Yeremya 9

9 ¹Keşke başım bir su kaynağı, gözlerim bir gözyaşı pınarı olsa da halkımın kızının öldürülenleri için gece gündüz ağlasam! ²Keşke çölde bir yolcu konağım olsa da halkımı bırakıp onlardan uzaklaşsam! Çünkü hepsi zina ediyor, bir hainler topluluğu.

³Dillerini yay gibi geriyorlar; ülkede sadakat değil, yalan güçlendi. Kötülükten kötülüğe gidiyorlar, beni tanımıyorlar, diyor Babamız.

⁴Herkes komşusundan sakınsın, hiçbir kardeşe güvenmesin; çünkü her kardeş aldatıcıdır, her komşu iftira ederek dolaşır.

⁵Herkes komşusunu aldatıyor, kimse doğruyu söylemiyor; dillerini yalan söylemeye alıştırdılar, kötülük yaparak kendilerini yoruyorlar. ⁶Aldatmacanın ortasında yaşıyorsun; aldatmacaları yüzünden beni tanımayı reddediyorlar, diyor Babamız.

⁷Bu yüzden Göksel Orduların Babası şöyle diyor: İşte onları arıtacak ve sınayacağım, çünkü halkımın kızı yüzünden başka nasıl davranabilirim? ⁸Dilleri öldürücü bir oktur; aldatma konuşur. Herkes ağzıyla komşusuna esenlik diler, ama yüreğinde ona pusu kurar. ⁹Bunlar için onları cezalandırmayayım mı? diyor Babamız. Böyle bir ulusu yargılamayayım mı? ¹⁰«Dağlar için ağlayıp feryat edeceğim, çöl otlakları için ağıt yakacağım, çünkü öyle viraneye çevrildiler ki kimse geçmiyor, sığırların böğürmesi duyulmuyor. Gökteki kuşlardan yabanıl hayvanlara dek hepsi kaçıp gitti. ¹¹Yeruşalim'i taş yığınına, çakalların inine çevireceğim; Yahuda kentlerini de kimsenin oturmadığı bir viraneye döndüreceğim.»

¹²Kim bunu kavrayacak kadar bilgedir? Babamız'ın ağzı kime konuştu ki, ülkenin neden yıkıldığını, neden çöl gibi kavrulup kimsenin geçmediği bir yer olduğunu açıklasın?

¹³Babamız şöyle diyor: Çünkü kendilerine verdiğim yasamı bıraktılar, sesime kulak vermediler, ona göre yürümediler; ¹⁴inatla kendi yüreklerinin ardınca gittiler, atalarının kendilerine öğrettiği gibi Baallar'ın peşine düştüler. ¹⁵Bu yüzden Göksel Orduların Babası, İsrail'in Babamız şöyle diyor: İşte bu halka acı yiyecek yedirecek, zehirli su içireceğim. ¹⁶Onları kendilerinin ve atalarının bilmediği uluslar arasına dağıtacağım, onları yok edene dek ardlarından kılıç göndereceğim.

¹⁷Göksel Orduların Babası şöyle diyor: İyi düşünün! Yas tutmakta usta kadınları çağırın; ağıt yakmakta becerikli olanları getirtin. ¹⁸Hemen gelip bizim için feryat etsinler, gözlerimiz yaşla dolup taşsın, gözkapaklarımızdan sular boşansın.

¹⁹Siyon'dan bir feryat sesi duyuluyor: Nasıl da yıkıldık! Büsbütün utandık, çünkü ülkeyi bıraktık, çünkü konutlarımızı yıktılar. ²⁰Şimdi, ey kadınlar, Babamız'ın sözünü dinleyin; kulaklarınız O'nun ağzından çıkan sözü işitsin. Kızlarınıza feryadı, her biriniz komşusuna ağıdı öğretin. ²¹Ölüm pencerelerimizden içeri tırmandı; saraylarımıza girdi, çocukları sokaklardan, gençleri meydanlardan yok etti.

²²Şöyle söyle: Babamız diyor ki: İnsan cesetleri açık kırda gübre gibi, orakçının ardında kalan demetler gibi serilecek, onları toplayan kimse olmayacak.

²³Babamız şöyle diyor: Bilge kişi bilgeliğiyle övünmesin, güçlü kişi gücüyle övünmesin, zengin kişi zenginliğiyle övünmesin; ²⁴ama övünen şununla övünsün: beni anladığıyla ve tanıdığıyla—yeryüzünde vefalı sevgiyle, adaletle ve doğrulukla davranan Babanız olduğumu bilmesiyle; çünkü ben bunlardan hoşlanırım, diyor Babamız.

²⁵İşte, günler geliyor, diyor Babamız, yalnızca bedende sünetli olanların hepsini cezalandıracağım. ²⁶Mısır'ı, Yahuda'yı, Edom'u, Ammonoğulları'nı, Moav'ı ve çölde yaşayan, şakaklarındaki saçları kesenlerin hepsini. Çünkü bütün bu uluslar sünetsizdir, bütün İsrail halkı da yürek katılığı içindedir.