يرمياه 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹تون سچار آهين، اي منهنجا بابا، جڏهن آءٌ پنهنجو معاملو تو آڏو پيش ڪريان ٿو؛ تڏهن بہ تنهنجي فيصلن بابت تو سان ڳالهائڻ ٿو گھران. بڇڙن جي واٽ ڇو ڪامياب ٿي ٿئي؟ سڀ دغاباز ڇو آرام سان ٿا رهن؟ ²تو انهن کي پوکيو، پوءِ اهي پاڙون ڄمائي ويا؛ اهي وڌن ٿا ۽ ميوو ڏين ٿا. تون سندن وات ۾ ويجھو آهين پر سندن دلين کان پري. ³پر اي منهنجا بابا، تون مون کي ڄاڻين ٿو؛ تون مون کي ڏسين ٿو، ۽ پنهنجي ڏانهن منهنجي دل کي پرکين ٿو. انهن کي ذبح لاءِ رڍن وانگر ڇڪي ڪڍ، ۽ ذبح جي ڏينهن لاءِ انهن کي الڳ ڪري رک. ⁴ڪيستائين ملڪ ماتم ڪندو رهندو ۽ هر ميدان جو گاھ سڪندو رهندو؟ هتي رهندڙن جي بڇڙائيءَ ڪري جانور ۽ پکي ختم ٿي ويا آهن، ڇاڪاڻ تہ ماڻهو چون ٿا تہ ”هو اسان جي پڇاڙي نہ ڏسندو.“

پيءُ يرمياه کي جواب ٿو ڏئي

⁵جيڪڏهن تون پيادلن سان ڊوڙيو آهين ۽ انهن توکي ٿڪائي وڌو آهي، تہ پوءِ گھوڙن سان ڪيئن مقابلو ڪندين؟ جيڪڏهن امن واري ملڪ ۾ ٿاٻو کائين ٿو، تہ يردن جي گھاٽن ٻيلن ۾ ڇا ڪندين؟ ⁶ڇاڪاڻ تہ تنهنجا ڀائر ۽ تنهنجي پيءُ جو گھر بہ—انهن بہ تو سان دغا ڪئي آهي؛ انهن بہ تنهنجي خلاف وڏا واڪا ڪيا آهن. انهن تي ڀروسو نہ ڪر، ڀلي اهي تو سان مٺيون ڳالهيون ڪن. ⁷مون پنهنجو گھر ڇڏي ڏنو آهي، پنهنجو ورثو ڇڏي ڏنو آهي؛ مون پنهنجي دل جي پياريءَ کي سندس دشمنن جي هٿن ۾ ڏنو آهي. ^a a v7 پنهنجي قوم کي حوالي ڪرڻ وقت بہ اسان جو پيءُ ائين غمگين ٿئي ٿو جيئن ڪو پنهنجي دل جي پيار کي ڇڏي رهيو هجي — اهڙو فيصلو جنهن ۾ پيءُ کي پنهنجو سڀ ڪجھہ ڏيڻو پوي ٿو. ⁸منهنجو ورثو مون لاءِ ٻيلي ۾ شينهن جهڙو ٿي پيو آهي؛ هن مون تي گجگوڙ ڪئي آهي، تنهنڪري مون هن جي مخالفت ڪئي آهي. ⁹ڇا منهنجو ورثو مون لاءِ رنگ برنگو شڪاري پکي آهي، جنهن جي مٿان چوڌاري شڪاري پکي ڦري رهيا آهن؟ وڃو، سڀ جهنگلي جانور گڏ ڪريو؛ کين کائڻ لاءِ وٺي اچو. ¹⁰ڪيترن ئي ڌنارن منهنجو انگورن جو باغ برباد ڪيو آهي؛ منهنجو حصو پيرن هيٺان لتاڙي ڇڏيائون؛ منهنجي من پسند حصي کي ويران بيابان بڻائي ڇڏيائون. ¹¹انهيءَ کي ويران ڪري ڇڏيائون؛ ويران ٿي اهو منهنجي آڏو ماتم ڪري ٿو. سڄو ملڪ اجڙي ويو آهي، پر ڪو بہ دل تي نہ ٿو رکي. ¹²بيابان جي سڀني ننگين اوچين جاين تي اجاڙيندڙ آيا آهن، ڇاڪاڻ تہ منهنجي تلوار ملڪ جي هڪ ڇيڙي کان ٻئي ڇيڙي تائين کائي ٿي؛ ڪنهن کي بہ سلامتي ناهي. ¹³انهن ڪڻڪ پوکي پر ڪنڊا لڻيا؛ پاڻ کي بيڪار ٿڪايائون. پنهنجي فصلن تي شرمايو، منهنجي ڀڙڪندڙ غضب سبب.

¹⁴اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ منهنجي سڀني بڇڙن پاڙيسرين بابت، جيڪي انهيءَ ورثي تي قبضو ڪن ٿا جيڪو مون پنهنجي قوم اسرائيل کي ڏنو هو — آءٌ کين سندن ملڪ مان پٽي ڪڍندس، ۽ يهوداه جي گھراڻي کي بہ انهن مان پٽي ڪڍندس. ¹⁵کين پٽي ڪڍڻ کان پوءِ آءٌ وري موٽندس، کين رحم ڏيکاريندس، ۽ هر هڪ کي سندس ورثي ڏانهن، هر هڪ کي سندس ملڪ ڏانهن موٽائي آڻيندس.

¹⁶جيڪڏهن اهي منهنجي قوم جي واٽن کي سچ پچ سکندا، منهنجي نالي جو قسم کڻندا تہ ’جيئن اوهان جو پيءُ جيئرو آهي،‘ جيئن هنن منهنجي قوم کي بعل جو قسم کڻڻ سيکاريو هو، تہ اهي منهنجي قوم ۾ اڏيا ويندا. ¹⁷پر جيڪا قوم نہ ٻڌندي، تنهن کي آءٌ پوريءَ طرح پٽي ڪڍندس ۽ برباد ڪندس، اوهان جو پيءُ فرمائي ٿو.