يرمياه 11 FHB Father's Heart Bible™

11 ¹اسان جي پيءُ وٽان يرمياه ڏانهن هي ڪلام آيو.

²”هن عهد جا لفظ ٻڌو، ۽ يهوداه جي ماڻهن ۽ يروشلم ۾ رهندڙن کي ٻڌايو. ³انهن کي چئو تہ اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ جيڪو ماڻهو هن عهد جا لفظ نہ ٻڌندو سو لعنتي آهي، ⁴جنهن جو مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي انهيءَ ڏينهن حڪم ڏنو هو جڏهن مون کين مصر جي ملڪ مان، لوهي ڀٽيءَ مان ڪڍيو هو، ۽ چيو هو تہ منهنجو چيو مڃيو ۽ جيڪو آءٌ حڪم ڏيان سو سڀ ڪريو، تہ جيئن اوهين منهنجا ٻار ٿيو ۽ آءٌ اوهان جو پيءُ ٿيان. ^a a v4 لوهي ڀٽي مصر جي ڪچلندڙ غلامي واري مشقت جي تصوير آهي — ساڙيندڙ، بي رحم قيد، جنهن مان نڪرڻ جو ڪو رستو ناهي. ⁵تڏهن آءٌ اهو قسم پورو ڪندس جيڪو مون اوهان جي ابن ڏاڏن سان کاڌو هو، تہ کين کير ۽ ماکيءَ سان وهندڙ ملڪ ڏيندس—جيئن اڄ آهي.“ مون وراڻيو تہ ”آمين، اي اسان جا بابا.“

⁶اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”يهوداه جي شهرن ۽ يروشلم جي گهٽين ۾ اهي سڀ لفظ اعلان ڪر تہ هن عهد جا لفظ ٻڌو ۽ انهن تي عمل ڪريو.“

⁷”مون اوهان جي ابن ڏاڏن کي جڏهن کين مصر مان ٻاهر ڪڍي آيس، تڏهن سخت تنبيه ڏني، ۽ اڄ ڏينهن تائين ٻيهر ٻيهر چيتاريندو رهيس تہ منهنجو چيو مڃو. ⁸پر هنن نہ مڃيو ۽ نہ ٻڌو؛ هر ڪنهن پنهنجي سخت ۽ بڇڙي دل جي پيروي ڪئي. تنهنڪري مون انهن تي هن عهد جا اهي سڀ لفظ آندا، جن تي عمل ڪرڻ جو مون کين حڪم ڏنو هو، پر هنن عمل نہ ڪيو.“

⁹اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”يهوداه جي ماڻهن ۽ يروشلم ۾ رهندڙن ۾ سازش ٿي چڪي آهي. ¹⁰اهي پنهنجي ابن ڏاڏن جي انهن گناهن ڏانهن موٽي آيا آهن، جن منهنجا لفظ ٻڌڻ کان انڪار ڪيو هو. اهي ٻين معبودن جي پويان لڳا آهن تہ انهن جي عبادت ڪن. اسرائيل ۽ يهوداه منهنجو اهو عهد ڀڃي ڇڏيو آهي جيڪو مون انهن جي ابن ڏاڏن سان ڪيو هو.“ ¹¹تنهنڪري اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ آءٌ انهن تي اهڙي آفت آڻيندس جنهن کان اهي بچي نہ سگهندا. جيتوڻيڪ اهي مون کي پڪاريندا، تڏهن بہ آءٌ نہ ٻڌندس. ¹²پوءِ يهوداه جا شهر ۽ يروشلم جا ماڻهو وڃي انهن معبودن اڳيان فرياد ڪندا جن لاءِ اهي بخور ساڙين ٿا، پر اهي انهن جي مصيبت جي وقت ۾ کين ڪڏهن بہ بچائي نہ سگهندا. ¹³اي يهوداه، تنهنجا معبود تنهنجن شهرن جيترا آهن؛ ۽ جيڪي قربان گاهه تو انهيءَ شرمناڪ شيءِ لاءِ بيهاريا، يعني بعل لاءِ بخور ساڙڻ جا قربان گاهه، سي يروشلم جي گهٽين جيترا آهن.

