ኤርምያስ 8

8 ¹“በዚያን ጊዜ፣” ይላል አባታችን፤ “የይሁዳ ነገሥታት፣ ባለሥልጣኖች፣ ካህናት፣ ነቢያትና የኢየሩሳሌም ነዋሪዎች ዐጥንት ከመቃብራቸው ያወጣሉ። ²እነርሱም ለወደዷቸው፣ ላገለገሏቸው፣ ለተከተሏቸው፣ ለጠየቋቸውና ለሰገዱላቸው ለፀሐይ፣ ለጨረቃና ለሰማይ ሠራዊት ሁሉ ፊት ይዘረጋሉ፤ ሳይሰበሰቡ፣ ሳይቀበሩ በምድር ላይ እንደ ፋንድያ ይሆናሉ። ³ከዚህ ክፉ ወገን የተረፉት ሁሉ ወዳባረርኋቸው ስፍራ ሁሉ ከሕይወት ይልቅ ሞትን ይመርጣሉ፣” ይላል የሰማይ ሠራዊት አባት።

የማይመለስ ሕዝብ

⁴እንዲህ በላቸው፤ “አባታችን እንዲህ ይላል፦ ሰዎች ቢወድቁ አይነሡምን? አንድ ሰው ፈቀቅ ቢል አይመለስምን? ⁵ይህ ሕዝብ፣ ኢየሩሳሌም፣ ለምን በማያቋርጥ ማፈግፈግ ፈቀቅ አለ? ተንኰልን ይዘዋል፤ ለመመለስ እምቢ አሉ። ⁶አጽንቼ አዳመጥሁ፤ ነገር ግን ትክክለኛውን አይናገሩም። ‘ያደረግሁት ምንድን ነው?’ ብሎ ማንም ከክፋቱ አይመለስም። ሁሉም የራሱን መንገድ ይሮጣል፤ ወደ ውጊያ እንደሚጣደፍ ፈረስ። ⁷በሰማይ ያለው ሽመላ እንኳ የተወሰነውን ወራቱን ያውቃል፤ ዋኖስ፣ ጨረባና ኩራም የመምጫቸውን ጊዜ ይጠብቃሉ። ሕዝቤ ግን የአባታቸውን የጽድቅ ሥርዐት አያውቅም። ⁸እንዴት፣ ‘ጥበበኞች ነን፤ የአባታችንም ሕግ ከእኛ ዘንድ ነው’ ትላላችሁ? በርግጥ ግን የጸሐፍት ሐሰተኛ ብዕር ወደ ሐሰት ለውጦታል። ⁹ጥበበኞቹ ያፍራሉ፤ ይደነግጣሉ፤ ይጠመዳሉም። እነሆ፣ ቃሌን ናቁ፤ ታዲያ ምን ጥበብ ይቀርላቸዋል? ¹⁰ስለዚህ ሚስቶቻቸውን ለሌሎች፣ ዕርሻዎቻቸውንም ለአዳዲስ ባለቤቶች እሰጣለሁ። ከታናሹ እስከ ታላቁ ሁሉም ለዐመፃ ትርፍ ይስገበገባል፤ ከነቢዩ እስከ ካህኑ ሁሉም ሐሰትን ያደርጋል። ¹¹የሕዝቤን ሴት ልጅ ቍስል ከንቱ ነገር እንደ ሆነ ‘ሰላም፣ ሰላም’ እያሉ ይጠግናሉ፤ ሰላም ግን የለም። ¹²ባደረጉት አስጸያፊ ነገር ዐፈሩን? አይ፣ ከቶ አላፈሩም፤ ማፈርም ምን እንደ ሆነ ከቶ አላወቁም። ስለዚህ ከወደቁት ጋር ይወድቃሉ፤ በምቀጣቸው ጊዜ ይደፋሉ፣” ይላል አባታችን። ¹³“በርግጥ እሰበስባቸዋለሁ፣” ይላል አባታችን። “በወይኑ ላይ ወይን አይገኝም፣ በበለሱ ላይ በለስ የለም፤ ቅጠሉም ይጠወልጋል፤ የሰጠኋቸውም ከእነርሱ ያልፋል።”

¹⁴“ለምን እዚህ ተቀምጠናል? ተሰብሰቡ! ወደ ተመሸጉ ከተሞች ሸሽተን በዚያ እንጥፋ፤ አባታችን እንድንጠፋ ፈርዶብናልና፣ የተመረዘ ውሃም አጠጥቶናል፤ በእርሱ ላይ ኀጢአት ሠርተናልና።”

¹⁵ሰላምን ተስፋ አደረግን፣ ነገር ግን መልካም ነገር አልመጣም፤ የመፈወስን ጊዜ ተስፋ አደረግን፣ ነገር ግን እነሆ ድንጋጤ ነው። ¹⁶የጠላት ፈረሶች ፍንፋታ ከዳን ይሰማል፤ የአውራ ፈረሶቻቸውም ማናፋት ድምፅ ምድሩን ሁሉ ያናውጣል። መጥተውም ምድሩንና በእርሷ ያለውን ሁሉ፣ ከተማይቱንና በእርሷ የሚኖሩትን ሁሉ ይበላሉ።

¹⁷“እነሆ፣ መርዛም እባቦችን በመካከላችሁ እሰዳለሁና፤ በድግምት የማይማለሉ እፉኝቶችን፤ እነርሱም ይነድፏችኋል፣” ይላል አባታችን።

ኤርምያስ ስለ ሕዝቡ ያለቅሳል

¹⁸ደስታዬ ጠፍቷል፤ ሐዘን ወሮኛል፤ ልቤ በውስጤ ታሟል። ¹⁹እነሆ፣ የሕዝቤ ሴት ልጅ ጩኸት ከሩቅ ምድር ይሰማል፦ “አባታችን በጽዮን የለምን? ንጉሧስ ከእንግዲህ በእርሷ የለምን?” “ለምን በተቀረጹ ምስሎቻቸውና ከንቱ በሆኑ የባዕድ ጣዖቶቻቸው አስቈጡኝ? ²⁰መከር ዐለፈ፣ በጋ አበቃ፤ እኛ ግን አልዳንም።” ²¹ስለ ሕዝቤ ሴት ልጅ ቍስል ተሰብሬአለሁ፤ አለቅሳለሁ፤ ድንጋጤም ይዞኛል። ²²በገለዓድ በለሳን የለምን? በዚያ ባለ መድኃኒትስ የለምን? ታዲያ ለምን የሕዝቤ ሴት ልጅ መፈወስ አልመጣም?