Jeremias 13

13 ¹Mao kini ang giingon sa atong Amahan kanako: “Lakaw, pagpalit ug bahag nga lino, ibakos kini sa imong hawak, apan ayaw kini pahikapa sa tubig.”

²Busa mipalit ako sa bahag, sumala sa giingon sa atong Amahan, ug gibakos kini sa akong hawak.

³Unya ang pulong sa atong Amahan midangat kanako sa ikaduha:

⁴“Kuhaa ang bahag nga imong gipalit, ang anaa sa imong hawak, tindog, lakaw ngadto sa Euphrates, ug itago kini sa liki sa bato.”

⁵Busa miadto ako ug gitago kini duol sa Euphrates, sumala sa gisugo kanako sa atong Amahan.

⁶Human sa daghang mga adlaw miingon kanako ang atong Amahan, “Tindog, lakaw ngadto sa Euphrates, ug kuhaa ang bahag nga gisugo ko kanimo nga itago didto.”

⁷Busa miadto ako sa Euphrates, gikalot ang bahag, ug gikuha kini gikan sa dapit nga akong gitagoan. Apan nadaot na kini, walay pulos.

⁸Unya ang pulong sa atong Amahan midangat kanako:

⁹“Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Sa ingon niini gub-on ko ang garbo sa Juda ug ang dakong garbo sa Jerusalem. ¹⁰Kining daotang katawhan, nga nagdumili sa pagpaminaw sa akong mga pulong, nga nagsunod sa ilang gahig mga kasingkasing, nga nag-apas sa laing mga dios aron alagaran ug yukboan sila, mahisama niining bahag—walay pulos. ¹¹Kay maingon nga ang bahag mitapot sa hawak sa tawo, mao usab nga gipatapot ko kanako ang tibuok Israel ug ang tibuok Juda, nag-ingon ang atong Amahan, aron mahimo nga akong katawhan, kabantog, pagdayeg, ug himaya—apan sila wala mamati.

Matag Tibod Mapuno sa Paghukom

¹²“Busa sultihi sila: Ang Amahan sa Israel nag-ingon: Ang matag tibod pagapun-on ug bino. Motubag sila, ‘Wala ba kami masayod nga ang matag tibod pagapun-on ug bino?’ ¹³Unya sultihi sila: Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Pun-on ko sa pagkahubog ang tanan nga nagpuyo niining yutaa—ang mga hari nga naglingkod sa trono ni David, ang mga pari, ang mga propeta, ug ang tanan nga anaa sa Jerusalem. ¹⁴Bangga-on ko sila sa usag usa, ang mga ginikanan ug ang mga anak, nag-ingon ang atong Amahan. Walay kalooy, walay pagluwas, walay kaawa nga makapugong kanako sa paglaglag kanila.”

Paminaw sa Dili pa Moabot ang Kangitngit

¹⁵Pamati ug patalinghog; ayaw pagmapahitas-on, kay ang atong Amahan nakasulti na. ¹⁶Hatagi ug himaya ang inyong Amahan sa dili pa niya dad-on ang kangitngit, sa dili pa mangapandol ang inyong mga tiil sa nagkangitngit nga kabukiran; magalaom kamo ug kahayag, apan himoon niya kining mabaga nga kangiob ug himoon nga hingpit nga kangitngit. ¹⁷Apan kon dili kamo mamati, mohilak ako sa tago tungod sa inyong garbo; ang akong mga mata mohilak sa mapait ug magbaha sa mga luha, kay ang panon sa atong Amahan gibihag na. ¹⁸Ingna ang hari ug ang rayna nga inahan: Magpaubos kamo ug panglingkod, kay nahulog na gikan sa inyong ulo ang inyong mahimayaong korona. ¹⁹Ang mga siyudad sa Negev gitakpan, ug walay makaabli kanila. Ang tibuok Juda gidala ngadto sa pagkabihag, gidala sa hingpit. ²⁰Iyahat ang imong mga mata ug tan-awa kadtong nagaabot gikan sa amihanan. Hain na ang panon nga gihatag kanimo, ang imong matahom nga panon? ²¹Unsa may imong ikasulti kon ang atong Amahan magtudlo nga imong mga magmamando niadtong imong gibansay ingon nga imong mga kaabin? Dili ba ang kasakit mogunit kanimo sama sa babaye nga nagbati? ²²Ug kon mangutana ka sa imong kaugalingon, “Nganong nahitabo kini nga mga butang kanako?”—tungod kini sa pagkadako sa imong sala nga ang imong mga sidsid gihukas ug ikaw gipasipalaan. ²³Makausab ba ang taga-Etiopia sa iyang panit, o ang leopardo sa iyang mga puntik? Nan makahimo usab unta ikaw ug maayo—ikaw nga nabansay sa pagbuhat ug daotan. ^a a v23 Ang Cush mao ang yuta sa habagatan sa Ehipto subay sa ibabaw nga Nile, sa rehiyon sa modernong Sudan ug Etiopia.

²⁴Patibulaagon ko ikaw sama sa tahop nga gipalid sa hangin sa disyerto. ²⁵Mao kini ang imong bahin, ang bahin nga akong gisukod alang kanimo, nag-ingon ang atong Amahan, kay gikalimtan mo ako ug misalig sa mga bakak. ²⁶“Busa ako mismo ang mobukhad sa imong mga sidsid ngadto sa imong nawong, ug makita ang imong kaulaw. ²⁷Ang imong mga panapaw, ang imong maulagong mga pagbahihi, ang imong walay-ulaw nga pagpamampam—sa mga bungtod ug sa hawan nga kapatagan nakita ko ang imong mangil-ad nga mga buhat. Alaot ka, Jerusalem! Hangtod kanus-a ka mahinloan?”