يرمياه 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹اسان جي پيءُ مون کي هيئن فرمايو تہ ”وڃ، پنهنجي لاءِ ڪتان جو ڪمربند خريد ڪر، ان کي پنهنجي ڪمر تي ٻڌ، پر کيس پاڻيءَ کي هٿ لڳڻ نہ ڏج.“

²سو اسان جي پيءُ جي فرمان موجب مون اهو ڪمربند خريد ڪري پنهنجي ڪمر تي ٻڌو.

³پوءِ ٻيو ڀيرو اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ هيئن آيو:

⁴”جيڪو ڪمربند تو خريد ڪيو آهي ۽ جيڪو تنهنجي ڪمر تي آهي، اهو کڻي، اُٿي، فرات ڏانهن وڃ ۽ اتي ان کي پٿر جي ڦاٽ ۾ لڪائي ڇڏ.“

⁵جيئن اسان جي پيءُ مون کي حڪم ڏنو هو، تيئن مون وڃي فرات وٽ ان کي لڪايو.

⁶گھڻن ڏينهن کان پوءِ اسان جي پيءُ مون کي فرمايو تہ ”اُٿ، فرات ڏانهن وڃ ۽ جيڪو ڪمربند مون توکي اتي لڪائڻ لاءِ چيو هو، سو کڻي اچ.“

⁷تڏهن مان فرات ڏانهن ويس ۽ جتي مون ڪمربند لڪايو هو، اتي کوٽي ان کي ڪڍيم. پر اهو ڳري خراب ٿي ويو هو، ڪنهن ڪم جو نہ هو.

⁸پوءِ اسان جي پيءُ جو ڪلام مون وٽ آيو:

⁹”اسان جو پيءُ ٿو فرمائي تہ مان هيئن يهودا جو غرور ۽ يروشلم جو وڏو غرور تباهه ڪندس. ¹⁰هي بڇڙا ماڻهو، جيڪي منهنجا ڪلام ٻڌڻ کان انڪار ڪن ٿا، پنهنجي سخت دل جي پٺيان هلن ٿا ۽ ٻين معبودن جي پٺيان لڳي انهن جي خدمت ڪرڻ ۽ انهن اڳيان سجدو ڪرڻ لاءِ ويندا آهن، سي هن ڪمربند جيان ڪنهن ڪم جا نہ رهندا. ¹¹جيئن ڪمربند ماڻهوءَ جي ڪمر سان چنبڙيل هوندو آهي، تيئن مون سڄي اسرائيل ۽ سڄي يهودا کي پاڻ سان چنبڙائي ڇڏيو هو، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي، تہ اهي منهنجا ماڻهو، نالو، ساراه ۽ جلوو ٿين—پر هنن نہ ٻڌو.

هر مٽ عدالت سان ڀريل

¹²”تنهنڪري هنن کي چؤ تہ اسرائيل جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ هر مٽ شراب سان ڀرجڻ گھرجي. اهي وراڻيندا تہ ’ڇا اسين نٿا ڄاڻون تہ هر مٽ شراب سان ڀرجڻ گھرجي؟‘ ¹³پوءِ هنن کي چؤ تہ اسان جو پيءُ هيئن ٿو فرمائي تہ ڏسو، مان هن ملڪ جي سڀني رهاڪن کي—داؤد جي تخت تي ويٺل بادشاهن، ڪاهنن، نبين ۽ يروشلم جي سڀني ماڻهن کي—نشي سان ڀريندس. ¹⁴مان هنن کي هڪ ٻئي سان ٽڪرائي ڀڃي ڇڏيندس، والدين ۽ ٻارن کي هڪجهڙي طرح، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي. نہ ڪا ترس، نہ بخشش، نہ رحم مون کي هنن کي تباهه ڪرڻ کان روڪيندو.“

