ኤርምያስ 7

7 ¹ከአባታችን ዘንድ ወደ ኤርምያስ የመጣው ቃል ይህ ነው፦

²በአባታችን ቤት በር ላይ ቁም፤ በዚያም እንዲህ ብለህ አውጅ፦ እርሱን ለማምለክ በእነዚህ በሮች የምትገቡ የይሁዳ ሰዎች ሁሉ፣ የአባታችንን ቃል ስሙ። ³የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፦ መንገዳችሁንና ሥራችሁን አስተካክሉ፤ እኔም በዚህ ስፍራ እንድትኖሩ አደርጋለሁ።

⁴‘የአባታችን ቤተ መቅደስ! የአባታችን ቤተ መቅደስ! የአባታችን ቤተ መቅደስ!’ በሚሉ አታላይ ቃላት አትታመኑ። ⁵መንገዳችሁንና ሥራችሁን በእውነት ብታስተካክሉ፣ እርስ በርሳችሁም በእውነት በፍትሕ ብትኖሩ፣ ⁶መጻተኛውን፣ ድኀ አደጉንና መበለቲቱን ባትጨቍኑ፣ በዚህም ስፍራ ንጹሕ ደም ባታፈሱ፣ ለገዛ ጥፋታችሁም ሌሎች አማልክትን ባትከተሉ፣ ⁷በዚህ ስፍራ፣ ከጥንት ለአባቶቻችሁ በሰጠኋት ምድር ለዘላለም እንድትኖሩ አደርጋለሁ። ⁸እነሆ ግን፣ ምንም በማይጠቅሙ አታላይ ቃላት እየታመናችሁ ነው። ⁹ትሰርቃላችሁ፣ ትገድላላችሁ፣ ታመነዝራላችሁ፣ በሐሰት ትምላላችሁ፣ ለበኣል መሥዋዕት ታቀርባላችሁ፣ ያላወቃችኋቸውን ሌሎች አማልክት ትከተላላችሁ፤ ¹⁰ከዚያም በስሜ በተጠራው በዚህ ቤት በፊቴ መጥታችሁ ቆማችሁ፣ ‘ድነናል!’ ትላላችሁ፤ ይህን ሁሉ አስጸያፊ ነገር መፈጸማችሁን ለመቀጠል ብቻ ነውን? ¹¹በስሜ የተጠራው ይህ ቤት በዐይናችሁ የወንበዴዎች ዋሻ ሆኗልን? እኔ ራሴ አይቼዋለሁ፣ ይላል አባታችን።

¹²አሁንም መጀመሪያ ስሜን ወዳኖርሁበት፣ በሴሎ ወደ ነበረው ስፍራዬ ሂዱ፤ ስለ ሕዝቤ እስራኤል ክፋት ያደረግሁበትን ተመልከቱ። ¹³አሁንም ይህን ሁሉ ስላደረጋችሁ፣ ይላል አባታችን፤ ደጋግሜ ተናገርኋችሁ፣ እናንተ ግን አልሰማችሁም፤ ጠራኋችሁ፣ እናንተ ግን አልመለሳችሁም፤

¹⁴ስለዚህ በስሜ በተጠራው፣ እናንተም በምትታመኑበት ቤት፣ ለእናንተና ለአባቶቻችሁ በሰጠሁትም ስፍራ፣ ለሴሎ እንዳደረግሁ አደርጋለሁ። ¹⁵ዘመዶቻችሁን ሁሉ፣ የኤፍሬምን ልጆች ሁሉ እንደ ጣልሁ፣ እናንተንም ከፊቴ እጥላችኋለሁ። ^a a v15 ኤፍሬም አሦር በ722 ዓ.ዓ. ገደማ ለምርኮ የወሰደው የሰሜናዊው የእስራኤል መንግሥት ማጠቃለያ ስም ነው።

¹⁶አንተ ግን ለዚህ ሕዝብ አትጸልይ፤ ስለ እነርሱ ጩኸትም ሆነ ጸሎት አታቅርብ፤ አትለምነኝም፤ አልሰማህምና። ¹⁷በይሁዳ ከተሞችና በኢየሩሳሌም መንገዶች የሚያደርጉትን አታይምን? ¹⁸ልጆች እንጨት ይለቅማሉ፣ አባቶች እሳት ያነድዳሉ፣ ሴቶችም ለሰማይ ንግሥት ዳቦ ለማዘጋጀት ሊጥ ያቦካሉ፤ እኔንም ለማስቈጣት ለሌሎች አማልክት የመጠጥ ቍርባን ያፈስሳሉ። ^b b v18 የሰማይ ንግሥት በጥንታዊው ቅርብ ምሥራቅ ይመለክ የነበረ የመራባት አረማዊ ሴት አምላክ ነበረች፤ ቤተ ሰቦቹ በአባታችን ፈንታ ለእርሷ የቤተሰብ አምልኮ ያቀርቡ ነበር። ¹⁹ነገር ግን የሚያስቈጡት እኔን ነውን? ይላል አባታችን። ለገዛ እፍረታቸው፣ ራሳቸውን አይደለምን?

