Yeremiyo Otasining adolatini soʻroq qiladi
Yeremiyo Otasidan to'g'ridan-to'g'ri so'raydi: nega xoinlar farovon yashaydi? Javob hech qanday izoh bermaydi, faqat oldinda yanada og'ir yo'l borligini aytadi: piyodalar seni charchatsa, otlar bilan qanday bellashasan? O'z oilang ham senga qarshi chiqdi. Otamiz O'zi topshirgan yer uchun qayg'uradi.
12 1Sen solihsan, Otam, har safar oldingga daʼvomni keltirganimda ham; biroq Sening hukmlaring haqida Sen bilan gaplashmoqchiman. Nega fosiqlarning yoʻli ravnaq topadi? Nega barcha xoinlar osuda yashaydi? 2Sen ularni ekding, ular ildiz otdi; ular oʻsib, meva beradi. Sen ularning ogʻzida yaqinsan, lekin yuraklaridan yiroqsan. 3Ammo Sen, Otam, meni bilasan; meni koʻrasan va yuragimni Senga nisbatan sinaysan. Ularni soʻyishga qoʻylar kabi sudrab ketgin, ularni qirgʻin kuni uchun ajratib qoʻygin. 4Qachongacha yurt motam tutadi va har bir dalaning oʻti qurib qoladi? Unda yashovchilarning yovuzligi tufayli hayvonlaru qushlar supurib ketiladi — chunki xalq: “U bizning oqibatimizni koʻrmaydi”, — deydi.
Ota Yeremiyoga javob beradi
5Agar sen piyoda yuguruvchilar bilan poyga qilib, ular seni charchatgan boʻlsa, unda otlar bilan qanday bellasha olasan? Agar tinch yurtda qoqilsang, Iordan chakalakzorlarida nima qilasan? 6Chunki hatto birodarlaring va otangning xonadoni ham — hatto ular ham senga xiyonat qildi; hatto ular ham senga qarshi baland ovoz bilan qichqirdi. Garchi ular senga shirin soʻzlar aytsa ham, ularga ishonma. 7Men Oʻz uyimni tark etdim, merosimni tashlab ketdim; yuragimning sevgilisini dushmanlari qoʻliga topshirdim. a a v7 Otamiz hatto Oʻz xalqini dushman qoʻliga topshirayotganda ham, oʻz yuragining sevgisidan voz kechayotgan kishiday qaygʻuga botadi — bu Otaga hamma narsasini qurbon qildiradigan hukmdir. 8Merosim Men uchun oʻrmondagi sher kabi boʻlib qoldi; u Menga qarshi oʻkirdi, shuning uchun undan nafratlandim. 9Merosim Men uchun ola yirtqich qushmidi, uning atrofida har tomondan yirtqich qushlar aylanib yurganmi? Boringlar, barcha yovvoyi hayvonlarni toʻplanglar; ularni yeb bitirishga olib kelinglar. 10Koʻp choʻponlar Mening uzumzorimni vayron qildi; ulushimni oyoq osti qildi; Mening yoqimli ulushimni huvillagan sahroga aylantirdi. 11Ular uni vayronaga aylantirdi; huvillab, u Mening oldimda motam tutmoqda. Butun yurt vayron qilindi, lekin hech kim buni yuragiga olmaydi. 12Sahrodagi barcha yalangʻoch tepaliklar uzra vayron qiluvchilar keldi, chunki Mening qilichim yurtning bir chetidan boshqa chetigacha yeb bitiradi; hech kim omon qolmaydi. 13Ular bugʻdoy ekdi, lekin tikan oʻrdi; behuda oʻzlarini charchatdi. Hosillaringizdan uyalinglar, Mening alangali gʻazabim tufayli.
14Otamiz shunday demoqda: Men xalqim Isroilga bergan merosni tortib olgan barcha yovuz qoʻshnilarim haqida — Men ularni oʻz yurtidan yulib tashlayman, Yahudo xonadonini ham ularning orasidan yulib olaman. 15Ularni yulib tashlaganimdan keyin, Men qaytaman, ularga rahm qilaman va har birini oʻz merosiga, har birini oʻz yurtiga qaytaraman.
16Agar ular chindan ham xalqimning yoʻllarini oʻrgansalar — xalqimni Baal nomi bilan qasam ichishga oʻrgatganlaridek, Mening nomim bilan: “Otangiz barhayotdir”, deb qasam ichsalar — ular xalqim orasida barpo boʻlishadi. 17Ammo quloq solmaydigan har qanday xalqni Men butunlay yulib tashlayman va yoʻq qilaman, — deya maʼlum qiladi Otangiz.