Ayeuna parantos aya citakanana

Yermia 8 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Tulang-tulang nu Dikaluarkeun ti Kuburan

Jalma ragrag tuluy hudang deui; ieu bangsa ragrag tuluy teu hudang-hudang. Manuk-manuk nu ngumbara leuwih nyaho kana usumna tibatan Yuda nyaho kana jalan-jalan Rama-na. Yeremia, gering ku kasedih, nanya naha euweuh ubar di Gilad — sarta pasal ieu teu ngajawab anjeunna.

Pasal 8.

“Dina waktu eta,” dawuhan Rama urang, “tulang-tulang raja-raja Yuda, para gegeden, para imam, para nabi, jeung urang Yerusalem bakal dikaluarkeun tina kuburanana. Bakal dihamparkeun di hareupeun panonpoe, bulan, jeung sakabeh balad langit anu ku maranehna dipikaasih, dilalayanan, diturutan, dipentaan pituduh, jeung disembah—moal dikumpulkeun, moal dikubur, bakal jadi pupuk dina taneuh. Sakabeh sesa-sesa ti kulawarga anu jahat ieu, di mana bae maranehna geus dibuang ku Kami, bakal leuwih milih maot batan hirup,” dawuhan Rama, Gusti balad sawarga.

Umat nu Arembung Mulang

Bejakeun ka maranehna, “Kieu dawuhan Rama urang: Upama jalma labuh, naha moal hudang deui? Upama aya nu nyimpang, naha moal mulang deui? Ku naon atuh ieu umat, Yerusalem, nyimpang bari tuluy-tuluyan murtad? Maranehna nyekel pageuh kana tipu daya; arembung mulang.” Kami geus ngabandungan kalawan taliti, tapi maranehna henteu nyarita nu bener. Taya saurang-urang acan nu tobat tina kajahatanana, bari nanya, “Naon nu geus dilampahkeun ku kuring?” Unggal jalma lumpat kana jalanna sorangan, lir kuda nu ngabandang ka pangperangan. Manuk bango di langit ge nyaho kana usum-usumna nu geus ditangtukeun, jeung tikukur, walet, katut manuk kuntul ngajaga waktu datangna. Tapi umat Kami mah teu nyaho kana aturan-aturan Rama maranehna nu adil. Kumaha maraneh bisa ngomong, “Urang teh jalma binter, jeung hukum Rama urang aya di urang,” padahal pena bohong para ahli Kitab geus ngarobah eta jadi bohong? Jalma binter bakal diwiwirang; maranehna bakal reuwas jeung kajiret. Tuh, maranehna geus nolak pangandika Kami, jadi kabijaksanaan naon deui nu nyesa dina maranehna? Ku sabab eta, pamajikan-pamajikanana rek dibikeun ku Kami ka nu sejen, jeung kebon-kebonna ka nu bakal ngabogaan anyar. Sabab ti nu pangleutikna nepi ka nu pangagungna, kabeh sarakah kana kauntungan nu teu halal; ti nabi nepi ka imam, kabeh ngalampahkeun tipu daya. “Maranehna ngubaran raheut putri umat Kami siga teu nanaon, bari ngomong, ‘Rahayu, rahayu,’ padahal taya karahayuan. Naha maranehna era ku pagawean-pagawean pikaijideun nu dilampahkeunana? Henteu, maranehna teu era-era acan; maranehna malah teu nyaho kumaha carana era beungeut. Ku sabab eta maranehna bakal ambruk bareng jeung nu geus ambruk; dina waktu Kami ngahukum maranehna, maranehna bakal diruntuhkeun,” dawuhan Rama urang. “Kami tangtu bakal ngumpulkeun maranehna,” dawuhan Rama urang. “Moal aya buah anggur dina tangkalna, moal aya buah kondang dina tangkal kondang, jeung daun-daunna bakal garing; naon nu geus dipaparinkeun ku Kami ka maranehna bakal sirna ti maranehna.”

“Keur naon urang diuk-diuk di dieu? Hayu urang ngumpul babarengan! Hayu urang nyingkah ka kota-kota nu kuat bentengna sarta paeh di dinya, sabab Rama urang geus netepkeun yen urang kudu binasa sarta geus maparin cai nu diracun pikeun diinum ku urang, lantaran urang geus midosa ka Mantenna.”

Urang ngarep-ngarep karahayuan, tapi euweuh kahadean nu datang; ngarep-ngarep waktu nyageurkeun, tapi anu datang kalah kana kasieun. Dengus kuda-kuda musuh kadenge ti Dan; ku sora kuda jaluna nu harihian, sakuliah nagri ngeleper. Maranehna datang jeung ngaranjah nagri katut sagala rupa nu aya di jerona, kota jeung sakabeh nu maratuh di dinya.

“Sabab tenjo, Kami rek ngirim oray-oray matih ka tengah-tengah maraneh, oray welang nu teu beunang dijampe, sarta bakal nyoco maraneh,” dawuhan Rama urang.

Yermia Ceurik Mikanyeri Umatna

Kabungah kuring geus leungit, kasedih ngaliputan diri kuring; hate kuring ngangres di jero. Regepkeun—sora ceurik putri umat Kami ti tanah anu jauh: “Naha Rama urang geus teu aya di Sion? Naha Rajana geus euweuh deui di dinya?” “Ku naon maranehna ngahudang bebendu Kami ku arca-arca ukiranana, ku brahala-brahala asing nu taya gunana?” “Usum panen geus kaliwat, usum halodo geus tamat, tapi urang henteu disalametkeun.” Ku raheut putri umat Kami, kuring asa diremukkeun; kuring sumegruk, sarta karisi nyerang diri kuring. Naha euweuh ubar di Gilad? Naha euweuh tabib di dinya? Ku naon atuh kacageuran putri umat Kami tacan datang?