²⁰ስለዚህ ጌታ አባት እንዲህ ይላል፦ ቍጣዬና መዓቴ በዚህ ስፍራ ላይ፣ በሰውና በእንስሳ ላይ፣ በሜዳ ዛፎችና በመሬት ፍሬ ላይ ይፈስሳል፤ ይነድዳል፣ ከቶም አይጠፋም።

²¹የሰማይ ሰራዊት አባት፣ የእስራኤል አባታችን እንዲህ ይላል፦ የሚቃጠለውን መሥዋዕታችሁን በሌሎች መሥዋዕቶቻችሁ ላይ ጨምሩ፤ ሥጋውንም ራሳችሁ ብሉ! ²²አባቶቻችሁን ከግብፅ ምድር ባወጣሁ ቀን፣ ስለሚቃጠል መሥዋዕትና ስለ መሥዋዕት ብቻ አልተናገርኋቸውም፣ አላዘዝኋቸውም ነበርና። ²³ነገር ግን ያዘዝኋቸው ይህ ነው፦ ድምፄን ስሙ፤ እኔም አባታችሁ እሆናለሁ፣ እናንተም ልጆቼ ትሆናላችሁ። መልካም እንዲሆንላችሁ፣ በማዝዛችሁ መንገድ ሁሉ ተመላለሱ።

²⁴እነርሱ ግን አልሰሙም፣ ጆሮአቸውንም አላዘነበሉም፤ በገዛ ምክራቸው ተመላለሱ፤ ክፉ ልባቸውም ደንዳና ሆነ፤ ወደ ኋላ እንጂ ወደ ፊት አልሄዱም። ²⁵አባቶቻችሁ ከግብፅ ከወጡበት ቀን ጀምሮ እስከ ዛሬ ድረስ፣ ባሪያዎቼን ነቢያትን ሁሉ ዕለት በዕለት ደጋግሜ ላክሁላችሁ። ²⁶ነገር ግን አልሰሙኝም፣ ትኩረትም አልሰጡም፤ ዐንገተ ደንዳና ሆኑ እንጂ፤ ከአባቶቻቸውም ይልቅ የከፋ አደረጉ።

²⁷ይህን ሁሉ ቃል ትነግራቸዋለህ፣ እነርሱ ግን አይሰሙህም፤ ትጠራቸዋለህ፣ እነርሱም ግን አይመልሱልህም።

²⁸እንዲህም በላቸው፦ ይህ የአባታችንን ድምፅ ያልሰማ፣ ተግሣጽንም ያልተቀበለ ሕዝብ ነው፤ እውነት ጠፍታለች፣ ከአፋቸውም ተቈርጣለች። ²⁹ጠጉርሽን ተላጪ፣ ጣይውም፤ በገላጣ ኮረብታዎችም ላይ አልቅሺ፤ አባታችን የመዓቱን ትውልድ ጥሎ ናቆታልና።

የእልቂት ሸለቆ

³⁰ይሁዳ በፊቴ ክፋት አድርጓል፣ ይላል አባታችን። በስሜ በተጠራው ቤት አስጸያፊ ጣዖቶቻቸውን አኖሩ፤ አረከሱትም። ³¹ወንዶችና ሴቶች ልጆቻቸውን በእሳት ለማቃጠል በቤንሄኖም ሸለቆ የቶፌትን ኰረብቶች ሠሩ፤ ይህን ከቶ አላዘዝሁም፣ በልቤም ከቶ አልታሰበም። ^c c v31 ቶፌት ከኢየሩሳሌም በስተ ደቡብ በሚገኘው በቤንሄኖም ሸለቆ ውስጥ ልጆች ይሠዉበት የነበረ ስፍራ ነበር፤ ሸለቆውም በኋላ ለ‘ገሃነም’ ቃል መነሻ ሆነ። ³²ስለዚህ እነሆ፣ ቶፌት ወይም የቤንሄኖም ሸለቆ ተብሎ ከእንግዲህ የማይጠራበት፣ ነገር ግን የእልቂት ሸለቆ የሚባልበት ዘመን ይመጣል፣ ይላል አባታችን፤ ቦታ እስኪጠፋ ድረስ በቶፌት ይቀብራሉ። ³³የዚህ ሕዝብ በድኖች ለሰማይ ወፎችና ለምድር አራዊት መብል ይሆናሉ፤ የሚያባርራቸውም የለም። ³⁴በይሁዳ ከተሞችና በኢየሩሳሌም መንገዶች የደስታንና የሐሤትን ድምፅ፣ የሙሽራውንና የሙሽራዪቱን ድምፅ አስቀራለሁ፤ ምድሪቱ ባድማ ትሆናለችና።