မျက်ရည်စမ်းရေ
အိမ်နီးချင်းနှင့် ညီအစ်ကိုတို့ မုသာစကားကို အတတ်ပညာ ဖြစ်စေကြသောကြောင့် ယေရမိသည် မရပ်မနား ငိုကြွေးနိုင်ပါစေ၊ သို့မဟုတ် လုံးဝ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပါစေဟု ဆန္ဒရှိ၏။ ပြည်သည် လူဆိတ်ညံ၍ ကွဲလွင့်ရမည်ဟု ငါတို့ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ဝါကြွားထိုက်သော တစ်ခုတည်းသောအရာမှာ ကိုယ်တော်ကို သိကျွမ်းခြင်း ဖြစ်၏ — သစ္စာရှိသော မေတ္တာ၊ တရားမျှတခြင်း၊ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၊ ကိုယ်တော် အမှန်တကယ် နှစ်သက်တော်မူသောအရာ ဖြစ်၏။
9 1ငါ၏ဦးခေါင်းသည် ရေစမ်းဖြစ်၍ ငါ၏မျက်စိတို့သည် မျက်ရည်စမ်းရေဖြစ်ပါစေသော။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ငါ၏လူမျိုးသမီး၏ အသတ်ခံရသူတို့အတွက် နေ့ညမပြတ် ငါ ငိုကြွေးနိုင်ပါမည်။ 2တောကန္တာရ၌ ခရီးသည်တည်းခိုရာ စရပ်တစ်ခု ငါ့အဖို့ ရှိပါစေသော။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါ၏လူမျိုးကိုစွန့်၍ သူတို့ထံမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်ပါမည်။ အကြောင်းမူကား သူတို့အားလုံးသည် သူ့မယားကိုပြစ်မှားသောသူ၊ သစ္စာဖောက်အစုအဝေးဖြစ်ကြ၏။
3သူတို့သည် မိမိတို့၏လျှာကို လေးကဲ့သို့ တင်ကြ၏။ ဤပြည်တွင် သစ္စာစောင့်သိမှုမဟုတ်ဘဲ မုသားသည် အားကြီးလာ၏။ သူတို့သည် ဒုစရိုက်မှ ဒုစရိုက်သို့ ကူးသွားကြ၏။ ငါ့ကိုမူ မသိကြ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။
4လူတိုင်း မိမိအိမ်နီးချင်းကို သတိပြုကြလော့။ မည်သည့်ညီအစ်ကိုကိုမျှ မယုံကြည်ကြနှင့်။ အကြောင်းမူကား ညီအစ်ကိုတိုင်းသည် လှည့်စားသူဖြစ်၍ အိမ်နီးချင်းတိုင်းသည် အသရေဖျက်လျက် လှည့်လည်သွားလာကြ၏။
5လူတိုင်းသည် မိမိအိမ်နီးချင်းကို လှည့်စားကြ၍ မည်သူမျှ သစ္စာစကားကို မပြောကြ။ သူတို့သည် မုသားပြောဆိုရန် မိမိတို့၏လျှာကို လေ့ကျင့်ထားကြ၍ ဒုစရိုက်ပြုခြင်းဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေကြ၏။ 6သင်သည် လှည့်စားမှုအလယ်၌ နေထိုင်၏။ သူတို့သည် မိမိတို့၏လှည့်စားမှုဖြင့် ငါ့ကိုသိရန် ငြင်းဆန်ကြ၏ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။
7ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် သူတို့ကို ချွတ်၍ စစ်ဆေးမည်။ ငါ၏လူမျိုးသမီးကြောင့် အခြားနည်းဖြင့် ငါ မည်သို့ပြုနိုင်ပါမည်နည်း။ 8သူတို့၏လျှာသည် သေစေတတ်သောမြားဖြစ်၏။ လှည့်စားသောစကားကို ပြော၏။ လူတိုင်းသည် မိမိ၏နှုတ်ဖြင့် အိမ်နီးချင်းအား ချိုသာသောစကားကို ပြော၏။ သို့ရာတွင် မိမိ၏စိတ်နှလုံးထဲ၌မူ သူ့အတွက် ချုံခိုတိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်ထား၏။ 9ဤအမှုများကြောင့် သူတို့ကို ငါ အပြစ်ဒဏ်မပေးဘဲ နေရမည်လော ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးကို ငါ တရားစီရင်ခြင်း မပြုဘဲ နေရမည်လော။ 10“တောင်တို့အတွက် ငါ ငိုကြွေးမြည်တမ်းမည်။ တောကန္တာရရှိ စားကျက်တို့အတွက် ညည်းတွားမြည်တမ်းမည်။ ၎င်းတို့သည် လူသူမဖြတ်သန်းနိုင်အောင် ပျက်စီးလျက်ရှိ၍ နွားတို့၏မြည်သံကိုလည်း မကြားရတော့ချေ။ မိုးကောင်းကင်ငှက်များမှ သားရဲတိရစ္ဆာန်များအထိ အားလုံးပင် ထွက်ပြေးပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ။ 11ငါသည် ယေရုရှလင်မြို့ကို အမှိုက်ပုံနှင့် မြေခွေးခိုအောင်းရာ ဖြစ်စေမည်။ ယုဒမြို့များကိုလည်း နေထိုင်သူမဲ့သော လူဆိတ်ညံရာ ဖြစ်စေမည် ဟု မိန့်တော်မူ၏။”
12ဤအမှုကို နားလည်သဘောပေါက်လောက်အောင် ပညာရှိသောသူကား အဘယ်သူနည်း။ ဤပြည်သည် အဘယ်ကြောင့် ပျက်စီး၍ လူသူမဖြတ်သန်းနိုင်သော တောကန္တာရကဲ့သို့ ကျွမ်းလောင်သွားသည်ကို ရှင်းပြနိုင်ရန် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်တော်သည် မည်သူ့အား မိန့်တော်မူပြီနည်း။
13ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ သူတို့သည် ငါပေးအပ်ခဲ့သော ငါ၏ပညတ်တရားကို စွန့်ပယ်၍ ငါ၏အသံကို နားမထောင်ဘဲ ထိုတရားအတိုင်းလည်း မလျှောက်လှမ်းဘဲ နေကြသောကြောင့်၊ 14မိမိတို့စိတ်နှလုံး၏ ခေါင်းမာသောဆန္ဒအတိုင်း လိုက်လျှောက်ကာ မိမိတို့ဘိုးဘေးတို့ သင်ကြားပေးခဲ့သည့်အတိုင်း ဗာလဘုရားများ၏နောက်သို့ လိုက်ကြသောကြောင့်၊ 15ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်၊ ဣသရေလအမျိုး၏ ငါတို့ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ငါသည် ဤလူမျိုးအား ခါးသီးသောအစာကို ကျွေး၍ အဆိပ်ခတ်ထားသောရေကို သောက်စေမည်။ 16ငါသည် သူတို့နှင့် သူတို့၏ဘိုးဘေးတို့ပင် မသိဖူးသော လူမျိုးတို့အထဲသို့ သူတို့ကို ကွဲလွင့်စေ၍ သူတို့ကို ငါ ဖျက်ဆီးသည့်တိုင်အောင် ဓားကို သူတို့နောက်သို့ စေလွှတ်မည်။
17ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ဆင်ခြင်ကြလော့။ ငိုချင်းချရာ၌ ကျွမ်းကျင်သော အမျိုးသမီးတို့ကို ခေါ်ကြလော့။ ညည်းတွားမြည်တမ်းရာ၌ လေ့ကျင့်သားရသော မိန်းမတို့ကို အခေါ်စေလွှတ်ကြလော့။ 18သူတို့သည် အလျင်အမြန်လာ၍ ငါတို့အတွက် ငိုကြွေးမြည်တမ်းကြပါစေ။ သို့မှသာ ငါတို့၏မျက်စိတို့မှ မျက်ရည်များ စီးကျ၍ ငါတို့၏မျက်ခမ်းတို့မှ ရေများ စီးထွက်ပါလိမ့်မည်။