¹⁴”تنهنڪري هن قوم لاءِ دعا نہ ڪر، نڪي انهن لاءِ ڪا فرياد يا دعا بلند ڪر، ڇاڪاڻ تہ جڏهن اهي پنهنجي مصيبت جي وقت ۾ مون کي سڏيندا، تڏهن آءٌ نہ ٻڌندس. ¹⁵منهنجي پياريءَ کي منهنجي گهر ۾ ڪهڙو حق آهي، جڏهن تہ هن ڪيترا ئي بڇڙا منصوبا پورا ڪيا آهن؟ ڇا پاڪ گوشت تنهنجي تباهيءَ کي ٽاري سگهي ٿو؟ جڏهن تنهنجي مٿان آفت ايندي، تڏهن ڇا تون خوشي ڪندينءَ؟“ ^b b v15 پاڪ گوشت: جانورن جي قربانين جا اهي حصا جيڪي خدا جي نذراني طور هيڪل ۾ آندا ويندا هئا.

¹⁶اسان جي پيءُ هڪ ڀيري توکي ڦورهندڙ زيتون جو وڻ سڏيو هو، جيڪو سهڻي ۽ سهڻي بناوت واري ميوي سان سينگاريل هو. پر وڏي طوفان جي گجگوڙ سان اسان جو پيءُ انهيءَ وڻ کي باهه ڏيندو، ۽ ان جون ٽاريون ڀڃجي پونديون.

¹⁷آسمان جي لشڪرن جي پيءُ، جنهن توکي پوکيو هو، تو تي آفت جو فيصلو ڪيو آهي، انهيءَ بڇڙائيءَ سبب جيڪا اسرائيل ۽ يهوداه ڪئي، جڏهن هنن بعل لاءِ بخور ساڙي منهنجو غضب ڀڙڪايو.

يرمياه خلاف سازش

¹⁸اسان جي پيءُ مون کي ڄاڻايو، ۽ مون ڄاتو؛ پوءِ تو مون کي سندن ڪم ڏيکاريا. ¹⁹پر آءٌ ذبح ٿيڻ لاءِ ڪاهي ويندڙ حليم رڍ جي ٻچي وانگر هوس؛ مون کي خبر نہ هئي تہ هنن منهنجي خلاف سازش ڪئي هئي، ۽ چيو هو تہ ”اچو تہ وڻ کي سندس ميوي سان برباد ڪريون؛ اچو تہ کيس جيئرن جي ملڪ مان ڪٽي ڇڏيون، تہ جيئن ڪنهن کي بہ سندس نالو ياد نہ رهي.“ ²⁰پر اي آسمان جي لشڪرن جا بابا، تون جيڪو سچائيءَ سان انصاف ڪرين ٿو، جيڪو دل کي ۽ ذهن کي پرکين ٿو، مون کي انهن تي تنهنجو انصاف ڏسڻ ڏي، ڇاڪاڻ تہ مون پنهنجو معاملو تو کي سونپيو آهي.

²¹تنهنڪري اسان جو پيءُ عناتوت جي انهن ماڻهن بابت هيئن ٿو فرمائي، جيڪي تنهنجي جان جا طالب آهن ۽ چون ٿا تہ اسان جي پيءُ جي نالي ۾ نبوت نہ ڪر، نہ تہ اسين توکي ماري وجهنداسين، ^c c v21 عناتوت يرمياه جو پنهنجو ڳوٺ هو، يروشلم جي اتر ۾ ويجهو ڪاهنن جو شهر — تنهنڪري هن خلاف هيءَ سازش سندس پنهنجن پاڙيسرين ۽ مائٽن مان آئي. ²²تنهنڪري آسمان جي لشڪرن جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڏسو، آءٌ انهن کي سزا ڏيڻ وارو آهيان. سندن جوان تلوار سان مرندا، سندن پٽ ۽ ڌيئرون ڏڪار سان مرندا. ²³ڪو بچيل ٽولو نہ رهندو؛ آءٌ عناتوت جي ماڻهن تي سندن سزا جي سال ۾ آفت آڻيندس.