Qabrlardan chiqarilgan suyaklar
Odamlar yiqiladi va yana turadi; bu xalq esa yiqilib, yotib qoladi. Koʻchmanchi qushlar oʻz faslini Yahudo Otasining yoʻllarini bilganidan yaxshiroq biladi. Qaygʻudan ezilgan Yeremiyo Giladda malham yoʻqmi, deb soʻraydi — bob unga javob bermaydi.
8 1“Oʻsha kunlarda, — deydi Otamiz, — Yahudo podshohlarining, amaldorlarining, ruhoniylarining, paygʻambarlarining va Quddus aholisining suyaklarini qabrlaridan chiqarib tashlashadi. 2Ularni oʻzlari sevgan, xizmat qilgan, ergashgan, maslahat soʻragan va sajda qilgan quyosh, oy hamda butun osmon qoʻshini oldida yoyib tashlashadi — ular yigʻilmaydi, koʻmilmaydi, yer yuzida tezak kabi qolib ketadi. 3Bu yovuz xonadondan omon qolganlarning hammasi, Men ularni qayerga haydagan boʻlsam, oʻsha yerda hayotdan koʻra oʻlimni afzal koʻradi, — deydi osmon qoʻshinlarining Otasi.”
Qaytishni istamagan xalq
4“Ularga ayt: «Otamiz shunday deydi: Odamlar yiqilsa, yana oyoqqa turmaydimi? Kimdir yuz oʻgirsa, yana qaytib kelmaydimi? 5Nega unda bu xalq, Quddus, abadiy itoatsizlik ichra yuz oʻgirdi? Ular hiylaga mahkam yopishib, qaytishni istamaydilar. 6Men diqqat bilan quloq soldim, lekin ular toʻgʻri soʻz aytmaydilar. Hech kim: “Men nima qildim?” deb, oʻz yovuzligidan qaytmaydi. Har biri jang maydoniga tashlangan ot kabi oʻz yoʻlidan yuguradi. 7Osmondagi laylak ham oʻzining belgilangan fasllarini biladi, musicha, qaldirgʻoch va turna ham qaytib kelish vaqtini saqlaydilar. Lekin Mening xalqim oʻz Otasining adolatli yoʻllarini bilmaydi. 8Qanday qilib sizlar: “Biz donomiz, Otamizning qonuni biz bilan”, deya olasizlar? Holbuki, kotiblarning yolgʻonchi qalami uni yolgʻonga aylantirib qoʻygan. 9Dono odamlar sharmanda boʻladi, ular dovdirab qoladi va tuzoqqa tushadi. Mana, ular Mening soʻzimni rad etdilar, endi ularda qanday donolik qoldi? 10Shuning uchun ularning xotinlarini boshqalarga, dalalarini esa yangi egalariga beraman. Chunki kichigidan tortib kattasigacha hammasi haromdan manfaat koʻzlab ochkoʻzlik qiladi, paygʻambardan tortib ruhoniygacha hammasi hiyla-nayrang ishlatadi».” 11Ular xalqim qizining yarasini goʻyo arzimas narsadek davolab: “Tinchlik, tinchlik!” deydilar, holbuki tinchlik yoʻq. 12Ular qilgan jirkanch ishlaridan uyaldimi? Yoʻq, ular aslo uyalmadi, hatto qizarishni ham bilmadilar. Shuning uchun ular yiqilganlar orasida yiqiladi, ularni jazolaganimda, ular yerga uriladi, — deydi Otamiz. 13“Men ularni albatta yigʻib olaman”, — deydi Otamiz. — “Tokda uzum boʻlmaydi, anjir daraxtida anjir boʻlmaydi, barglari esa soʻliydi, Men ularga bergan narsa ulardan ketadi.”
14“Nega biz shu yerda oʻtiribmiz? Yigʻilinglar! Qoʻrgʻonli shaharlarga qochib, oʻsha yerda halok boʻlaylik, chunki Otamiz bizni halokatga mahkum etdi va bizga ichgani zaharli suv berdi, zero biz Unga qarshi gunoh qildik.”
15Biz tinchlikka umid qildik, lekin hech qanday yaxshilik kelmadi, shifo vaqtiga umid qildik, ammo oʻrniga dahshat keldi. 16Dushman otlarining pishqirigʻi Dandan eshitiladi, ularning aygʻirlari kishnagan ovozdan butun yer titraydi. Ular kelib, yurtni va undagi hamma narsani, shaharni hamda unda yashovchilarning barchasini yutib yuboradi.
17“Mana, Men oralaringizga zaharli ilonlar, afsun qilib boʻlmaydigan gurzalarni yuboryapman, ular sizlarni chaqadi”, — deydi Otamiz.
Yeremiyo oʻz xalqi uchun yigʻlaydi
18Shodligim yoʻqoldi, qaygʻu meni bosib ketdi, ichimda yuragim betob boʻldi. 19Eshit — uzoq yurtdan xalqim qizining nolasi: “Otamiz Sionda emasmi? Uning Shohi endi unda yoʻqmi?” “Nega ular Meni oʻyib yasalgan butlari bilan, arzimas begona sanamlari bilan gʻazabga keltirishdi? 20Hosil yigʻim-terimi oʻtdi, yoz tugadi, biz esa qutqarilmadik.” 21Xalqim qizining yarasi uchun men ezilganman, motam tutaman, dahshat meni qamrab oladi. 22Giladda malham yoʻqmi? Yoki u yerda tabib yoʻqmi? Nega unda xalqim qizining yarasiga shifo topilmadi?