Yêremya 12 FHB Father's Heart Bible™

12 ¹Tu rast î, Bavê min, her gava ku ez doza xwe tînim ber te; lê dîsa jî ez dixwazim li ser dîwanên te bi te re bipeyivim. Çima riya xeraban bi ser dikeve? Çima hemû xayîn bi rehetî dijîn? ²Te ew çandin, û wan rayek berda; ew mezin dibin û ber didin. Tu li devê wan nêzîk î, lê ji dilê wan dûr î. ³Lê tu, Bavê min, min nas dikî; tu min dibînî, û tu dilê min ê li ber te diceribînî. Wan mîna pezên ji bo serjêkirinê kaş bike, û wan ji bo roja serjêkirinê veqetîne. ⁴Heta kengê wê welat şîn bigire û giyayê her zeviyê bişewite? Ji ber xerabiya wan ên ku tê de dijîn, heywan û çûk tên rakirin—çimkî mirov dibêjin, “Ew nabîne ka bi serê me çi tê.”

Bav Bersiva Yêremya Dide

⁵Heke tu bi peyayan re bazdayî û wan tu westandî, nexwe tê çawa bi hespan re têkoşînê bikî? Heke tu li welatekî aram bihilîsî, tê çi bikî di daristanên Urdunê de? ⁶Çimkî birayên te û mala bavê te jî—wan jî bi te xayîntî kir; wan jî bi dengê bilind li dijî te qîriyan. Bawerî bi wan neyne, her çend ew bi te re bi gotinên xweş bipeyivin jî. ⁷Min mala xwe terikand, min mîrata xwe berda; min hezkiriya dilê xwe da destê neyarên wê. ^a a v7 Bavê me tewra di dema ku gelê xwe radestî dike de jî şînê digire, mîna yekî ku hezkiriya dilê xwe berdide — dadgehek ku ji Bav her tiştî dixwaze. ⁸Mîrata min ji bo min bûye mîna şêrê di daristanê de; wê li dijî min nûriya, loma min pişta xwe dayê. ⁹Ma mîrata min ji bo min teyrekî nêçîrvan ê rengreng e, ku teyrên nêçîrvan ji her alî li dijî wê digerin? Herin, hemû heywanên çolê bicivînin; wan bînin ku bibelişînin. ¹⁰Gelek şivanan rezê min xerab kir; wan para min bin lingan kir; wan para min a xweş kir çolistanek vala. ¹¹Wan ew kir wêranî; wêran bû, li ber min şînê digire. Hemû welat hilweşiyaye, lê tu kes wî nake dilê xwe. ¹²Li ser hemû girên tazî yên di çolê de wêrankar hatin, çimkî şûrê min dibelişîne ji serê welat heta serê din; tu kes ewle nîne. ¹³Wan genim çand lê striyan çinîn; wan ji bo pûçiyê xwe westandin. Ji berhemên xwe fedî bikin, ji ber hêrsa min a şewitandî.

¹⁴Bavê me weha dibêje: Li ser hemû cîranên min ên xerab ên ku mîrata ku min da gelê xwe Îsraêl digirin—ezê wan ji welatê wan rakim, û mala Cihûda jî ji nav wan rakim. ¹⁵Piştî ku min ew rakirin, ezê vegerim, dilrehmiyê li wan bikim, û her yekî vegerînim mîrata xwe, her yekî welatê xwe.

¹⁶Heke ew bi rastî riyên gelê min hîn bibin—bi navê min sond bixwin, ‘Çawa ku Bavê te sax e,’ wekî ku wan fêrî gelê min kir ku bi Ba'al sond bixwin—ewê di nav gelê min de werin avakirin. ¹⁷Lê her netewa ku guh nede, ezê bi temamî rakim û helak bikim, Bavê te dibêje.