હવે છપાયેલી
પુસ્તક

આંસુનો ઝરો

યર્મિયા ઇચ્છે છે કે તે અટક્યા વિના રડી શકે, અથવા બધું છોડીને ચાલ્યો જાય, કારણ કે પડોશીઓ અને ભાઈઓએ જૂઠને કળા બનાવી દીધું છે. આપણા પિતા કહે છે કે દેશ ખાલી થશે અને વિખેરાઈ જશે. અભિમાન કરવા જેવી એક જ બાબત છે તેમને ઓળખવું — વિશ્વાસુ પ્રેમ, ન્યાય, ન્યાયીપણું, જેમાં તે ખરેખર આનંદ પામે છે.

અધ્યાય 9.

અરે, મારું માથું પાણીનો ઝરો હોત અને મારી આંખો આંસુનો ઝરો હોત, તો મારા લોકની દીકરીના માર્યા ગયેલા માટે હું રાતદિવસ રડ્યા કરત! અરે, અરણ્યમાં મને મુસાફરનો ઉતારો મળ્યો હોત, તો હું મારા લોકને છોડીને તેમની પાસેથી ચાલ્યો જાત! કેમ કે તેઓ સૌ વ્યભિચારી છે, દગાબાજોનું ટોળું છે.

ધનુષની જેમ તેઓ પોતાની જીભ વાળે છે; દેશમાં સત્યતા નહિ, પણ અસત્ય બળવાન થયું છે. તેઓ એક દુષ્ટતાથી બીજી દુષ્ટતા તરફ જાય છે, અને મને તેઓ ઓળખતા નથી, એમ આપણા પિતા કહે છે.

દરેક જણ પોતાના પડોશીથી સાવધ રહે, અને કોઈ ભાઈ પર ભરોસો ન કરે; કેમ કે દરેક ભાઈ કપટી છે, અને દરેક પડોશી નિંદા કરતો ફરે છે.

દરેક જણ પોતાના પડોશીને છેતરે છે, અને કોઈ સાચું બોલતું નથી; તેઓએ પોતાની જીભને જૂઠું બોલવાની તાલીમ આપી છે, અને દુષ્કર્મ કરતાં કરતાં પોતાને થકવી નાખે છે. તું કપટની વચ્ચે રહે છે; પોતાના કપટને લીધે તેઓ મને ઓળખવાની ના પાડે છે, એમ આપણા પિતા કહે છે.

તેથી આકાશની સેનાના પિતા એમ કહે છે: જુઓ, હું તેમને શુદ્ધ કરીશ અને તેમની પરખ કરીશ, કેમ કે મારા લોકની દીકરીને લીધે હું બીજું શું કરું? તેઓની જીભ મરણાંતિક તીર છે; તે કપટ બોલે છે. દરેક જણ પોતાના મોંથી પોતાના પડોશીની સાથે શાંતિની વાત કરે છે, પણ પોતાના હૃદયમાં તેને માટે ઓચિંતો હુમલો ગોઠવે છે. આ બાબતો માટે શું હું તેમને શિક્ષા ન કરું? એમ આપણા પિતા કહે છે. આવી પ્રજા પર શું હું બદલો ન લઉં? “પર્વતો માટે હું રડીશ ને વિલાપ કરીશ, અને અરણ્યનાં બીડ માટે શોકગીત ઉઠાવીશ, કેમ કે તેઓ એવાં ઉજ્જડ થયાં છે કે કોઈ ત્યાંથી પસાર થતું નથી, અને ઢોરનું ભાંભરવું સંભળાતું નથી. આકાશનાં પક્ષીઓથી માંડીને પશુઓ સુધી સૌ નાસી ગયાં છે. હું યરુશાલેમને ખંડેરોનો ઢગલો, શિયાળોનું રહેઠાણ બનાવી દઈશ; અને યહૂદિયાનાં નગરોને હું ઉજ્જડ, વસ્તી વિનાનાં કરી દઈશ.”

એ સમજી શકે એવો જ્ઞાની કોણ છે? આપણા પિતાના મુખે જેને આ કહ્યું હોય એવો કોણ છે, કે તે સમજાવે કે આ દેશ કેમ ઉજ્જડ થયો છે, અરણ્યની જેમ દાઝી ગયો છે, અને કોઈ તેમાંથી પસાર થતું નથી?

