يرمياه 13 FHB Father's Heart Bible™

13 ¹زمونږ پلار ما ته داسې وفرمائيل چې، ”لاړ شه، د ياڼو يو لنګوټه دپاره ځان له واخله، په خپله مِلا يې وتړه، خو اوبو ته يې مۀ پرېږده.“

²نو ما لنګوټه واخستله، لکه څنګه چې زمونږ پلار فرمائيلى وو، او په خپله مِلا مې وتړله.

³بيا زمونږ د پلار کلام دوېم ځل ما ته راغلو چې،

⁴”دا لنګوټه چې تا اخستې ده، هغه چې ستا په مِلا ده، واخله، پاڅه، فرات ته لاړ شه، او د ګټې په يوه درز کښې يې پټه کړه.“

⁵نو زۀ لاړم او د فرات په غاړه مې پټه کړه، لکه څنګه چې زمونږ پلار ما ته حُکم کړے وو.

⁶د ډېرو ورځو نه پس زمونږ پلار ما ته وفرمائيل چې، ”پاڅه، فرات ته لاړ شه، او هغه لنګوټه راوړه چې ما درته وئيلى وو چې هلته يې پټه کړې.“

⁷نو زۀ فرات ته لاړم، لنګوټه مې وکنستله، او د هغه ځائ نه مې راواخستله چرته چې ما پټه کړې وه. خو هغه خرابه شوې وه، د هيڅ کار نۀ وه.

⁸بيا زمونږ د پلار کلام ما ته راغلو چې،

⁹”زمونږ پلار داسې فرمائى چې، همدغه شان به زۀ د يهوداه غرور او د يروشلم لوئ غرور برباد کړم. ¹⁰دا بد خلق چې زما د خبرو اورېدلو نه انکار کوى، د خپلو ضدى زړونو پسې روان دى، او د نورو بتانو پسې ګرځى چې د هغوئ عبادت وکړى او هغوئ ته سجده وکړى، د دغې لنګوټې په شان به شى، چې د هيڅ کار نۀ ده. ¹¹لکه څنګه چې لنګوټه د سړى مِلا پورې نښلى، همدغه شان ما ټول اِسرائيل او ټول يهوداه ځان پورې ونښلول، زمونږ پلار فرمائى، دې دپاره چې زما قوم شى، زما نوم، زما ثناء او زما لوئى شى، خو هغوئ وانۀ ورېدل.

هر مَټ د عذاب نه ډک

¹²”نو هغوئ ته ووايه چې، د اِسرائيل پلار داسې فرمائى چې، هر مَټ به په شرابو ډکيږى. هغوئ به جواب درکړى چې، ’آيا مونږ ته دا نۀ ده معلومه چې هر مَټ به په شرابو ډکيږى؟‘ ¹³بيا هغوئ ته ووايه چې، زمونږ پلار داسې فرمائى چې، زۀ به د دې مُلک ټول اوسېدونکى — هغه بادشاهان چې د داؤد په تخت ناست دى، کاهنان، نبيان، او د يروشلم ټول اوسېدونکى — په نشه ډکوم. ¹⁴زۀ به هغوئ يو بل سره ووهم، مور او پلار او بچى يو شان، زمونږ پلار فرمائى. نۀ رحم، نۀ معافى او نۀ ترس به مې د هغوئ د بربادولو نه بند کړى.“

د تيارې راتلو نه مخکښې واورئ

¹⁵واورئ او غور وکړئ؛ غرور مۀ کوئ، ځکه چې زمونږ پلار فرمائيلى دى. ¹⁶خپل پلار ته لوئى ورکړئ د دې نه مخکښې چې هغه تياره راولى، ستاسو د پښو د ښوَيَدو نه مخکښې په تيارو کېدونکو غرونو باندې؛ تاسو به د رڼا اُميد کوئ، خو هغه به دا په ژوره تياره بدله کړى او دا به بالکل تياره کړى. ¹⁷خو کۀ تاسو وانۀ ورئ، نو زۀ به ستاسو د غرور په وجه په پټه ژاړم؛ زما سترګې به زار زار ژاړى او اوښکې به تويوى، ځکه چې زمونږ د پلار رمه بندى شوې ده. ¹⁸بادشاه او د بادشاه مور ته ووايه چې، خپل ځانونه عاجز کړئ او کښېنئ، ځکه چې ستاسو د لوئۍ تاج ستاسو د سر نه راوغورزېدو. ¹⁹د نجب ښارونه بند دى، او هيڅوک نشته چې خلاص يې کړى. ټول يهوداه جلاوطن کړے شوے دے، بالکل وړے شوے دے. ²⁰سر اوچت کړئ او هغه کسان وګورئ چې د شمال نه راځى. هغه رمه چرته ده چې تا ته درکړے شوې وه، ستا ښائسته رمه؟ ²¹تۀ به څۀ ووايې کله چې زمونږ پلار هغه کسان ستا د حاکمانو په توګه مقرر کړى چې تا په خپله هغوئ د خپلو ملګرو په توګه روزلى وُو؟ آيا تا به داسې دردونه ونۀ نيسى لکه څنګه چې د زېږون په وخت کښې ښځه نيسى؟ ²²او کۀ تۀ د خپل ځان نه پوښتنه وکړې چې، ”دا شيان ولې زما سره وشول؟“ — دا ستا د ګناه د لوئوالى په وجه ده چې ستا لمنې لرې کړے شوې دى او ستا سره بدچلنى شوې ده. ²³آيا يو حبشى خپله څرمن بدلولې شى، او يا يو پړانګ خپل داغونه؟ بيا به تۀ هم ښۀ کار کولے شوې — تۀ چې د بدۍ کولو لپاره روزلے شوے يې. ^a a v23 کوش د مِصر د جنوب مُلک وو د نيل د پاسنۍ برخې په اوږدو کښې، د اوسنى سوډان او حبشه په علاقه کښې.

²⁴زۀ به تا داسې خواره کړم لکه د بوسو په شان چې د دښتې باد يې الوزوى. ²⁵دا ستا نصيب دے، هغه برخه چې ما تا ته ناپلې ده، زمونږ پلار فرمائى، ځکه چې تا زۀ هېر کړم او په دروغو دې بهروسه وکړو. ²⁶”نو زۀ به په خپله ستا لمنې ستا د مخ نه پورته راکاږم، او ستا شرم به ښکاره شى. ²⁷ستا زناکارى، ستا د شهوت نارې، ستا بې‌شرمه بدکارى — په غرونو او په کُهلو پټو کښې ما ستا کرکجن کارونه وليدل. اے يروشلمه، په تا افسوس! تر کله به پورې تۀ پاک کړے شې؟“