எரேமியா 14

14 ¹வறட்சிகளைக் குறித்து எரேமியாவுக்கு உண்டான எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை இதுவே: ²யூதா துக்கிக்கிறாள், அவளுடைய வாசல்கள் பாழாய்க் கிடக்கின்றன; அவளுடைய மக்கள் தரையில் துக்கத்தோடு உட்கார்ந்திருக்கிறார்கள், எருசலேமிலிருந்து ஒரு கூக்குரல் எழும்புகிறது.

³"பிரபுக்கள் தண்ணீருக்காகத் தங்கள் வேலைக்காரர்களை அனுப்புகிறார்கள்; அவர்கள் தொட்டிகளுக்குப் போய் தண்ணீர் காணாமல் திரும்புகிறார்கள். தங்கள் பாத்திரங்களை வெறுமையாய்த் திரும்பக் கொண்டுவருகிறார்கள்; வெட்கமும் இழிவும் அடைந்து தங்கள் தலைகளை மூடிக்கொள்ளுகிறார்கள். ⁴நிலம் வெடித்துப் பிளந்திருக்கிறது, ஏனெனில் தேசத்தில் மழை பெய்யவில்லை, உழவர்கள் வெட்கமடைகிறார்கள்; தங்கள் தலைகளை மூடிக்கொள்ளுகிறார்கள். ⁵வயல்வெளியிலுள்ள மான்கூட தான் ஈன்ற குட்டியைக் கைவிட்டுவிடுகிறது ஏனெனில் புல் இல்லை. ⁶காட்டுக்கழுதைகள் மொட்டைமேடுகளின்மேல் நிற்கின்றன; நரிகளைப்போல் காற்றுக்காக மூச்சுவாங்குகின்றன; புல் இல்லாததினால் அவைகளின் கண்கள் மங்கிப்போகின்றன. ⁷'எங்கள் பாவங்கள் எங்களுக்கு விரோதமாய்ச் சாட்சியிட்டாலும், எங்கள் பிதாவே, உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் செயலாற்றும்; ஏனெனில் நாங்கள் மறுபடியும் மறுபடியும் உம்மைவிட்டு விலகிப்போனோம்—உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்தோம். ⁸இஸ்ரவேலின் நம்பிக்கையே, இக்கட்டுக்காலத்தில் இஸ்ரவேலின் இரட்சகரே, நீர் ஏன் தேசத்தில் அந்நியனைப்போல இருக்கிறீர், ஒரே இரவுக்கு மட்டும் தங்குகிற வழிப்போக்கனைப்போல? ⁹நீர் ஏன் திடுக்கிட்டுப் போனவனைப்போல இருக்கிறீர், இரட்சிக்கமாட்டாத வீரனைப்போல? ஆனாலும் எங்கள் பிதாவே, நீர் எங்கள் நடுவில் இருக்கிறீர், நாங்கள் உம்முடைய நாமத்தால் அழைக்கப்படுகிறோம்; எங்களைக் கைவிடாதேயும்!'

¹⁰"இந்த மக்களைக் குறித்து எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது இதுவே: 'அவர்கள் அலைந்து திரிவதையே மிகவும் விரும்பினார்கள்; தங்கள் கால்களை அடக்கிக்கொள்ளவில்லை. ஆகையால் நான் அவர்களில் பிரியப்படுகிறதில்லை; இப்பொழுது நான் அவர்களுடைய அக்கிரமத்தை நினைத்து, அவர்களுடைய பாவங்களைத் தண்டிப்பேன்.'

¹¹"பின்பு எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி: 'இந்த மக்களின் நன்மைக்காக மன்றாடாதே. ¹²அவர்கள் உபவாசம் இருந்தாலும், நான் அவர்களுடைய கூக்குரலைக் கேட்கமாட்டேன்; அவர்கள் தகனபலிகளையும் போஜனபலிகளையும் செலுத்தினாலும், நான் அவைகளை அங்கீகரிக்கமாட்டேன். நான் அவர்களைப் பட்டயத்தினாலும், பஞ்சத்தினாலும், கொள்ளைநோயினாலும் முடிவுக்குக் கொண்டுவருவேன்.'"

எங்கள் பிதாவின் நாமத்தில் பொய்யுரைக்கும் தீர்க்கதரிசிகள்

¹³அப்பொழுது நான்: "ஆ, சர்வவல்லமையுள்ள பிதாவே, பாரும்—'உங்களுக்குப் பட்டயம் வராது, பஞ்சமும் உங்கள்மேல் வராது, ஆனால் இவ்விடத்தில் நான் உங்களுக்கு நிலையான சமாதானத்தைத் தருவேன்' என்று தீர்க்கதரிசிகள் அவர்களுக்குச் சொல்லுகிறார்களே" என்றேன்.

