Waaqota Tolfamoo Du'aa fi Abbaa Jiraataa

Waaqonni tolfamoo Abbaa jiraataa cinatti kaa'amu: muka muramee, akka hin kufneef iddoo qabsiifame, deemuu waan hin dandeenyeef baatame. Innis lafa uume, ishee irratti dha'a. Achiis magaalattiin ba'aa buqqa'uu ishee ni qaxxaamurti, Yerermiyaan immoo aaruu osoo hin ta'in murtiidhaan akka sirreeffamu kadhata.

Abbaan keenya lakkoofsota keessatti dubbata 2–5, 18

Boqonnaa 10.

Yaa mana Israa'el, dubbii Abbaan keenya isinitti dubbatu dhaggeeffadhaa.

Abbaan keenya akkana jedha: Karaa sabootaa hin baratinaa; saboonni mallattoowwan waaqa keessaa sodaatanis, isin isaan hin sodaatinaa.

Waan amalli sabootaa faayidaa hin qabneef: namni tokko muka bosona keessaa in muta, ogeessi harkaa immoo qottoo isaatiin isa in bocaa. Meetii fi warqeedhaan isa miidhagsu; akka hin kufneef guuboo fi mismaaraan isa hidhu. Akka waan shimbira baqachiisu maasii kukumbaa keessaa, waaqonni isaanii tolfamoon dubbachuu hin danda'an; isaan baadhatamuu qabu, sababii deemuu hin dandeenyeef. Isaan hin sodaatinaa, sababii isaan hamaa gochuu hin dandeenyeef, gaarii gochuuf illee humna hin qaban.

Yaa Abbaa keenya, si fakkaataan tokko iyyuu hin jiru; ati guddaa dha, maqaan kees humnaan guddaa dha. Yaa Mootii sabootaa, eenyutu si hin sodaatu? Kun kan siif malu dha; sababii ogeeyyii sabootaa hundumaa gidduutti fi mootummoota isaanii hundumaa keessatti si fakkaataan tokko iyyuu hin jiru. Hundi isaanii hubannoo hin qaban, gowwoota dha; barsiisni isaanii waaqota tolfamoo faayidaa hin qabne irraa dhufa—muka malee homaa miti. Meetii dhahame Tarsiisii fidama, warqeen immoo Uufaazii; kan hojjetame ogeeyyii fi warqee-hojjettoonniin; uffanni isaanii bifa cuquliisaa fi diimaa dha—hundi isaa hojii harka ogeeyyii dha. Garuu Abbaan keenya inni dhugaa dha; inni Abbaa jiraataa fi Mootii bara baraa dha. Aarii isaatiin lafti in hollata, sabootni immoo dheekkamsa isaa obsuu hin danda'an.

Isaanitti himi, «Waaqonni waaqaa fi lafa hin uumne lafa irraa fi waaqa jalaa in barbadaa'u.» Inni humna isaatiin lafa kan uume, ogummaa isaatiin addunyaa kan dhaabe, hubannoo isaatiin waaqa kan diriirse dha. Yeroo inni bakakkaa dhageessisu, bishaanonni waaqa keessaa in guguuru; xurii daangaa lafaa irraa in ol baasa. Roobaaf balaqqeessa in hojjeta, qilleensas kuusaa isaa keessaa in baasa. Namni hundi hubannoo hin qabu, beekumsas hin qabu; warqee-hojjetaan hundi waaqota isaa tolfamoon in qaanaa'a, sababii bocaan isaa kan baqfame sobaa dha, afuurri isaan keessa hin jiru. Isaan faayidaa hin qaban, waan qoosaa dha; yeroo adabbii isaanii in badu. Qooda Yaaqoob kan kana fakkaatu miti, sababii inni waan hundumaa kan uume dha, Israa'elis gosa dhaala isaa dha; Abbaan Loltoota Waaqaa maqaa isaa dha. ^a

Boojuun Dhufaa Jiru

Yaa ati marfamtee jiraattu, ba'aa kee lafa irraa walitti sassaabadhu.

Abbaan keenya akkana jedhaatii: Kunoo, yeroo kana jiraattota biyyaa nan darbadha, akka isaan itti dhaga'aniifis rakkina isaan irratti nan fida.

Anaaf wayyoo, madaa koo irraa kan ka'e! Miidhaan koo cimaa dha. Garuu ani akkana jedhe, «Dhugumatti kun dhukkuba koo dha, anis ittiin obsuun na barbaachisa.» Dunkaanni koo diigameera, funyaanni koo hundi citeera. Ijoolleen koo na dhiisanii hin jiran; dunkaana koo deebisee kan dhaabu, golgolee koo kan kaa'u tokko iyyuu hin hafne. Tiksitoonni gowwoomanii Abbaa keenya hin barbaadne; kanaaf hin milkoofne, tuuta isaanii hundinuu bittinnaa'eera. Dhaggeeffadhaa! Oduun dhufaa jira— raafamni guddaan biyya kaaba irraa— magaalaawwan Yihudaa onaa, iddoo waraabessotaa gochuuf. Yaa Abbaa keenya, karaan namaa kan ofii isaa akka hin taane ani nan beeka; namni deemu tokko iyyuu tarkaanfii isaa qajeelchuu hin danda'u.

Kadhannaa Ermiyaas Araara Gaafatuuf

Yaa Abbaa keenya, murtii qajeelaadhaan na sirreessi— aarii keetiin miti, yoo kanaa achi ta'e homaa na taasifta. Dheekkamsa kee saboota irratti dhangalaasi kan si hin beekne, sabootaa maqaa kee hin waammanne irrattis; sababii isaan Yaaqoob liqimsanii—liqimsanii isa fixanii—dheedicha isaas onaa taasisaniiru.