19အကြောင်းမူကား ဇိအုန်မြို့မှ ငိုကြွေးမြည်တမ်းသံကို ကြားရ၏။ ငါတို့သည် အလွန်ပျက်စီးကြပြီတကား။ ပြည်တော်ကို စွန့်ခွာခဲ့ရသောကြောင့် ငါတို့သည် အလွန်အရှက်ရကြပြီ။ အကြောင်းမူကား သူတို့သည် ငါတို့၏နေအိမ်များကို ဖြိုဖျက်ပစ်ကြပြီ။ 20အို အမျိုးသမီးတို့၊ ယခု ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာယူကြလော့။ ကိုယ်တော်၏နှုတ်တော်မှ ထွက်သောစကားကို သင်တို့၏နားဖြင့် ခံယူကြလော့။ သင်တို့၏သမီးများအား ငိုချင်းကို သင်ကြားကြ၍ အချင်းချင်းလည်း မိမိ၏အိမ်နီးချင်းအား ညည်းတွားမြည်တမ်းချင်းကို သင်ပေးကြလော့။ 21အကြောင်းမူကား သေမင်းသည် ငါတို့၏ပြတင်းပေါက်များမှ တက်လာ၍ ငါတို့၏ဘုံဗိမာန်များထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီ။ လမ်းများပေါ်မှ ကလေးသူငယ်တို့ကိုလည်းကောင်း၊ ရင်ပြင်များမှ လူပျိုတို့ကိုလည်းကောင်း ဖြတ်တောက်ပစ်လေပြီ။
22ဤသို့ပြောကြလော့။ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ လူတို့၏အလောင်းကောင်များသည် လယ်ကွင်းပြင်ပေါ်ရှိ နောက်ချေးကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ ရိတ်သိမ်းသူ၏နောက်တွင် ကျန်ရစ်သော ကောက်လှိုင်းများကဲ့သို့လည်းကောင်း ကျဆင်းကုန်လိမ့်မည်။ သူတို့ကို သိမ်းယူမည့်သူလည်း မရှိ။
23ငါတို့၏ခမည်းတော်က ဤသို့မိန့်တော်မူ၏။ ပညာရှိသောသူသည် မိမိ၏ပညာ၌ မကြွားဝါစေနှင့်။ ခွန်အားကြီးသောသူသည် မိမိ၏ခွန်အား၌ မကြွားဝါစေနှင့်။ ဥစ္စာကြွယ်ဝသောသူသည် မိမိ၏စည်းစိမ်ဥစ္စာ၌ မကြွားဝါစေနှင့်။ 24သို့ရာတွင် ကြွားဝါသောသူသည် ဤအရာ၌သာ ကြွားဝါစေ။ ဆိုလိုသည်ကား သူသည် ငါ့ကို နားလည်၍ သိကျွမ်းခြင်းတည်း။ ငါသည် သင်တို့၏ခမည်းတော်ဖြစ်၍ မြေကြီးပေါ်တွင် ခိုင်မြဲသောမေတ္တာ၊ တရားမျှတခြင်းနှင့် ဖြောင့်မတ်ခြင်းတို့ကို ပြုသောသူဖြစ်ကြောင်း သိကျွမ်းခြင်းတည်း။ အကြောင်းမူကား ဤအရာတို့၌ ငါ နှစ်သက်မြတ်နိုး၏ ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။
25ကြည့်လော့၊ အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို ကိုယ်ခန္ဓာ၌သာ ခံယူသောသူအပေါင်းကို ငါ အပြစ်ဒဏ်ပေးမည့် နေ့ရက်များ ရောက်လာလိမ့်မည် ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ 26အဲဂုတ္တု၊ ယုဒ၊ ဧဒုံ၊ အမ္မုန်အမျိုးသားများ၊ မောဘ၊ နှင့် နားပတ်လည်၌ ဆံပင်ကို ရိတ်ဖြတ်၍ တောကန္တာရ၌ နေထိုင်သူအပေါင်းကို ငါ အပြစ်ဒဏ်ပေးမည်။ အကြောင်းမူကား ဤလူမျိုးအပေါင်းသည် အရေဖျားလှီးမင်္ဂလာကို မခံသောသူများဖြစ်၍ ဣသရေလအမျိုးသားအပေါင်းသည်လည်း စိတ်နှလုံးခိုင်မာသူများ ဖြစ်ကြ၏။