Gözyaşı Pınarı

Yeremya durmadan ağlayabilmeyi ya da büsbütün çekip gitmeyi diliyor, çünkü komşular ve kardeşler yalanı bir zanaat haline getirdi. Babamız ülkenin boşaltılıp dağıtılacağını söylüyor. Övünmeye değer tek şey Onu tanımaktır—sadık sevgi, adalet, doğruluk; gerçekten hoşlandığı şeyler.

Bölüm 9.

Keşke başım bir su kaynağı, gözlerim bir gözyaşı pınarı olsa da halkımın kızının öldürülenleri için gece gündüz ağlasam! Keşke çölde bir yolcu konağım olsa da halkımı bırakıp onlardan uzaklaşsam! Çünkü hepsi zina ediyor, bir hainler topluluğu.

Dillerini yay gibi geriyorlar; ülkede sadakat değil, yalan güçlendi. Kötülükten kötülüğe gidiyorlar, beni tanımıyorlar, diyor Babamız.

Herkes komşusundan sakınsın, hiçbir kardeşe güvenmesin; çünkü her kardeş aldatıcıdır, her komşu iftira ederek dolaşır.

Herkes komşusunu aldatıyor, kimse doğruyu söylemiyor; dillerini yalan söylemeye alıştırdılar, kötülük yaparak kendilerini yoruyorlar. Aldatmacanın ortasında yaşıyorsun; aldatmacaları yüzünden beni tanımayı reddediyorlar, diyor Babamız.

Bu yüzden Göksel Orduların Babası şöyle diyor: İşte onları arıtacak ve sınayacağım, çünkü halkımın kızı yüzünden başka nasıl davranabilirim? Dilleri öldürücü bir oktur; aldatma konuşur. Herkes ağzıyla komşusuna esenlik diler, ama yüreğinde ona pusu kurar. Bunlar için onları cezalandırmayayım mı? diyor Babamız. Böyle bir ulusu yargılamayayım mı? «Dağlar için ağlayıp feryat edeceğim, çöl otlakları için ağıt yakacağım, çünkü öyle viraneye çevrildiler ki kimse geçmiyor, sığırların böğürmesi duyulmuyor. Gökteki kuşlardan yabanıl hayvanlara dek hepsi kaçıp gitti. Yeruşalim'i taş yığınına, çakalların inine çevireceğim; Yahuda kentlerini de kimsenin oturmadığı bir viraneye döndüreceğim.»

Kim bunu kavrayacak kadar bilgedir? Babamız'ın ağzı kime konuştu ki, ülkenin neden yıkıldığını, neden çöl gibi kavrulup kimsenin geçmediği bir yer olduğunu açıklasın?

Babamız şöyle diyor: Çünkü kendilerine verdiğim yasamı bıraktılar, sesime kulak vermediler, ona göre yürümediler; inatla kendi yüreklerinin ardınca gittiler, atalarının kendilerine öğrettiği gibi Baallar'ın peşine düştüler. Bu yüzden Göksel Orduların Babası, İsrail'in Babamız şöyle diyor: İşte bu halka acı yiyecek yedirecek, zehirli su içireceğim. Onları kendilerinin ve atalarının bilmediği uluslar arasına dağıtacağım, onları yok edene dek ardlarından kılıç göndereceğim.

Göksel Orduların Babası şöyle diyor: İyi düşünün! Yas tutmakta usta kadınları çağırın; ağıt yakmakta becerikli olanları getirtin. Hemen gelip bizim için feryat etsinler, gözlerimiz yaşla dolup taşsın, gözkapaklarımızdan sular boşansın.

Siyon'dan bir feryat sesi duyuluyor: Nasıl da yıkıldık! Büsbütün utandık, çünkü ülkeyi bıraktık, çünkü konutlarımızı yıktılar. Şimdi, ey kadınlar, Babamız'ın sözünü dinleyin; kulaklarınız O'nun ağzından çıkan sözü işitsin. Kızlarınıza feryadı, her biriniz komşusuna ağıdı öğretin. Ölüm pencerelerimizden içeri tırmandı; saraylarımıza girdi, çocukları sokaklardan, gençleri meydanlardan yok etti.

Şöyle söyle: Babamız diyor ki: İnsan cesetleri açık kırda gübre gibi, orakçının ardında kalan demetler gibi serilecek, onları toplayan kimse olmayacak.

Babamız şöyle diyor: Bilge kişi bilgeliğiyle övünmesin, güçlü kişi gücüyle övünmesin, zengin kişi zenginliğiyle övünmesin; ama övünen şununla övünsün: beni anladığıyla ve tanıdığıyla—yeryüzünde vefalı sevgiyle, adaletle ve doğrulukla davranan Babanız olduğumu bilmesiyle; çünkü ben bunlardan hoşlanırım, diyor Babamız.

İşte, günler geliyor, diyor Babamız, yalnızca bedende sünetli olanların hepsini cezalandıracağım. Mısır'ı, Yahuda'yı, Edom'u, Ammonoğulları'nı, Moav'ı ve çölde yaşayan, şakaklarındaki saçları kesenlerin hepsini. Çünkü bütün bu uluslar sünetsizdir, bütün İsrail halkı da yürek katılığı içindedir.