કબરોમાંથી કાઢેલાં હાડકાં
લોકો પડે છે અને ફરી ઊભા થાય છે; આ લોકો પડે છે અને પડ્યા જ રહે છે. યહૂદા પોતાના પિતાના માર્ગો જાણે છે તેના કરતાં સ્થળાંતર કરતાં પક્ષીઓ પોતાની ઋતુ વધારે સારી રીતે જાણે છે. દુઃખથી બીમાર યર્મિયા પૂછે છે કે શું ગિલયાદમાં કોઈ મલમ નથી — અને અધ્યાય તેને કોઈ જવાબ આપતો નથી.
8 1“તે સમયે,” આપણા પિતા જાહેર કરે છે, “તેઓ યહૂદાના રાજાઓનાં, અધિકારીઓનાં, યાજકોનાં, પ્રબોધકોનાં તથા યરુશાલેમના રહેવાસીઓનાં હાડકાં તેમની કબરોમાંથી કાઢી નાખશે. 2જે સૂર્ય, ચંદ્ર તથા આકાશના સમગ્ર સૈન્યને તેઓ ચાહતા હતા, જેમની સેવા કરતા, જેમની પાછળ ચાલતા, જેમની સલાહ લેતા તથા જેમની પૂજા કરતા હતા, તેમની આગળ તે હાડકાં પાથરવામાં આવશે—ન ભેગાં કરેલાં, ન દફનાવેલાં, ભૂમિ પર ખાતર જેવાં. 3જ્યાં જ્યાં મેં આ દુષ્ટ કુળના સર્વ બાકી રહેલાઓને હાંકી કાઢ્યા છે, ત્યાં તેઓ જીવન કરતાં મરણને પસંદ કરશે,” આકાશના સૈન્યોના પિતા જાહેર કરે છે.
પાછા નહિ ફરનાર લોકો
4“તેઓને કહે, ‘આપણા પિતા એમ કહે છે: જો લોકો પડે, તો શું તેઓ પાછા ઊભા થતા નથી? જો કોઈ ફરી જાય, તો શું તે પાછો આવતો નથી? 5ત્યારે આ લોકો, યરુશાલેમ, શા માટે સદા પાછા સરકતા જ રહીને ફરી ગયા છે? તેઓ કપટને વળગી રહે છે; તેઓ પાછા આવવાની ના પાડે છે.’ 6મેં ધ્યાનથી સાંભળ્યું, પણ તેઓ જે સાચું છે તે બોલતા નથી. ‘મેં શું કર્યું છે?’ એમ પૂછીને કોઈ પોતાની દુષ્ટતાથી પાછો ફરતો નથી. દરેક જણ પોતાના જ માર્ગે દોડે છે, જેમ ઘોડો યુદ્ધમાં ધસી જાય તેમ. 7આકાશમાંનો બગલો પણ પોતાની નિયત ઋતુઓ જાણે છે, અને હોલો, અબાબીલ તથા સારસ પોતાના આવવાનો સમય પાળે છે. પણ મારા લોકો પોતાના પિતાના ન્યાયી માર્ગ જાણતા નથી. 8તમે કેમ કહી શકો કે, ‘અમે જ્ઞાની છીએ, અને આપણા પિતાનો નિયમ અમારી પાસે છે,’ જ્યારે ખરેખર શાસ્ત્રીઓની જૂઠી કલમે તેને જૂઠમાં ફેરવી નાખ્યો છે? 9જ્ઞાનીઓ શરમાશે; તેઓ ગભરાઈ જશે અને ફસાઈ જશે. જુઓ, તેઓએ મારા વચનને નકાર્યું છે, તો તેમનામાં કયું જ્ઞાન બાકી રહ્યું? 10તેથી હું તેઓની પત્નીઓ બીજાઓને અને તેઓનાં ખેતર નવા માલિકોને આપી દઈશ. કેમ કે નાનાથી માંડીને મોટા સુધી, દરેક જણ અન્યાયી લાભ માટે લોભી છે; પ્રબોધકથી માંડીને યાજક સુધી, દરેક જણ કપટ કરે છે.’ 