¹⁴அப்பொழுது எங்கள் பிதா என்னை நோக்கி: "தீர்க்கதரிசிகள் என் நாமத்தில் பொய்யாய்த் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிறார்கள். நான் அவர்களை அனுப்பவுமில்லை, அவர்களுக்குக் கட்டளையிடவுமில்லை, அவர்களோடே பேசவுமில்லை. அவர்கள் பொய்யான தரிசனத்தையும், வீணான குறிசொல்லுதலையும், தங்கள் சொந்த மனதின் வஞ்சகத்தையும் உங்களுக்குத் தீர்க்கதரிசனமாய்ச் சொல்லுகிறார்கள். ¹⁵ஆகையால் நான் அனுப்பாதிருந்தும் என் நாமத்தில் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லி, 'இந்தத் தேசத்தில் பட்டயமும் பஞ்சமும் வராது' என்று சொல்லுகிற தீர்க்கதரிசிகளைக் குறித்து எங்கள் பிதா சொல்லுகிறது இதுவே: அந்தத் தீர்க்கதரிசிகள் பட்டயத்தினாலும் பஞ்சத்தினாலும் மடிந்துபோவார்கள். ¹⁶அவர்கள் யாருக்குத் தீர்க்கதரிசனம் சொல்லுகிறார்களோ அந்த மக்கள் பஞ்சத்தினாலும் பட்டயத்தினாலும் எருசலேமின் வீதிகளில் எறியுண்டு கிடப்பார்கள், அவர்களை—அவர்களையும், அவர்களுடைய மனைவிகளையும், குமாரர்களையும், குமாரத்திகளையும்—அடக்கம்பண்ணுவார் ஒருவரும் இரார். அவர்களுடைய சொந்தத் தீமையை நான் அவர்கள்மேல் ஊற்றிவிடுவேன்.

¹⁷நீ அவர்களுக்குச் சொல்லவேண்டியது இதுவே: 'என் கண்கள் இரவும் பகலும் இடைவிடாமல் கண்ணீரைச் சொரியட்டும், ஏனெனில் என் மக்களாகிய கன்னிகைப் பெண் நொறுங்கடிக்கும் அடியினால் சிதைந்துபோனாள், குணமாக்கமுடியாத காயத்தினால் காயப்பட்டாள். ^a a v17 இங்கே எங்கள் பிதா தம்முடைய சொந்தக் கண்ணீரைச் சுமக்கும் வார்த்தைகளை எரேமியாவுக்குக் கொடுக்கிறது—குணமாக்கமுடியாதபடி காயப்பட்ட பிள்ளைகளுக்காக ஒரு பிதாவின் துயரம், அவர்களுக்காக இரவும் பகலும் அழுகிறது.

¹⁸நான் வயல்வெளிக்குப் போனால், இதோ, பட்டயத்தினால் கொல்லப்பட்டவர்கள் கிடக்கிறார்கள்; நகரத்திற்குள் நுழைந்தால், இதோ, பஞ்சத்தின் பாழ்விளைவுகள். ஏனெனில் தீர்க்கதரிசியும் ஆசாரியனும், தாங்கள் அறியாத ஒரு தேசத்தில் தங்கள் தொழிலை நடத்துகிறார்கள்.'"

¹⁹நீர் யூதாவை முற்றிலும் புறக்கணித்துவிட்டீரோ? உம்முடைய இருதயம் சீயோனை அருவருக்கிறதோ? எங்களுக்குக் குணமாகுதல் இல்லாதபடி எங்களை ஏன் அடித்தீர்? நாங்கள் சமாதானத்திற்குக் காத்திருந்தோம், ஆனால் ஒரு நன்மையும் வரவில்லை; குணமாகுங்காலத்திற்குக் காத்திருந்தோம், ஆனால் அதற்குப் பதிலாக, இதோ, திகில். ²⁰எங்கள் பிதாவே, எங்கள் துன்மார்க்கத்தை நாங்கள் அறிக்கையிடுகிறோம், எங்கள் முன்னோர்களின் அக்கிரமத்தையும்; உமக்கு விரோதமாய்ப் பாவம் செய்தோம். ²¹உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் அசட்டைபண்ணாதேயும் எங்களை; உம்முடைய மகிமையான சிங்காசனத்தைக் கனவீனப்படுத்தாதேயும். உம்முடைய உடன்படிக்கையை நினைத்தருளும் எங்களோடே செய்ததை, அதை மீறாதேயும். ²²ஜாதிகளுடைய வீணான விக்கிரகங்களில் எதுவாகிலும் மழையைப் பெய்யப்பண்ணுமோ? வானங்கள்தாமே மழைத்தாரைகளை அனுப்பக்கூடுமோ? எங்கள் பிதாவே, நீரல்லவோ அவர்? நாங்கள் நம்பிக்கை வைக்கிறோம் உம்மில், ஏனெனில் இவைகளையெல்லாம் செய்கிறவர் நீரே.