ኤርምያስ 12

12 ¹አባቴ ሆይ፤ ጉዳዬን በፊትህ በማቀርብበት ጊዜ ሁሉ አንተ ጻድቅ ነህ፤ ነገር ግን ስለ ፍርዶችህ ከአንተ ጋራ መነጋገር እፈልጋለሁ። የክፉዎች መንገድ ለምን ይቀናል? ከዳተኞች ሁሉ ለምን በዕረፍት ይኖራሉ? ²አንተ ተከልሃቸው፤ ሥርም ሰደዱ፤ ያድጋሉ፤ ፍሬም ያፈራሉ። በአፋቸው ቅርብ ነህ፤ ከልባቸው ግን ሩቅ ነህ። ³አባቴ ሆይ፤ አንተ ግን ታውቀኛለህ፤ ታየኛለህ፤ ወደ አንተ ያለውንም ልቤን ትፈትናለህ። እንደ ሚታረዱ በጎች ጎትተህ አውጣቸው፤ ለዕርድ ቀንም ለይተህ አኑራቸው። ⁴ምድር እስከ መቼ ታዝናለች? የእርሻውም ሁሉ ሣር እስከ መቼ ይደርቃል? በውስጧ በሚኖሩት ክፋት የተነሣ፣ እንስሳትና ወፎች ተጠራርገዋል፤ ሕዝቡ፣ “የሚደርስብንን አያይም” ይላሉና።

አብ ለኤርምያስ ይመልሳል

⁵በእግር ከሚሮጡ ጋራ ሮጠህ ካደከሙህ፣ ከፈረሶች ጋራ እንዴት ትወዳደራለህ? በሰላማዊ ምድር ብትሰናከል፣ በዮርዳኖስ ቁጥቋጦ ውስጥ ምን ታደርጋለህ? ⁶ወንድሞችህ እንኳ የአባትህም ቤት፣ እነርሱ እንኳ ከድተውሃል፤ እነርሱ እንኳ በአንተ ላይ ከፍ ባለ ድምፅ ጮኸዋል። መልካም ነገር ቢነግሩህም እንኳ አትመናቸው። ⁷ቤቴን ትቼአለሁ፤ ርስቴን ጥዬአለሁ፤ የልቤን ተወዳጅ በጠላቶቿ እጅ አሳልፌ ሰጥቻለሁ። ^a a v7 ሕዝቡን አሳልፎ በመስጠት ጊዜ እንኳ፣ አባታችን የገዛ ልቡን ፍቅር እንደሚተው ሰው ያዝናል፤ ይህ አብን ሁሉን ነገር የሚያስከፍል ፍርድ ነው። ⁸ርስቴ ለእኔ በጫካ እንዳለ አንበሳ ሆነችብኝ፤ በእኔ ላይ አገሳች፤ ስለዚህ እኔም ተቃወምኋት። ⁹ርስቴ ዝንጉርጉር አዳኝ ወፍ ሆናብኛለችን? አዳኝ ወፎች ከየአቅጣጫው በዙሪያዋ ይከቧታልን? ሂድ፣ የዱር አራዊትን ሁሉ ሰብስብ፤ ሊበሉም አምጣቸው። ¹⁰ብዙ እረኞች ወይኔን አጥፍተዋል፤ ድርሻዬን በእግራቸው ረግጠዋል፤ ያማረውን ድርሻዬን ባድማ ምድረ በዳ አድርገውታል። ¹¹ባድማ አድርገውታል፤ ባድማ ሆኖ በፊቴ ያዝናል። ምድሪቱ ሁሉ ባድማ ሆናለች፤ ነገር ግን ማንም ወደ ልቡ አያገባም። ¹²በምድረ በዳ ባሉት በራቁት ኮረብቶች ሁሉ ላይ አጥፊዎች መጥተዋል፤ ሰይፌ ከምድሪቱ አንዱ ዳር እስከ ሌላው ዳር ይበላልና፤ ማንም አይድንም። ¹³ስንዴ ዘሩ፣ እሾህ ግን አጨዱ፤ ራሳቸውን በከንቱ አደከሙ። ከመከሮቻችሁም ዕፈሩ፣ ከጋለ ቍጣዬ የተነሣ።

¹⁴አባታችን እንዲህ ይላል፤ ለሕዝቤ ለእስራኤል የሰጠሁትን ርስት ስለሚነጥቁ ክፉ ጎረቤቶቼ ሁሉ፦ እነርሱን ከምድራቸው ነቅዬ አወጣለሁ፤ የይሁዳንም ቤት ከመካከላቸው ነቅዬ አወጣለሁ። ¹⁵ነቅዬ ካወጣኋቸው በኋላ፣ ተመልሼ እራራላቸዋለሁ፤ እያንዳንዱንም ወደ ርስቱ፣ እያንዳንዱን ወደ ምድሩ እመልሳለሁ።

¹⁶የሕዝቤን መንገድ በእውነት ከተማሩ፣ ሕዝቤን በበኣል እንዲምሉ እንዳስተማሩ፣ ‘አባትህ ሕያው እንደሆነ’ ብለው በስሜ ከማሉ፣ በሕዝቤ መካከል ይተከላሉ። ¹⁷የማይሰማ ማንኛውም ሕዝብ ግን፣ ፈጽሜ ነቅዬ አጠፋዋለሁ ይላል አባትህ።