આપણા પિતા કહે છે: જે નિયમ મેં તેમને આપ્યો, તે મારા નિયમને તેઓએ ત્યજી દીધો, અને મારી વાણી માની નહિ ને તે પ્રમાણે ચાલ્યા નહિ, પણ પોતાના હૃદયની હઠ પ્રમાણે ચાલ્યા, અને જેમ પોતાના પિતૃઓએ તેમને શીખવ્યું હતું તેમ બઆલ દેવોની પાછળ ગયા. તેથી આકાશની સેનાના પિતા, ઇઝરાયલના આપણા પિતા, એમ કહે છે: જુઓ, હું આ લોકને કડવો ખોરાક ખવડાવીશ અને ઝેરવાળું પાણી પીવડાવીશ. જે પ્રજાઓને તેઓ કે તેમના પિતૃઓ કદી જાણતા નહોતા, તેમની વચ્ચે હું તેમને વિખેરી નાખીશ, અને જ્યાં સુધી હું તેમનો નાશ ન કરું ત્યાં સુધી તેમની પાછળ તરવાર મોકલીશ.

આકાશની સેનાના પિતા એમ કહે છે: વિચાર કરો! રડવામાં કુશળ સ્ત્રીઓને બોલાવો; વિલાપ કરવામાં નિપુણ સ્ત્રીઓને તેડાવો. તેઓ ઉતાવળ કરીને આપણા માટે વિલાપ ઉઠાવે, કે આપણી આંખોમાંથી આંસુ વહે અને આપણી પાંપણોમાંથી પાણી ઝરે.

કેમ કે સિયોનમાંથી વિલાપનો અવાજ સંભળાય છે: આપણે કેવા પાયમાલ થયા! આપણે ભારે શરમિંદા થયા, કેમ કે આપણે દેશ છોડ્યો, કેમ કે તેઓએ આપણાં ઘર તોડી પાડ્યાં. હવે, હે સ્ત્રીઓ, આપણા પિતાનું વચન સાંભળો; તમારા કાન તેમના મુખનું વચન ગ્રહણ કરે. તમારી દીકરીઓને વિલાપ શીખવો, અને દરેક પોતાની પડોશણને શોકગીત શીખવે. કેમ કે આપણી બારીઓમાં થઈને મરણ ચઢી આવ્યું છે; તે આપણા મહેલોમાં પેઠું છે, અને શેરીઓમાંથી બાળકોને તથા ચોકમાંથી જુવાનોને કાપી નાખે છે.

એમ બોલ: આપણા પિતા એમ કહે છે: માણસોના મૃતદેહ ખુલ્લા ખેતરમાં ખાતરની જેમ પડ્યા રહેશે, કાપનારની પાછળ રહી ગયેલા અનાજના પૂળાની જેમ, અને તેમને એકઠા કરનાર કોઈ નહિ હોય.

આપણા પિતા એમ કહે છે: જ્ઞાની પોતાના જ્ઞાનનું અભિમાન ન કરે, બળવાન પોતાના બળનું અભિમાન ન કરે, ધનવાન પોતાના ધનનું અભિમાન ન કરે; પણ અભિમાન કરનાર એમાં અભિમાન કરે: કે તે મને સમજે છે ને ઓળખે છે—કે હું તારો પિતા છું, જે પૃથ્વી પર અવિચળ પ્રેમ, ન્યાય અને નેકી આચરે છે; કેમ કે એ બાબતોમાં હું આનંદ માનું છું, એમ આપણા પિતા કહે છે.

જુઓ, એવા દિવસો આવે છે, એમ આપણા પિતા કહે છે, જ્યારે જેઓ કેવળ શરીરમાં સુન્નત પામેલા છે તે સૌને હું શિક્ષા કરીશ. મિસર, યહૂદિયા, અદોમ, આમ્મોનના વંશજો, મોઆબ, અને જેઓ પોતાની લમણાંના વાળ કાપે છે ને રણમાં રહે છે તે સૌ. કેમ કે આ સર્વ પ્રજાઓ બેસુન્નત છે, અને ઇઝરાયલના આખા કુળના લોકો કઠોર હૃદયના છે.