Ιερεμίας 10 FHB Father's Heart Bible™

10 ¹Ακούστε τον λόγο που σας λέει ο Πατέρας μας, λαέ του Ισραήλ.

²Να τι λέει ο Πατέρας μας: Μη μαθαίνετε τον δρόμο των εθνών και μη φοβάστε τα σημάδια στους ουρανούς, αν και τα έθνη τα φοβούνται.

³Γιατί οι συνήθειες των λαών είναι μάταιες: κάποιος κόβει ένα δέντρο από το δάσος, κι ο τεχνίτης το σμιλεύει με το σκαρπέλο του. ⁴Το στολίζουν με ασήμι και χρυσάφι· το στερεώνουν με σφυρί και καρφιά για να μην πέσει. ⁵Σαν σκιάχτρο σε χωράφι με αγγούρια, τα είδωλά τους δεν μπορούν να μιλήσουν· πρέπει να τα κουβαλούν, γιατί δεν μπορούν να περπατήσουν. Μην τα φοβάστε, γιατί δεν μπορούν να κάνουν κακό, ούτε έχουν τη δύναμη να κάνουν κανένα καλό.

⁶Δεν υπάρχει κανένας σαν εσένα, Πατέρα μας· εσύ είσαι μεγάλος, και το όνομά σου είναι μεγάλο σε δύναμη. ⁷Ποιος δε θα σε φοβόταν, Βασιλιά των εθνών; Αυτό σου αξίζει, γιατί ανάμεσα σε όλους τους σοφούς των εθνών και σε όλα τα βασίλειά τους δεν υπάρχει κανένας σαν εσένα. ⁸Είναι όλοι ανόητοι και άμυαλοι· η διδασκαλία τους προέρχεται από μάταια είδωλα — τίποτε άλλο παρά ξύλο. ⁹Σφυρήλατο ασήμι φέρνουν από την Ταρσείς, και χρυσάφι από την Ουφάζ, φτιαγμένα από τεχνίτες και χρυσοχόους· τα ρούχα τους είναι βιολετί και πορφυρά — όλα έργο επιδέξιων χεριών. ¹⁰Όμως ο Πατέρας μας είναι ο αληθινός· αυτός είναι ο ζωντανός Πατέρας και ο αιώνιος Βασιλιάς. Από την οργή του η γη τρέμει, και τα έθνη δεν αντέχουν τον θυμό του.

¹¹Πείτε τους: «Οι θεοί που δεν έφτιαξαν τους ουρανούς και τη γη θα εξαφανιστούν από τη γη και κάτω από τους ουρανούς». ¹²Αυτός είναι που έφτιαξε τη γη με τη δύναμή του, που θεμελίωσε τον κόσμο με τη σοφία του και άπλωσε τους ουρανούς με τη σύνεσή του. ¹³Όταν βροντά, τα νερά στους ουρανούς βουίζουν· κάνει τις ομίχλες να ανεβαίνουν από τα πέρατα της γης. Κάνει αστραπές για τη βροχή και βγάζει τον άνεμο από τις αποθήκες του. ¹⁴Ο καθένας είναι ανόητος και χωρίς γνώση· κάθε χρυσοχόος ντροπιάζεται από τα είδωλά του, γιατί τα χυτά του αγάλματα είναι ψέμα, και δεν υπάρχει πνοή μέσα τους. ¹⁵Είναι μάταια, ένας εμπαιγμός· την ώρα της τιμωρίας τους θα χαθούν. ¹⁶Η Μερίδα του Ιακώβ δεν είναι σαν αυτά, γιατί αυτός είναι που έπλασε τα πάντα, και ο Ισραήλ είναι η φυλή της κληρονομιάς του· ο Πατέρας των ουράνιων στρατιών είναι το όνομά του. ^a a v16 «Η Μερίδα του Ιακώβ» είναι ένας τίτλος για τον Θεό, που τον ονομάζει ως τον αληθινό θησαυρό και την κληρονομιά που ανήκει στον λαό του.

Η επερχόμενη εξορία

¹⁷Μάζεψε τον μπόγο σου από το χώμα, εσύ που ζεις μέσα στην πολιορκία.

¹⁸Γιατί να τι λέει ο Πατέρας μας: Δες, αυτή τη φορά εκσφενδονίζω τους κατοίκους της χώρας, και θα φέρω πάνω τους θλίψη, ώστε να τη νιώσουν.

¹⁹Αλίμονό μου για την πληγή μου! Το τραύμα μου είναι βαρύ. Όμως είπα: «Σίγουρα αυτή είναι η αρρώστια μου, και πρέπει να την υπομείνω». ²⁰Η σκηνή μου καταστράφηκε, και όλα τα σκοινιά μου κόπηκαν. Τα παιδιά μου με άφησαν και δεν υπάρχουν πια· δεν έμεινε κανένας να στήσει τη σκηνή μου ξανά ή να απλώσει τα παραπετάσματά μου. ²¹Γιατί οι βοσκοί έγιναν ανόητοι και δεν αναζήτησαν τον Πατέρα μας· γι' αυτό δεν ευημέρησαν, και όλο το κοπάδι τους σκορπίστηκε. ²²Ακούστε! Έρχεται μια είδηση — ένας μεγάλος σαματάς από τη χώρα του βορρά, για να κάνει τις πόλεις του Ιούδα ερημιά, λημέρι για τσακάλια. ²³Ξέρω, Πατέρα μας, πως ο δρόμος του ανθρώπου δεν είναι δικός του· κανένας που περπατάει δεν μπορεί να κατευθύνει τα βήματά του.

Η προσευχή του Ιερεμία για έλεος

²⁴Διόρθωσέ με, Πατέρα μας, αλλά με δικαιοσύνη — όχι με την οργή σου, αλλιώς θα με εκμηδενίσεις. ²⁵Ξέχυσε την οργή σου πάνω στα έθνη που δε σε γνωρίζουν, και πάνω στους λαούς που δεν επικαλούνται το όνομά σου· γιατί καταβρόχθισαν τον Ιακώβ — τον καταβρόχθισαν και τον κατανάλωσαν — και ρήμαξαν τον τόπο της βοσκής του.