’n Verbond wat hulle geweier het om te hou
Ons Vader herinner aan die verbond wat gesluit is toe hulle uit Egipte gekom het, en verklaar dat dit verbreek is; hy sê vir Jeremia om op te hou om vir die volk te bid. Dan verneem Jeremia dat sy eie stadsgenote in Anatot sy dood beplan het. Hy was 'n lam wat saamgelei is, wat niks agtergekom het nie, en hy vra om geregtigheid.
11 1Die woord wat van ons Vader na Jeremia gekom het:
2“Luister na die woorde van hierdie verbond, en sê dit vir die mense van Juda en vir dié wat in Jerusalem woon. 3Sê vir hulle: So sê die Vader van Israel: Vervloek is elkeen wat nie na die woorde van hierdie verbond luister nie, 4wat ek julle voorvaders beveel het die dag toe ek hulle uit Egipteland uitgelei het, uit die ysteroond, en gesê het: Gehoorsaam my en doen alles wat ek beveel, sodat julle my kinders sal wees en ek julle Vader sal wees. a a v4 Die ysteroond beeld Egipte se verpletterende slawearbeid uit — skroeiende, meedoënlose slawerny sonder enige uitkoms. 5Dan sal ek die eed hou wat ek vir julle voorvaders gesweer het, om vir hulle ’n land te gee wat oorloop van melk en heuning—soos dit vandag is.” Ek het geantwoord: “Amen, ons Vader.”
6Ons Vader het vir my gesê: “Verkondig al hierdie woorde in die stede van Juda en in die strate van Jerusalem: Hoor die woorde van hierdie verbond en gehoorsaam dit.”
7“Ek het julle voorvaders ernstig gewaarsku toe ek hulle uit Egipte uitgebring het, en hulle keer op keer gewaarsku tot vandag toe: Gehoorsaam my. 8Maar hulle het nie gehoorsaam of geluister nie; elkeen het sy eie koppige, bose hart gevolg. Daarom het ek al die woorde van hierdie verbond oor hulle gebring wat ek hulle beveel het om te hou, maar hulle het dit nie gedoen nie.”
9Ons Vader het vir my gesê: “Daar is ’n sameswering onder die mense van Juda en dié wat in Jerusalem woon. 10Hulle het teruggekeer na die sondes van hulle voorvaders, wat geweier het om na my woorde te luister. Hulle het ander gode gevolg om hulle te dien. Israel en Juda het my verbond verbreek wat ek met hulle voorvaders gesluit het.” 11Daarom, so sê ons Vader: Ek bring ’n ramp oor hulle wat hulle nie kan ontvlug nie. Al roep hulle tot my, sal ek nie luister nie. 12Dan sal die stede van Juda en die mense van Jerusalem gaan en roep tot die gode vir wie hulle wierook brand, maar hulle kan hulle glad nie red in hulle tyd van nood nie. 13Jou gode is so talryk soos jou stede, Juda; die altare wat jy opgerig het vir daardie skandelike ding—altare om wierook vir Baäl te brand—is net soveel soos die strate van Jerusalem.
14“Moet dus nie vir hierdie volk bid of enige geroep of gebed vir hulle laat opgaan nie, want ek sal nie luister wanneer hulle in hulle tyd van nood na my roep nie. 15Watter reg het my geliefde in my huis, terwyl sy so baie goddelose planne uitgevoer het? Kan heilige vleis jou ondergang afweer? Wanneer jou ramp kom, sal jy dan juig?” b b v15 Heilige vleis: die dele van diereoffers wat na die tempel gebring is as offers aan God.
16Ons Vader het jou eens ’n welige olyfboom genoem, pragtig met goedgevormde vrugte. Maar met die gedreun van ’n magtige storm sal ons Vader die boom aan die brand steek, en sy takke sal gebreek word.
17Die Vader van die hemelse leërmagte, wat jou geplant het, het ’n ramp teen jou aangekondig, vanweë die kwaad wat Israel en Juda gedoen het—hulle het my toorn uitgelok deur wierook vir Baäl te brand.
’n Sameswering teen Jeremia
18Ons Vader het dit aan my bekend gemaak, en ek het dit geweet; toe het u my hulle dade gewys. 19Maar ek was soos ’n mak lam wat na die slagplek gelei word; ek het nie besef dat hulle teen my ’n plan beraam het nie, en gesê het: “Kom ons vernietig die boom met sy vrugte; kom ons sny hom af uit die land van die lewendes, sodat niemand sy naam sal onthou nie.” 20Maar Vader van die hemelse leërmagte, u wat regverdig oordeel, wat die hart en die gemoed toets, laat my u geregtigheid oor hulle sien, want ek het my saak aan u toevertrou.
21Daarom, so sê ons Vader oor die mense van Anatot wat jou lewe soek en sê: Moet nie in die naam van ons Vader profeteer nie, anders sal ons jou doodmaak— c c v21 Anatot was Jeremia se eie tuisdorp, ’n priesterstad net noord van Jerusalem — hierdie sameswering teen hom het dus van sy eie bure en familie gekom. 22daarom sê die Vader van die hemelse leërmagte: Ek gaan hulle straf. Hulle jong manne sal deur die swaard sterf, hulle seuns en dogters deur hongersnood. 23Geen oorblyfsel sal oorleef nie; ek sal ’n ramp oor die mense van Anatot bring in die jaar van hulle straf.
