Jeremias 9

9 ¹O, kon ang akong ulo usa pa unta ka tuboran sa tubig ug ang akong mga mata usa ka tuboran sa mga luha, aron ako makahilak adlaw ug gabii alang sa mga gipatay sa anak nga babaye sa akong katawhan! ²O, kon aduna pa unta akoy abotanan sa mga magpapanaw didto sa kamingawan, aron ako makabiya sa akong katawhan ug makapahilayo gikan kanila! Kay silang tanan mga mananapaw, usa ka panon sa mga maluibon.

³Ilang gibawog ang ilang dila sama sa pana; ang pagbakak, dili ang pagkamatinud-anon, mikusog sa yuta. Nagpadayon sila gikan sa usa ka daotan ngadto sa laing daotan, ug wala sila makaila kanako, nag-ingon ang atong Amahan.

⁴Pagbantay ang matag usa sa iyang silingan, ug ayaw pagsalig sa bisan kinsang igsoon; kay ang matag igsoon malimbongon, ug ang matag silingan naglibotlibot nga nanglibak.

⁵Ang matag usa naglimbong sa iyang silingan, ug walay bisan usa nga nagsulti sa kamatuoran; ilang gibansay ang ilang mga dila sa pagsultig bakak, nga naghago sa ilang kaugalingon sa pagbuhat ug daotan. ⁶Nagpuyo ka taliwala sa limbong; pinaagi sa ilang limbong midumili sila sa pag-ila kanako, nag-ingon ang atong Amahan.

⁷Busa mao kini ang giingon sa Amahan sa mga kasundalohan sa langit: Lunsayon ko sila ug sulayan sila, kay unsa pa may akong buhaton, tungod sa anak nga babaye sa akong katawhan? ⁸Ang ilang dila usa ka makamatay nga udyong; nagsultig limbong kini. Pinaagi sa iyang baba ang matag usa nagsultig kalinaw ngadto sa iyang silingan, apan sa iyang kasingkasing nag-andam siyag banhig alang kaniya. ⁹Dili ko ba sila silotan tungod niining mga butanga? nag-ingon ang atong Amahan. Dili ko ba dad-on ang hustisya ngadto sa usa ka nasod nga sama niini? ¹⁰“Mohilak ako ug magminatay alang sa kabukiran, ug magbangotan alang sa mga sibsibanan sa kamingawan, kay nangalaglag na sila nga walay bisan usa nga molabay, ug ang pag-inga sa mga baka dili na madungog. Gikan sa mga langgam sa kawanangan hangtod sa mga mananap, nangalagiw silang tanan ug nanglakaw na. ¹¹Himoon kong tinapok nga kagun-oban ang Jerusalem, usa ka puloy-anan sa mga ihalas nga iro; ug himoon kong biniyaan ang mga siyudad sa Juda, nga walay molupyo.”

¹²Kinsa ba ang maalamon nga igo sa pagsabot niini? Kang kinsa may nakigsulti ang baba sa atong Amahan, aron ipasabot kon nganong naguba ang yuta, nasunog sama sa kamingawan, nga walay bisan usa nga molatas niini?

¹³Ug nag-ingon ang atong Amahan: Tungod kay ilang gibiyaan ang akong balaod, nga akong gihatag kanila, ug wala nila tumana ang akong tingog ni naglakaw niini, ¹⁴apan uban sa katig-a sa ulo misunod sila sa ilang kaugalingong mga kasingkasing ug misunod sa mga Baal, sumala sa gitudlo kanila sa ilang mga amahan. ¹⁵Busa ang Amahan sa mga kasundalohan sa langit, ang atong Amahan sa Israel, nag-ingon: Pakan-on ko kining katawhan ug mapait nga pagkaon ug paimnon ko sila ug tubig nga adunay hilo. ¹⁶Patibulaagon ko sila taliwala sa mga nasod nga wala gayod nila mailhi, ni sa ilang mga amahan, ug magpadala akog espada sa ilang luyo hangtod nga malaglag ko sila.

¹⁷Mao kini ang giingon sa Amahan sa mga kasundalohan sa langit: Paminawa! Ipatawag ang mga babaye nga batid sa pagbangotan; ipakuha kadtong hanas sa pagminatay. ¹⁸Padalia sila ug pabangotana sila alang kanato, aron modagayday sa mga luha ang atong mga mata ug moawas sa tubig ang atong mga tabontabon.

¹⁹Kay ang tingog sa pagminatay madungog gikan sa Zion: Pagkalaglag nato! Naulawan gayod kita, kay gibiyaan nato ang yuta, kay ilang giguba ang atong mga puloy-anan. ²⁰Karon paminawa ninyo ang pulong sa atong Amahan, kamong mga babaye; padawata ang inyong mga dalunggan sa pulong sa iyang baba. Tudloi ang inyong mga anak nga babaye sa pagminatay, ug ang matag usa ang iyang silingan sa pagbangotan. ²¹Kay ang kamatayon misaka agi sa atong mga bintana; misulod kini sa atong mga palasyo, nga nagputol sa mga bata gikan sa kadalanan ug sa mga batan-ong lalaki gikan sa mga plasa.

²²Isulti: Mao kini ang gipahayag sa atong Amahan: Ang mga patayng lawas sa mga tawo mangatagak sama sa kinalibang diha sa hawan nga kaumahan, sama sa mga binugkos nga uhay nga nahibilin sa luyo sa mag-aani, nga walay bisan usa nga magtigom kanila.

²³Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Ayaw pagpasigarbo ang maalamon sa iyang kaalam, ayaw pagpasigarbo ang kusgan sa iyang kusog, ayaw pagpasigarbo ang dato sa iyang mga bahandi; ²⁴apan ang nagpasigarbo papasigarboha niini: nga siya nakasabot ug nakaila kanako—nga ako mao ang imong Amahan, nga nagabuhat uban ang gugmang matinud-anon, hustisya, ug pagkamatarong dinhi sa yuta; kay niining mga butanga ako nahimuot, nag-ingon ang atong Amahan.

²⁵Tan-awa, moabot ang mga adlaw, nag-ingon ang atong Amahan, nga silotan ko ang tanan nga natuli lamang sa unod. ²⁶Ang Ehipto, ang Juda, ang Edom, ang mga anak ni Amon, ang Moab, ug ang tanan nga nag-alot sa buhok sa ilang mga bagolbagol ug nagpuyo sa disyerto. Kay kining tanang mga nasod dili tinuli, ug ang tibuok balay sa Israel tig-a ug kasingkasing.