nganggo asmaKu iki, sarta kandha, ‘Aku padha slamet!’—mung supaya bisa terus nglakoni sakehing pakarti kang njijiki iki? Apa padaleman kang nganggo asmaKu iki wis dadi guwane para rampok ing pandelengmu? Aku dhewe wis mirsani iku, mangkono pangandikane Rama kita.

Saiki lungaa menyang panggonanKu kang ana ing Silo, ing ngendi Aku wiwitane masang asmaKu, lan delengen apa kang wis Daktindakake marang panggonan iku marga saka pialane umatKu Israel. Saiki, marga kowe wis nglakoni kabeh iki, mangkono pangandikane Rama kita—Aku wis bola-bali ngandika marang kowe nanging kowe ora ngrungokake, Aku nimbali kowe nanging kowe ora mangsuli,

mulane Aku bakal nindakake marang padaleman kang nganggo asmaKu, kang kokendelake iku, lan marang panggonan kang wis Dakparingake marang kowe lan para leluhurmu, kaya kang wis Daktindakake marang Silo. Aku bakal mbuwang kowe saka ngarsaKu, kaya anggonKu wis mbuwang sanak-sedulurmu kabeh, yaiku sakehing turune Efraim. a a v15 Efraim iku sesebutan cekak kanggo karajan Israel ing sisih lor, kang digawa menyang pembuwangan dening Asyur watara taun 722 SM.

Kowe—aja ndedonga kanggo bangsa iki; aja munjukake panjerit utawa pandonga kanggo wong-wong iku; aja nyuwun marang Aku, awit Aku ora bakal ngrungokake kowe. Apa kowe ora weruh apa kang padha dilakoni ana ing kutha-kuthane Yehuda lan ing dalan-dalane Yerusalem? Bocah-bocah padha nglumpukake kayu, para bapak padha ngurubake geni, para wong wadon padha nguleni glepung arep nggawe roti kanggo ratuning langit; wong-wong iku padha ngesokake kurban omben-omben marang allah-allah liyane supaya gawe nepsuKu. b b v18 Ratuning langit iku dewi kesuburan sembahan bangsa kapir ing Wetanan Cedhak jaman kuna—kulawarga-kulawarga mau padha ngaturake pangibadah brayat marang dheweke, ora marang Rama kita. Nanging apa Aku iki kang padha digawe nepsu dening wong-wong mau? mangkono pangandikane Rama kita. Apa ora awake dhewe, kang njalari wirange dhewe?

Mulane mangkene pangandikane Rama kita Kang Mahakwasa: bebenduKu lan dukaKu bakal Dakesokake ing panggonan iki—marang manungsa lan kewan, marang wit-witan ing ara-ara lan wohing bumi—murub, ora bakal bisa dipateni.

Mangkene pangandikane Rama kita, Gustine sakehing wadyabala ing swarga, Ramane Israel: Tambahna kurban obaranmu marang kurban-kurbanmu liyane, lan panganen daginge dhewe! Awit nalika Aku ngentasake para leluhurmu saka tanah Mesir, Aku ora mung ngandika marang wong-wong mau utawa dhawuh bab kurban obaran lan kurban sembelehan. Nanging iki kang Dakdhawuhake marang wong-wong mau: Padha ngestokna swaraKu, temah Aku bakal dadi Ramamu lan kowe bakal dadi anak-anakKu. Padha lakonana kalawan sampurna dalan kang Dakdhawuhake marang kowe, supaya kowe padha nemu kabegjan.

Nanging wong-wong mau padha ora ngrungokake lan ora nilingake kuping; padha lumaku miturut rancangane dhewe, kalawan atine kang ala lan wangkot, sarta padha mundur, ora maju. Wiwit dina para leluhurmu lunga saka Mesir nganti seprene, Aku wis ngutus para abdiKu, yaiku para nabi, marang kowe kabeh, bola-bali, saben dina. Ewasemono wong-wong mau padha ora ngrungokake Aku utawa nggatekake, nanging padha wangkot lan nindakake piala kang luwih gedhe tinimbang para leluhure.

Kowe bakal ngucapake sakehing tembung iki marang wong-wong mau, nanging wong-wong mau ora bakal ngrungokake kowe; kowe bakal ngundang wong-wong mau, nanging ora bakal padha mangsuli kowe.

Kandhaa marang wong-wong mau: Iki bangsa kang ora gelem ngestokake swarane Rama kita utawa nampani pameleh; kayekten wis sirna, kapedhot saka lambene. Cukuren rambutmu lan buwangen; tangisana ana ing punthuk-punthuk kang gundhul, awit Rama kita wis nampik lan nyingkur golongan kang dadi sasaraning bebendune.

Lebak Panyembelehan

Yehuda wis nglakoni piala ana ing ngarsaKu, mangkono pangandikane Rama kita. Wong-wong mau masang brahala-brahalane kang njijiki ana ing padaleman kang nganggo asmaKu, satemah najisake padaleman iku. Wong-wong mau yasa papan-papan dhuwur Tofet ing Lebak Ben-Hinom kanggo ngobong anak-anake lanang lan wadon ing geni—kang ora tau Dakdhawuhake, lan ora tau tuwuh ing panggalihKu. c c v31 Tofet iku panggonan ing Lebak Ben-Hinom sisih kidul Yerusalem, ing ngendi bocah-bocah dikurbanake; sabanjure lebak iku dadi asal-usule tembung ‘Gehena.’ Mulane bakal tumeka wektune, mangkono pangandikane Rama kita, panggonan iku ora bakal diarani Tofet utawa Lebak Ben-Hinom maneh, nanging Lebak Panyembelehan; wong-wong bakal padha ngubur ana ing Tofet nganti ora ana panggonan kang isih kothong. Mayite bangsa iki bakal dadi pakane manuk ing awang-awang lan kewan ing bumi, lan ora ana kang ngusir. Aku bakal nyirep ana ing kutha-kuthane Yehuda lan ing dalan-dalane Yerusalem swara kabungahan lan karame-rame, swarane penganten lanang lan penganten wadon, awit tanah iku bakal dadi suwung.