Jeremias 14

14 ¹Mao kini ang pulong sa atong Amahan nga midangat kang Jeremias mahitungod sa mga hulaw: ²Nagbangotan ang Juda, ug nahimong mamingaw ang iyang mga ganghaan; ang iyang katawhan nanglingkod nga nagbangotan sa yuta, ug misaka ang usa ka pagtuaw gikan sa Jerusalem.

³“Ang mga dungganon nagpadala sa ilang mga sulugoon aron pagkuha ug tubig; miadto sila sa mga atabay apan walay nakaplagang tubig. Namauli sila nga walay sulod ang ilang mga banga; naulaw sila ug napakaulawan, ug gitabonan nila ang ilang mga ulo. ⁴Tungod kay ang yuta nangliki, kay wala nay ulan sa yuta, naulaw ang mga mag-uuma; gitabonan nila ang ilang mga ulo. ⁵Bisan ang bayeng osa sa kaumahan nagbiya sa iyang bag-ong natawo nga nati tungod kay walay sagbot. ⁶Ang ihalas nga mga asno nagbarog sa hubo nga mga bungtod; nangusmo sila sa hangin sama sa mga ihalas nga iro; ang ilang mga mata nangitngit tungod kay walay sagbot. ⁷‘Bisan ang among mga sala nagpamatuod batok kanamo, lihok, among Amahan, tungod ug alang sa imong ngalan; kay balikbalik kaming mitalikod kanimo—nakasala kami batok kanimo. ⁸Paglaom sa Israel, Manluluwas sa Israel sa panahon sa kalisdanan, nganong sama ka man sa usa ka dumuduong sa yuta, sama sa usa ka magpapanaw nga mohunong lamang aron pagpalabay sa gabii? ⁹Nganong sama ka man sa usa ka tawo nga nahikurat, sama sa usa ka manggugubat nga dili makaluwas? Apan ikaw, among Amahan, anaa sa among taliwala, ug ginatawag kami pinaagi sa imong ngalan; ayaw kami pagbiyai!’

¹⁰“Mao kini ang giingon sa atong Amahan mahitungod niini nga katawhan: ‘Nahigugma gayod sila sa paglatagaw; wala nila pugngi ang ilang mga tiil. Busa wala akoy kalipay kanila; karon akong hinumdoman ang ilang kasal-anan ug silotan ang ilang mga sala.’

¹¹“Unya miingon ang atong Amahan kanako, ‘Ayaw pag-ampo alang sa kaayohan niini nga katawhan. ¹²Sa dihang magpuasa sila, dili ko pamation ang ilang pagtuaw; sa dihang maghalad sila ug mga halad nga sinunog ug halad nga lugas, dili ko kini dawaton. Tapuson ko sila pinaagi sa espada, kagutom, ug kamatay.’”

Mga Propeta nga Namakak sa Ngalan sa Atong Amahan

¹³Unya miingon ako, “Ah, Soberano nga Amahan, tan-awa—ang mga propeta nag-ingon kanila, ‘Dili kamo makasagubang sa espada, ug ang kagutom dili moabot kaninyo, kondili hatagan ko kamo ug malungtarong kalinaw dinhi.’”

¹⁴Unya miingon kanako ang atong Amahan, “Ang mga propeta nagtagna ug mga bakak sa akong ngalan. Wala ko sila ipadala, sugoa, ni kasultihi. Nagtagna sila kaninyo ug usa ka bakak nga panan-awon, walay pulos nga pagpanghimalad, ug ang limbong sa ilang kaugalingong hunahuna. ¹⁵Mao kini ang giingon sa atong Amahan mahitungod sa mga propeta nga nagtagna sa akong ngalan, bisan wala ko sila ipadala, nga nag-ingon, ‘Walay espada o kagutom nga modangat niini nga yuta’: Pinaagi sa espada ug kagutom mangamatay kadtong mga propetaha. ¹⁶Ang katawhan nga ilang gitagnaan ilabay ngadto sa kadalanan sa Jerusalem pinaagi sa kagutom ug espada, nga walay bisan kinsa nga molubong kanila—sila, ang ilang mga asawa, mga anak nga lalaki, ug mga anak nga babaye. Ibubo ko diha kanila ang ilang kaugalingong pagkadautan.

¹⁷Isulti kini kanila: ‘Paawasa ang akong mga mata ug mga luha sa gabii ug sa adlaw nga walay hunong, kay ang ulay nga anak nga babaye sa akong katawhan nadugmok sa usa ka makapasakit nga hampak, usa ka samad nga dili na mamaayo. ^a a v17 Dinhi ang atong Amahan naghatag kang Jeremias ug mga pulong nga nagdala sa iyang kaugalingong mga luha — ang kaguol sa usa ka Amahan alang sa mga anak nga nasamdan nga dili na mamaayo, nga nagahilak alang kanila sa gabii ug sa adlaw.

¹⁸Kon moadto ako sa kaumahan, atua didto ang mga gipamatay sa espada; kon mosulod ako sa siyudad, atua ang mga kadaot sa kagutom. Kay ang propeta ug ang pari managsamang nagpadayon sa ilang patigayon sa usa ka yuta nga wala gani nila mailhi.’”

¹⁹Gisalikway mo ba gayod sa hingpit ang Juda? Gingil-aran ba sa imong kasingkasing ang Zion? Nganong gihampak mo kami aron nga wala nay kaayohan alang kanamo? Naglaom kami ug kalinaw, apan walay maayo nga miabot; sa panahon sa pagkaayo, apan hinuon anaa ang kalisang. ²⁰Giila namo ang among pagkadautan, among Amahan, ug ang sala sa among mga katigulangan; nakasala kami batok kanimo. ²¹Tungod ug alang sa imong ngalan, ayaw tamaya kami; ayaw pakaulawi ang imong mahimayaong trono. Hinumdomi ang imong kasabotan uban kanamo, ug ayaw kini guba-a. ²²Aduna bay bisan usa sa walay pulos nga mga dios-dios sa kanasoran nga makahatag ug ulan? Makapaulan ba ang kalangitan sa ilang kaugalingon? Dili ba ikaw man, among Amahan? Among gibutang ang among paglaom diha kanimo, kay ikaw ang nagbuhat niining tanan.