اونداهي پوڻ کان اڳ ٻڌو

¹⁵ٻڌو ۽ ڌيان ڏيو، مغرور نہ ٿيو، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ فرمايو آهي. ¹⁶پنهنجي پيءُ کي جلوو ڏيو، ان کان اڳ جو هو اونداهي آڻي، ان کان اڳ جو اوهان جا پير شام ٿيندڙ جبلن تي ٺوڪر کائين؛ اوهين روشنيءَ جي اميد رکندا، پر هو ان کي گھري اونداهيءَ ۾ بدلائي، مڪمل اونداهي بڻائي ڇڏيندو. ¹⁷پر جيڪڏهن اوهين نہ ٻڌندا تہ مان اوهان جي غرور جي ڪري ڳجھيءَ طرح روئيندس؛ منهنجيون اکيون زور سان روئينديون ۽ ڳوڙها وهائينديون، ڇاڪاڻ تہ اسان جي پيءُ جو ڌڻ قيد ڪيو ويو آهي. ¹⁸بادشاهه ۽ راڻيءَ ماءُ کي چؤ تہ پاڻ کي نيوڙائي ويهو، ڇاڪاڻ تہ اوهان جو شاندار تاج اوهان جي مٿي تان ڪري پيو آهي. ¹⁹نيگيب جا شهر بند ٿيل آهن، جن کي کولڻ وارو ڪو ناهي. سڄو يهودا جلاوطنيءَ ۾ کڻيو ويو آهي، پوريءَ طرح کڻيو ويو آهي. ²⁰مٿي نهاريو ۽ انهن کي ڏسو جيڪي اتر کان اچن ٿا. اهو ڌڻ ڪٿي آهي جيڪو توکي ڏنو ويو هو، تنهنجو سهڻو ڌڻ؟ ²¹جڏهن اسان جو پيءُ انهن کي، جن کي تو پاڻ پنهنجن ساٿين طور سيکاريو هو، تو تي حاڪم مقرر ڪندو، تڏهن تون ڇا چوندين؟ ڇا توکي ڄڻڻ واريءَ عورت وانگر سور نہ جڪڙيندا؟ ²²جيڪڏهن تون پاڻ کان پڇين تہ ”اهي شيون مون سان ڇو ٿيون آهن؟“—اهو تنهنجي گناهه جي وڏائيءَ ڪري آهي جو تنهنجا دامن لاٿا ويا آهن ۽ تنهنجي بي حرمتي ڪئي وئي آهي. ²³ڇا ڪو ڪوشي پنهنجي چمڙي بدلائي سگھي ٿو، يا چيتو پنهنجا داغ؟ تڏهن اوهين بہ نيڪي ڪري سگھو ٿا—اوهين جن کي بڇڙائي ڪرڻ جي تربيت ڏني وئي آهي. ^a a v23 ڪوش مصر جي ڏکڻ ۾ مٿئين نيل جي ڪناري وارو ملڪ هو، جيڪو اڄوڪي سوڊان ۽ ايٿوپيا جي علائقي ۾ آهي.

²⁴مان اوهان کي ان ڀوسي وانگر کنڊيندس جنهن کي ريگستان جي هوا اڏائي ڇڏي ٿي. ²⁵اهو تنهنجو نصيب آهي، اهو حصو جيڪو مون تو لاءِ ماپي ڏنو آهي، اسان جو پيءُ ٿو فرمائي، ڇاڪاڻ تہ تو مون کي وساريو آهي ۽ ڪوڙ تي ڀروسو ڪيو آهي. ²⁶”تنهنڪري مان پاڻ تنهنجا دامن تنهنجي منهن تي مٿي ڪندس، ۽ تنهنجي شرم ڏسڻ ۾ ايندي. ²⁷تنهنجون زناڪاريون، تنهنجا شهوت ڀريا هڻڪار، تنهنجي بي شرم فاحشگي— ٽڪرين تي ۽ کليل ميدان ۾ مون تنهنجا نفرت جوڳا ڪم ڏٺا آهن. افسوس تو تي، يروشلم! تون ڪيستائين پاڪ نہ ٿيندينءَ؟“