Dooie afgode, die lewende Vader

Afgode word langs die lewende Vader gestel: hout wat gekap en regop vasgespyker word sodat dit nie omval nie, wat gedra word omdat dit nie kan loop nie. Hy het die aarde gemaak en laat sy donder daaroor rol. Dan pak die stad sy bondel vir die ballingskap, en Jeremia vra om met reg tereggewys te word, nie met woede nie.

Hoofstuk 10.

Hoor die woord wat ons Vader vir julle spreek, huis van Israel.

So sê ons Vader: Moenie die nasies se weg aanleer nie, en moenie bang wees vir tekens aan die hemel nie, al is die nasies bang daarvoor.

Want die gebruike van die volke is waardeloos: iemand kap ’n boom in die woud af, en die ambagsman vorm dit met sy beitel. Hulle versier dit met silwer en goud; hulle maak dit vas met hamer en spykers sodat dit nie omval nie. Soos ’n voëlverskrikker in ’n komkommerland kan hulle afgode nie praat nie; hulle moet gedra word, want hulle kan nie loop nie. Moenie bang wees vir hulle nie, want hulle kan geen kwaad doen nie, en hulle het ook nie die mag om enige goed te doen nie.

Daar is niemand soos u nie, ons Vader; u is groot, en u naam is groot in krag. Wie sou u nie vrees nie, Koning van die nasies? Dit kom u toe, want onder al die wyse mense van die nasies en in al hulle koninkryke is daar niemand soos u nie. Hulle is almal onverstandig en dwaas; hulle onderrig kom van waardelose afgode af—niks anders as hout nie. Geslane silwer word uit Tarsis gebring, en goud uit Ufas, gemaak deur ambagsmanne en goudsmede; hulle klere is violet en purper—alles daarvan die werk van vaardige hande. Maar ons Vader is die ware Een; hy is die lewende Vader en die ewige Koning. By sy toorn bewe die aarde, en die nasies kan sy gramskap nie verduur nie.

Sê vir hulle: “Die gode wat nie die hemel en die aarde gemaak het nie, sal van die aarde af en van onder die hemel af vernietig word.” Dit is hy wat die aarde deur sy krag gemaak het, wat die wêreld deur sy wysheid gevestig het en die hemel deur sy insig uitgesprei het. Wanneer hy donder, bruis die waters in die hemel; hy laat die miste opstyg van die eindes van die aarde af. Hy maak weerligte vir die reën en bring die wind uit sy voorraadkamers. Elke mens is onverstandig en sonder kennis; elke goudsmid word deur sy afgode beskaam, want sy gegote beelde is ’n leuen, en daar is geen asem in hulle nie. Hulle is waardeloos, ’n bespotting; op die tyd van hulle straf sal hulle vergaan. Die Deel van Jakob is nie soos hierdie nie, want hy is die een wat alle dinge gevorm het, en Israel is die stam van sy erfenis; die Vader van die leërmagte van die hemel is sy naam. ^a

Die komende ballingskap

Maak jou bondel van die grond af bymekaar, jy wat onder beleëring woon.

Want so sê ons Vader: Kyk, hierdie keer werp ek die inwoners van die land uit, en ek sal benoudheid oor hulle bring sodat hulle dit sal voel.

Wee my oor my wond! My besering is smartlik. Maar ek het gesê: “Dit is sekerlik my siekte, en ek moet dit dra.” My tent is verwoes, en al my toue is afgeruk. My kinders het my verlaat en is nie meer nie; daar is niemand oor om my tent weer op te slaan of om my gordyne op te hang nie. Want die herders het onverstandig geword en het nie ons Vader gesoek nie; daarom het hulle nie voorspoed gehad nie, en hulle hele kudde is verstrooi. Luister! ’n Berig kom— ’n groot rumoer uit die land van die noorde— om die stede van Juda ’n verlatenheid te maak, ’n lêplek van jakkalse. Ek weet, ons Vader, dat ’n mens se weg nie syne is nie; niemand wat loop, kan sy eie treë bepaal nie.

Jeremia se gebed om ontferming

Tugtig my, ons Vader, maar met reg—nie in u toorn nie, anders sal u my tot niks maak. Stort u toorn uit oor die nasies wat u nie ken nie, en oor die volke wat nie u naam aanroep nie; want hulle het Jakob verslind—hom verslind en hom verteer—en sy weiveld verwoes.