Yeremya 10

10 ¹Ey İsrail halkı, Babamız'ın size söylediği sözü dinleyin.

²Babamız şöyle diyor: Ulusların yolunu öğrenmeyin, uluslar onlardan korksa da göklerdeki belirtilerden korkmayın.

³Çünkü halkların töreleri boştur: Biri ormandan bir ağaç keser, usta onu keskisiyle biçimlendirir. ⁴Onu gümüşle, altınla süslerler; devrilmesin diye çekiçle, çivilerle sağlamlaştırırlar. ⁵Salatalık tarlasındaki korkuluk gibidir putları, konuşamazlar; yürüyemedikleri için taşınmaları gerekir. Onlardan korkmayın, çünkü zarar veremezler, iyilik yapmaya da güçleri yoktur.

⁶Senin gibisi yoktur, ey Babamız; sen büyüksün, adın da gücüyle büyüktür. ⁷Senden kim korkmaz, ey ulusların Kralı? Buna layık olan sensin, çünkü ulusların bütün bilgeleri arasında ve bütün krallıklarında senin gibisi yoktur. ⁸Hepsi akılsız ve budaladır; öğretileri değersiz putlardan gelir—tahtadan başka bir şey değil. ⁹Tarşiş'ten dövme gümüş, Ufaz'dan altın getirilir, ustaların ve kuyumcuların işidir; giysileri mor ve erguvandır—hepsi usta ellerin işi. ¹⁰Ama Babamız gerçek Olan'dır; O yaşayan Baba ve sonsuz Kral'dır. O öfkelenince yer sarsılır, uluslar O'nun gazabına dayanamaz.

¹¹Onlara şunu söyleyin: «Gökleri ve yeri yaratmamış olan ilahlar, yeryüzünden ve göklerin altından yok olacaklar.» ¹²Yeri gücüyle yaratan, dünyayı bilgeliğiyle kuran ve gökleri anlayışıyla geren O'dur. ¹³O gürleyince göklerdeki sular çağıldar; yeryüzünün uçlarından buğuları yükseltir. Yağmur için şimşek çaktırır, ambarlarından rüzgârı çıkarır. ¹⁴Herkes akılsız ve bilgisizdir; her kuyumcu putları yüzünden utandırılır, çünkü döktüğü suretler yalandır, onlarda soluk yoktur. ¹⁵Onlar boştur, alay konusudur; cezalandırılacakları zaman yok olacaklar. ¹⁶Yakup'un Payı bunlara benzemez, çünkü her şeyi biçimlendiren O'dur, İsrail de O'nun mirasının oymağıdır; O'nun adı Göksel Orduların Babası'dır. ^a a v16 «Yakup'un Payı», Tanrı için kullanılan bir unvandır; O'nu halkına ait gerçek hazine ve miras olarak adlandırır.

Yaklaşan Sürgün

¹⁷Kuşatma altında yaşayan sen, dengini yerden topla.

¹⁸Çünkü Babamız şöyle diyor: İşte, bu kez ülkenin halkını fırlatıp atıyorum ve onlara sıkıntı vereceğim ki bunu hissetsinler.

¹⁹Yaram yüzünden vay halime! Yaralanmam ağırdır. Ama dedim ki: «Elbette bu benim hastalığımdır, ona katlanmalıyım.» ²⁰Çadırım yıkıldı, bütün iplerim koptu. Çocuklarım beni bırakıp gitti, artık yoklar; çadırımı yeniden kuracak ya da perdelerimi asacak kimse kalmadı. ²¹Çünkü çobanlar akılsızlaştı ve Babamız'ı aramadılar; bu yüzden başarılı olmadılar, bütün sürüleri dağıldı. ²²Dinleyin! Bir haber geliyor— kuzey ülkesinden büyük bir gürültü— Yahuda kentlerini viraneye, çakalların inine çevirmek için. ²³Biliyorum, ey Babamız, insanın yolu kendi elinde değildir; yürüyen hiç kimse kendi adımlarını yönlendiremez.

Yeremya'nın Merhamet Duası

²⁴Beni düzelt, ey Babamız, ama adaletle— öfkenle değil, yoksa beni hiçe indirirsin. ²⁵Gazabını seni tanımayan uluslara ve adını çağırmayan halklara dök; çünkü Yakup'u yiyip yuttular—yiyip bitirdiler onu—ve otlağını viran ettiler.