Ayeuna parantos aya citakanana

Yermia 12 FHB Father's Heart Bible™

RamaYesusRoh
15% off your first order →
Kitab

Yermia Mertanyakeun Kaadilan Rama-Na

Yeremia nanya ka Ramana sacara terang-terangan naha jalma-jalma nu cidra hirupna senang. Waleranana henteu méré katerangan, ngan nuduhkeun jalan nu leuwih beurat ka hareup: lamun ku nu leumpang waé geus capé, kumaha ku kuda — jeung kulawarga sorangan geus malik ngalawan. Rama urang sedih ku tanah nu ku Mantenna geus diserahkeun.

Pasal 12.

Nun Ama teh Maha Adil, unggal abdi ngunjukkeun perkawis ka payuneun Ama; nanging abdi hoyong matur ka Ama ngeunaan putusan-putusan Ama. Ku naon jalanna jalma jahat teh mulus? Ku naon sakur jalma hianat hirupna sanang? Ama parantos melak maranehna, tuluy maranehna jadi akaran; maranehna jaradi gede sarta arembuahan. Ama caket dina sungutna, nanging tebih tina haténa. Nanging Ama, nun Ama, uninga ka abdi; Ama ningali ka abdi, sarta nguji manah abdi ka Ama. Mugi maranehna disered saperti domba nu rek dipeuncit, sarta disisihkeun pikeun poe panyembeléhan. Nepi ka iraha ieu tanah bakal tetep sedih jeung jukut di saban tegalan garing? Ku lantaran kajahatan jalma-jalma nu nyicingan, sato-sato jeung manuk-manuk tumpur—sabab jalma-jalma ngaromong, “Mantenna moal ningali kumaha ahirna urang.”

Rama Ngawaler ka Yermia

Lamun maneh geus balapan jeung jalma nu laradi, tur maneh geus kacape ku maranehna, kumaha maneh bisa tanding jeung kuda? Lamun di tanah nu aman maneh titajong, kumaha maneh bakal kuat di rungkun-rungkun Walungan Yordan? Sabab dulur-dulur maneh sorangan jeung kulawarga bapa maneh—maranehna oge geus ngahianat ka maneh; maranehna oge geus cerewed ngagorowok ngalawan maneh. Ulah percaya ka maranehna, sanajan maranehna nyarita hade ka maneh. Kami geus ninggalkeun imah Kami, Kami geus ngantunkeun pusaka Kami; nu dipikanyaah ku haté Kami geus diselehkeun kana leungeun musuh-musuhna. a a v7 Sanajan dina nyerahkeun umat-Na, Rama urang nalangsa saperti jalma nu ngaleupaskeun nu dipikanyaah ku haté-Na sorangan — hukuman nu ngorbankeun sagalana ti pihak Rama. Pusaka Kami geus jadi pikeun Kami saperti singa di leuweung; manéhna geus ngagaur ngalawan Kami, nya ku sabab eta Kami ngamusuh ka manéhna. Naha pusaka Kami teh manuk buruan nu belang-belang pikeun Kami, nu dikurilingan ku manuk-manuk buruan ti unggal juru? Ka ditu, kumpulkeun sakabeh sato galak; bawa sina nyatu. Loba pangangon geus ngaruksak kebon anggur Kami; maranehna geus ngaleyek bagian Kami ku suku; bagian Kami nu endah geus dirobah jadi gurun nu suwung. Maranehna geus ngajadikeun eta suwung; suwung, eta nalangsa di payuneun Kami. Sakuliah tanah geus ruksak, tapi euweuh saurang ogé nu merhatikeun. Ka sakabeh pasir gundul di gurun keusik para tukang ngaruksak geus daratang, sabab pedang Kami nyatu ti tungtung tanah ka tungtung séjénna; euweuh saurang ogé nu salamet. Maranehna geus melak gandum tapi ngala cucuk; maranehna geus cape taya gunana. Sing erak ku hasil pepelakan maraneh, ku lantaran bebendu Kami nu hurung.

Kieu pangandika Rama urang: Ngeunaan sakabeh tatangga Kami nu jahat, nu ngarampas pusaka nu geus dipaparinkeun ku Kami ka umat Kami Israil—Kami bakal ngabongkar maranehna tina tanahna, sarta ngabongkar kulawarga Yuda ti antara maranehna. Sanggeus ngabongkar maranehna, Kami bakal mulih, mikawelas ka maranehna, sarta mulangkeun saban jalma kana pusakana, saban jalma ka tanahna.

Lamun maranehna enya-enya diajar jalan umat Kami—sumpah demi jenengan Kami, “Demi Rama maneh nu jumeneng,” sakumaha maranehna geus ngajar umat Kami sumpah demi Baal—maranehna bakal diadegkeun di antara umat Kami. Tapi bangsa mana bae nu embung ngadangu, bakal dibongkar sarta ditumpurkeun pisan ku Kami, kitu pangandika Rama maraneh.