11તેઓ મારા લોકોની દીકરીના ઘાને કશું ન હોય તેમ રુઝવે છે, અને કહે છે, ‘શાંતિ, શાંતિ,’ પણ કશે શાંતિ નથી. 12તેઓએ જે ધિક્કારપાત્ર કામો કર્યાં તેથી શું તેઓ શરમાયા? ના, તેઓને જરાય શરમ ન આવી; તેઓ શરમથી લાલ થવાનું પણ જાણતા ન હતા. તેથી પડેલાઓની સાથે તેઓ પડશે; જ્યારે હું તેઓની સાથે કામ પાડીશ, ત્યારે તેઓને નીચે પાડવામાં આવશે,’ આપણા પિતા કહે છે. 13‘હું તેઓને નિશ્ચે ભેગા કરી લઈશ,’ આપણા પિતા જાહેર કરે છે. ‘દ્રાક્ષવેલા પર દ્રાક્ષ નહિ હોય, અંજીરના ઝાડ પર અંજીર નહિ હોય, અને પાંદડાં સુકાઈ જશે; મેં તેઓને જે આપ્યું તે તેઓની પાસેથી જતું રહેશે.’
14“આપણે અહીં કેમ બેસી રહ્યા છીએ? ભેગા થાઓ! ચાલો આપણે કિલ્લેબંધ નગરોમાં નાસી જઈએ અને ત્યાં મરી જઈએ, કેમ કે આપણા પિતાએ આપણને મરવા માટે નિર્માણ કર્યા છે અને આપણને પીવા માટે ઝેરવાળું પાણી આપ્યું છે, કારણ કે આપણે તેમની વિરુદ્ધ પાપ કર્યું છે.”
15આપણે શાંતિની આશા રાખી, પણ કશું સારું આવ્યું નહિ; સાજા થવાના સમયની આશા રાખી, પણ તેના બદલે ભય જ છે. 16દાનથી શત્રુના ઘોડાઓનું ફૂંફાડવું સંભળાય છે; તેઓના જોરાવર ઘોડાઓના હણહણાટના અવાજથી આખી ભૂમિ ધ્રૂજે છે. તેઓ આવીને ભૂમિને તથા તેમાંના સર્વને, નગરને તથા ત્યાં વસનારા સર્વને ખાઈ જાય છે.
17“કેમ કે જુઓ, હું તમારી મધ્યે ઝેરી સાપ મોકલું છું, એટલે જેમને મંતરી શકાતા નથી એવા નાગ, અને તેઓ તમને કરડશે,” આપણા પિતા જાહેર કરે છે.
યર્મિયા પોતાના લોકો માટે રડે છે
18મારો આનંદ જતો રહ્યો, શોક મને ઘેરી વળે છે; મારું હૃદય મારામાં બીમાર પડ્યું છે. 19સાંભળો—દૂર દેશમાંથી મારા લોકોની દીકરીની બૂમ: “શું આપણા પિતા સિયોનમાં નથી? શું તેની અંદર તેનો રાજા હવે નથી?” “તેઓએ પોતાની કોતરેલી મૂર્તિઓથી, પોતાની નકામી પરદેશી મૂર્તિઓથી મને શા માટે ક્રોધ ચઢાવ્યો છે? 20કાપણી વીતી ગઈ, ઉનાળો પૂરો થયો, અને આપણો ઉદ્ધાર થયો નથી.” 21મારા લોકોની દીકરીના ઘાને લીધે હું ભાંગી પડ્યો છું; હું શોક કરું છું, અને ભયાનકતા મને પકડી લે છે. 22શું ગિલયાદમાં કોઈ મલમ નથી? શું ત્યાં કોઈ વૈદ નથી? તો પછી મારા લોકોની દીકરીનું સાજાપણું શા માટે આવ્યું નથી?