ଅନାବୃଷ୍ଟିରେ ଦେଶ କ୍ରନ୍ଦନ କରୁଅଛି

ମରୁଡ଼ି କୂଅଗୁଡ଼ିକୁ ଶୂନ୍ୟ କରେ, କୃଷକମାନେ ମୁଣ୍ଡ ଢାଙ୍କନ୍ତି, ଆଉ ଘାସ ଅଭାବରେ ଏକ ହରିଣୀ ତାହାର ଛୁଆକୁ ଛାଡ଼ିଦିଏ। ଲୋକମାନେ ପିତାଙ୍କ ନିଜ ନାମର ଭରସାରେ ନିବେଦନ କରନ୍ତି; ସେ ଯିରିମିୟଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା ନ କରିବାକୁ କହନ୍ତି। ନିରାପତ୍ତାର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଥିବା ଭବିଷ୍ୟଦ୍‌ବକ୍ତାମାନଙ୍କୁ କେବେ ପଠାଯାଇ ନ ଥିଲା। ଅଧ୍ୟାୟଟି ପ୍ରଶ୍ନ କରୁ କରୁ ଶେଷ ହୁଏ।

ଅଧ୍ୟାୟ 14।

ଅନାବୃଷ୍ଟି ବିଷୟରେ ଯିରିମିୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କଠାରୁ ଆସିଥିବା ବାକ୍ୟ ଏହି: ଯିହୂଦା ଶୋକ କରୁଅଛି, ପୁଣି ତାହାର ନଗରଦ୍ଵାରସବୁ ଶୂନ୍ୟ ପଡ଼ିଅଛି; ତାହାର ଲୋକମାନେ ଭୂମିରେ ଶୋକରେ ବସିଅଛନ୍ତି, ଆଉ ଯିରୂଶାଲମରୁ କ୍ରନ୍ଦନ ଉଠୁଅଛି।

“କୁଳୀନମାନେ ଜଳ ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ଦାସମାନଙ୍କୁ ପଠାନ୍ତି; ସେମାନେ କୂପ ନିକଟକୁ ଯାଇ ଜଳ ପାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଆପଣା ଆପଣା ପାତ୍ର ଶୂନ୍ୟ ନେଇ ସେମାନେ ଫେରି ଆସନ୍ତି; ସେମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ଓ ଅପମାନିତ ହୁଅନ୍ତି, ଆଉ ଆପଣା ଆପଣା ମସ୍ତକ ଢାଙ୍କନ୍ତି। ଦେଶ ଉପରେ ବୃଷ୍ଟି ନ ହେବାରୁ ଭୂମି ଫାଟି ଯାଇଅଛି, ଏଣୁ କୃଷକମାନେ ଲଜ୍ଜିତ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ମସ୍ତକ ଢାଙ୍କନ୍ତି। ଘାସ ନ ଥିବାରୁ କ୍ଷେତ୍ରର ହରିଣୀ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ନୂତନ ଜାତ ଛୁଆକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ। ବନ୍ୟ ଗର୍ଦ୍ଦଭମାନେ ବୃକ୍ଷଶୂନ୍ୟ ଉଚ୍ଚସ୍ଥାନରେ ଠିଆ ହୁଅନ୍ତି; ସେମାନେ ଶୃଗାଳ ତୁଲ୍ୟ ବାୟୁ ନିମନ୍ତେ ହାଙ୍କୁରି ଉଠନ୍ତି; ଘାସ ନ ଥିବାରୁ ସେମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ କ୍ଷୀଣ ହୁଏ। ‘ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଯଦ୍ୟପି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପାପ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ସାକ୍ଷ୍ୟ ଦିଏ, ତଥାପି ତୁମ୍ଭ ନାମ ସକାଶେ କାର୍ଯ୍ୟ କର; କାରଣ ଆମ୍ଭେମାନେ ବାରମ୍ବାର ତୁମ୍ଭଠାରୁ ବିମୁଖ ହୋଇଅଛୁ—ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିଅଛୁ। ହେ ଇସ୍ରାଏଲର ଭରସା, ହେ ସଙ୍କଟ ସମୟରେ ଇସ୍ରାଏଲର ତ୍ରାଣକର୍ତ୍ତା, ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଦେଶରେ ବିଦେଶୀ ତୁଲ୍ୟ, କେବଳ ରାତ୍ରି ନିମନ୍ତେ ରହୁଥିବା ପଥିକ ତୁଲ୍ୟ ଅଟ? ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ବିସ୍ମିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକ ତୁଲ୍ୟ, ପରିତ୍ରାଣ କରିବାକୁ ଅସମର୍ଥ ଯୋଦ୍ଧା ତୁଲ୍ୟ ଅଟ? ତଥାପି ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ତୁମ୍ଭେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଛ, ଆଉ ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ ହୋଇଅଛୁ; ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କର ନାହିଁ!’

“ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ‘ସେମାନେ ଏପରି ଭ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଭଲ ପାଇଲେ; ସେମାନେ ଆପଣା ଚରଣକୁ ସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ କଲେ ନାହିଁ। ଏଣୁ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କଠାରେ ସନ୍ତୋଷ ପାଉ ନାହୁଁ; ଏବେ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ଅପରାଧ ସ୍ମରଣ କରିବା ଓ ସେମାନଙ୍କ ପାପର ଦଣ୍ଡ ଦେବା।’

“ତହୁଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ କହିଲେ, ‘ତୁମ୍ଭେ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମନ୍ତେ ପ୍ରାର୍ଥନା କର ନାହିଁ। ସେମାନେ ଉପବାସ କଲେ ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ କ୍ରନ୍ଦନ ଶୁଣିବା ନାହିଁ; ସେମାନେ ହୋମବଳି ଓ ଭକ୍ଷ୍ୟ-ନୈବେଦ୍ୟ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ ଆମ୍ଭେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରିବା ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ଖଡ୍ଗ, ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ମହାମାରୀ ଦ୍ଵାରା ସେମାନଙ୍କୁ ସଂହାର କରିବା।’”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ନାମରେ ମିଥ୍ୟା କହୁଥିବା ଭାବବାଦୀମାନେ

ତେବେ ମୁଁ କହିଲି, “ହାୟ, ହେ ସାର୍ବଭୌମ ପିତା, ଦେଖ—ଭାବବାଦୀମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ କହୁଅଛନ୍ତି, ‘ତୁମ୍ଭେମାନେ ଖଡ୍ଗ ଦେଖିବ ନାହିଁ, ପୁଣି ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉପରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ ନାହିଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭେ ଏଠାରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାୟୀ ଶାନ୍ତି ଦେବା।’”

ତେବେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ କହିଲେ, “ଭାବବାଦୀମାନେ ଆମ୍ଭ ନାମରେ ମିଥ୍ୟା ଭାବବାଣୀ କହୁଅଛନ୍ତି। ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରେରଣ କରି ନାହୁଁ, କିଅବା ଆଜ୍ଞା ଦେଇ ନାହୁଁ, କିଅବା ସେମାନଙ୍କୁ କହି ନାହୁଁ। ସେମାନେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ମିଥ୍ୟା ଦର୍ଶନ, ଅସାର ଗଣନା ଓ ଆପଣା ଆପଣା ମନର ପ୍ରବଞ୍ଚନା ବିଷୟ ପ୍ରଚାର କରୁଅଛନ୍ତି। ଯେଉଁ ଭାବବାଦୀମାନଙ୍କୁ ଆମ୍ଭେ ପ୍ରେରଣ କରି ନ ଥିଲେ ହେଁ, ଯେଉଁମାନେ ଆମ୍ଭ ନାମରେ ଭାବବାଣୀ କହି ‘ଏହି ଦେଶ ଉପରେ ଖଡ୍ଗ କି ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ ନାହିଁ’ ବୋଲି କହୁଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି: ସେହି ଭାବବାଦୀମାନେ ଖଡ୍ଗ ଓ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଦ୍ଵାରା ମରିବେ। ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ସେମାନେ ଭାବବାଣୀ କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ଯିରୂଶାଲମର ସଡ଼କମାନଙ୍କରେ ନିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବେ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କୁ, ସେମାନଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ପୁତ୍ର ଓ କନ୍ୟାମାନଙ୍କୁ ସମାଧି ଦେବାକୁ କେହି ରହିବ ନାହିଁ। ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କ ନିଜର ଦୁଷ୍ଟତା ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ଢାଳିବା।

ତୁମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କୁହ: ‘ମୋହର ଚକ୍ଷୁ ଦିବାରାତ୍ର ଅବିଶ୍ରାନ୍ତ ଲୋତକ ବହାଉ, କାରଣ ମୋʼ ଲୋକଙ୍କ କୁମାରୀ କନ୍ୟା ଏକ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଆଘାତରେ, ଏକ ଅପ୍ରତିକାର୍ଯ୍ୟ କ୍ଷତରେ ଭଗ୍ନ ହୋଇଅଛି। ^a

ମୁଁ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ବାହାରିଗଲେ, ସେଠାରେ ଖଡ୍ଗ ଦ୍ଵାରା ହତ ଲୋକମାନେ ପଡ଼ିଅଛନ୍ତି; ମୁଁ ନଗରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ସେଠାରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷର ଧ୍ଵଂସକାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଏ। କାରଣ ଭାବବାଦୀ ଓ ଯାଜକ ଉଭୟେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଅଜ୍ଞାତ ଦେଶରେ ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି।’”

ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଯିହୂଦାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ ଅଗ୍ରାହ୍ୟ କରିଅଛ? ତୁମ୍ଭର ପ୍ରାଣ କʼଣ ସିୟୋନକୁ ଘୃଣା କରେ? ତୁମ୍ଭେ କାହିଁକି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ଏପରି ପ୍ରହାର କରିଅଛ ଯେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଆରୋଗ୍ୟ ନାହିଁ? ଆମ୍ଭେମାନେ ଶାନ୍ତିର ଅପେକ୍ଷା କଲୁ, ମାତ୍ର କୌଣସି ମଙ୍ଗଳ ଘଟିଲା ନାହିଁ; ଆରୋଗ୍ୟର ସମୟର ଅପେକ୍ଷା କଲୁ, ମାତ୍ର ତହିଁ ବଦଳେ ଆତଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତ। ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ଆମ୍ଭେମାନେ ଆପଣାମାନଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟତା ଓ ଆପଣା ପିତୃପୁରୁଷଙ୍କ ଅପରାଧ ସ୍ଵୀକାର କରୁଅଛୁ; ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭ ବିରୁଦ୍ଧରେ ପାପ କରିଅଛୁ। ତୁମ୍ଭ ନାମ ସକାଶେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କୁ ତୁଚ୍ଛ କର ନାହିଁ; ତୁମ୍ଭ ମହିମାମୟ ସିଂହାସନର ଅପମାନ କର ନାହିଁ। ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ସହିତ କରିଥିବା ଆପଣା ନିୟମ ସ୍ମରଣ କର, ଆଉ ତାହା ଭଗ୍ନ କର ନାହିଁ। ଗୋଷ୍ଠୀଗଣର ଅସାର ପ୍ରତିମାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କେହି କʼଣ ବୃଷ୍ଟି ଦେଇ ପାରେ? ଆକାଶମଣ୍ଡଳ କʼଣ ଆପେ ଜଳଧାରା ପ୍ରେରଣ କରିପାରେ? ହେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା, ସେହି ଜଣ କʼଣ ତୁମ୍ଭେ ନୁହଁ? ଆମ୍ଭେମାନେ ତୁମ୍ଭଠାରେ ଆପଣା ଭରସା ରଖୁ, କାରଣ ତୁମ୍ଭେ ତ ଏହିସବୁ କରୁଅଛ।