यिर्मया 8

8 ¹ “त्या वेळी,” असे आमचा पिता म्हणतो, “ते यहूदाच्या राजांची, अधिकाऱ्यांची, याजकांची, संदेष्ट्यांची व यरुशलेमेच्या रहिवाशांची हाडे त्यांच्या कबरांतून बाहेर काढतील. ² ती सूर्य, चंद्र व आकाशातील सर्व नक्षत्रांपुढे पसरून ठेवली जातील—ज्यांच्यावर त्यांनी प्रेम केले, ज्यांची सेवा केली, ज्यांच्यामागे ते गेले, ज्यांचा सल्ला घेतला व ज्यांची उपासना केली; ती एकत्र केली जाणार नाहीत, पुरली जाणार नाहीत, तर भूमीवर खतासारखी पडून राहतील. ³ या दुष्ट कुळातील उरलेले सर्व लोक, जेथे जेथे मी त्यांना हाकलून दिले आहे तेथे, जीवनापेक्षा मरण पसंत करतील,” असे स्वर्गीय सैन्यांचा पिता म्हणतो.

परत न फिरणारे लोक

⁴ त्यांना सांग, ‘आमचा पिता असे म्हणतो: माणसे पडली तर ती पुन्हा उठत नाहीत का? कोणी बहकून गेला तर तो परत येत नाही का?’ ⁵ मग हे लोक, यरुशलेम, का बहकून गेले आहेत सतत मागे फिरत? ते कपटाला घट्ट धरून आहेत; ते परत यायला नकार देतात. ⁶ मी लक्ष देऊन ऐकले, पण ते योग्य ते बोलत नाहीत. कोणीही आपल्या दुष्टतेपासून वळत नाही, ‘मी हे काय केले?’ असे विचारत नाही. प्रत्येक जण आपल्याच वाटेने धावतो, लढाईत घुसणाऱ्या घोड्यासारखा. ⁷ आकाशातील करकोचादेखील आपल्या नेमलेल्या ऋतूंची जाणीव ठेवतो, आणि होला, पाकोळी व सारस आपल्या येण्याची वेळ पाळतात. पण माझ्या लोकांना जाणीव नाही त्यांच्या पित्याच्या न्याय्य मार्गांची. ⁸ ‘आम्ही ज्ञानी आहोत, आणि आमच्या पित्याचे नियमशास्त्र आमच्याजवळ आहे,’ असे तुम्ही कसे म्हणता, जेव्हा खरे तर शास्त्र्यांच्या लबाड लेखणीने त्याचे लबाडीत रूपांतर केले आहे? ⁹ ज्ञानी लज्जित होतील; ते भयभीत होऊन सापळ्यात अडकतील. पाहा, त्यांनी माझे वचन नाकारले आहे, मग त्यांच्यात कोणते ज्ञान उरले आहे? ¹⁰ म्हणून मी त्यांच्या स्त्रिया दुसऱ्यांना आणि त्यांची शेते नव्या मालकांना देईन. कारण लहानापासून थोरापर्यंत, प्रत्येक जण अन्याय्य लाभासाठी लोभी आहे; संदेष्ट्यापासून याजकापर्यंत, प्रत्येक जण कपट करतो. ¹¹ ते माझ्या लोकांच्या कन्येची जखम काहीच नसल्यासारखी बांधतात, ‘शांती, शांती,’ असे म्हणतात, पण शांती नाही. ¹² त्यांनी केलेल्या घृणास्पद कृत्यांची त्यांना लाज वाटली का? नाही, त्यांना मुळीच लाज वाटली नाही; लज्जेने चेहरा लाल करणेदेखील त्यांना ठाऊक नव्हते. म्हणून ते पडणाऱ्यांमध्ये पडतील; जेव्हा मी त्यांच्याशी व्यवहार करीन, तेव्हा ते खाली पाडले जातील,” असे आमचा पिता म्हणतो. ¹³ “मी त्यांना खात्रीने गोळा करीन,” असे आमचा पिता म्हणतो. “द्राक्षवेलीवर द्राक्षे नसतील, अंजिराच्या झाडावर अंजिरे नसतील, आणि पाने सुकून जातील; मी जे त्यांना दिले ते त्यांच्यापासून निघून जाईल.”

¹⁴ आपण येथे का बसलो आहोत? एकत्र या! चला, आपण तटबंदीच्या नगरांत पळून जाऊ आणि तेथे नष्ट होऊ, कारण आमच्या पित्याने ठरवले आहे की आपण नष्ट व्हावे, आणि त्याने आपल्याला विषारी पाणी पिण्यास दिले आहे, कारण आपण त्याच्याविरुद्ध पाप केले आहे.

¹⁵ आम्ही शांतीची आशा केली, पण काही चांगले घडले नाही; बरे होण्याच्या वेळेची आशा केली, पण उलट भय आले आहे. ¹⁶ शत्रूच्या घोड्यांचे फुरफुरणे दानपासून ऐकू येते; त्यांच्या घोड्यांच्या खिंकाळण्याच्या आवाजाने सारा देश थरथर कापतो. ते येतात आणि देश व त्यातील सर्व काही गिळून टाकतात, नगर व तेथे राहणारे सर्व जण.

¹⁷ “पाहा, मी तुमच्यामध्ये विषारी साप पाठवत आहे, ज्यांना गारुड करता येत नाही असे नाग, आणि ते तुम्हाला दंश करतील,” असे आमचा पिता म्हणतो.

यिर्मया आपल्या लोकांसाठी रडतो

¹⁸ माझा आनंद निघून गेला आहे, दुःखाने मला भारून टाकले आहे; माझ्या अंतरी माझे हृदय व्याकूळ झाले आहे. ¹⁹ ऐका—माझ्या लोकांच्या कन्येचा आक्रोश दूरच्या देशातून: “आमचा पिता सीयोनात नाही का? तिचा राजा आता तिच्यामध्ये नाही का?” “त्यांनी मला क्रोधित का केले आपल्या कोरलेल्या मूर्तींनी, आपल्या निरर्थक परक्या दैवतांनी?” ²⁰ “कापणी संपली, उन्हाळा सरला, आणि आमचे तारण झाले नाही.” ²¹ माझ्या लोकांच्या कन्येच्या जखमेमुळे मी चिरडून गेलो आहे; मी शोक करतो, आणि भयाने मला घेरले आहे. ²² गिलादात औषधी नाही का? तेथे नाही का कोणी वैद्य? मग माझ्या लोकांच्या कन्येचे आरोग्य का लाभले नाही?