വരൾച്ചയിൽ ദേശം നിലവിളിക്കുന്നു
വരൾച്ച ജലസംഭരണികളെ ശൂന്യമാക്കുന്നു, കർഷകർ തല മൂടുന്നു, പുല്ലില്ലാത്തതിനാൽ ഒരു മാൻപേട തന്റെ കുട്ടിയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. പിതാവിന്റെ സ്വന്തം നാമത്തിന്റെ ബലത്തിൽ ജനം അപേക്ഷിക്കുന്നു; അവർക്കുവേണ്ടി പ്രാർത്ഥിക്കരുതെന്ന് അവൻ യിരെമ്യാവിനോടു പറയുന്നു. സുരക്ഷ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്ന പ്രവാചകന്മാർ ഒരിക്കലും അയയ്ക്കപ്പെട്ടവരല്ല. ചോദ്യം ബാക്കിനിർത്തിത്തന്നെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.
14 1വരൾച്ചകളെക്കുറിച്ച് യിരെമ്യാവിന് ഉണ്ടായ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം ഇതാണ്: 2യെഹൂദ വിലപിക്കുന്നു; അതിന്റെ കവാടങ്ങൾ ശൂന്യമായിക്കിടക്കുന്നു; അതിലെ ജനം നിലത്തു ദുഃഖിച്ചിരിക്കുന്നു; യെരൂശലേമിൽനിന്ന് ഒരു നിലവിളി ഉയരുന്നു.
3“പ്രഭുക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ ഭൃത്യന്മാരെ വെള്ളത്തിനായി അയയ്ക്കുന്നു; അവർ കുളങ്ങളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നിട്ടും വെള്ളം കാണുന്നില്ല. ഒഴിഞ്ഞ പാത്രങ്ങളുമായി അവർ മടങ്ങിവരുന്നു; ലജ്ജിച്ചും അപമാനിതരായും അവർ തലമൂടുന്നു. 4ദേശത്തു മഴ പെയ്യാത്തതിനാൽ നിലം വിണ്ടുകീറിയിരിക്കുന്നു; കൃഷിക്കാർ ലജ്ജിച്ചു തലമൂടുന്നു. 5പുല്ലില്ലാത്തതിനാൽ വയലിലെ പേടമാൻപോലും തന്റെ നവജാത കുട്ടിയെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നു. 6കാട്ടുകഴുതകൾ മൊട്ടക്കുന്നുകളിൽ നിൽക്കുന്നു; കുറുനരികളെപ്പോലെ അവ കിതയ്ക്കുന്നു; പുല്ലില്ലാത്തതിനാൽ അവയുടെ കണ്ണുകൾ മങ്ങുന്നു. 7‘ഞങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഞങ്ങൾക്കു വിരോധമായി സാക്ഷ്യം പറയുന്നെങ്കിലും, ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ നാമംനിമിത്തം പ്രവർത്തിക്കണമേ; ഞങ്ങൾ വീണ്ടുംവീണ്ടും അങ്ങയെ വിട്ടകന്നുപോയിരിക്കുന്നു—ഞങ്ങൾ അങ്ങയോടു പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. 8യിസ്രായേലിന്റെ പ്രത്യാശയേ, കഷ്ടകാലത്തു യിസ്രായേലിന്റെ രക്ഷകനേ, അങ്ങ് എന്തുകൊണ്ടു ദേശത്തൊരു അപരിചിതനെപ്പോലെയും, ഒരു രാത്രിമാത്രം തങ്ങുന്ന വഴിയാത്രക്കാരനെപ്പോലെയും ആയിരിക്കുന്നു? 9അങ്ങ് എന്തുകൊണ്ടു പകച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരുവനെപ്പോലെയും, രക്ഷിക്കുവാൻ കഴിയാത്ത ഒരു യോദ്ധാവിനെപ്പോലെയും ആയിരിക്കുന്നു? എങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങ് ഞങ്ങളുടെ മധ്യേ ഉണ്ടല്ലോ; ഞങ്ങൾ അങ്ങയുടെ നാമത്താൽ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ!’
10“ഈ ജനത്തെക്കുറിച്ചു നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നത് ഇതാണ്: ‘അവർ അലഞ്ഞുനടക്കുവാൻ ഏറെ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു; തങ്ങളുടെ കാലുകളെ അടക്കിനിർത്തിയില്ല. അതിനാൽ ഞാൻ അവരിൽ പ്രസാദിക്കുന്നില്ല; ഇപ്പോൾ അവരുടെ അകൃത്യം ഞാൻ ഓർക്കുകയും അവരുടെ പാപങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യും.’
11“അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്തു: ‘ഈ ജനത്തിന്റെ നന്മയ്ക്കായി പ്രാർഥിക്കരുത്. 12അവർ ഉപവസിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവരുടെ നിലവിളി കേൾക്കുകയില്ല; അവർ ഹോമയാഗങ്ങളും ഭോജനയാഗങ്ങളും അർപ്പിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ അവയെ സ്വീകരിക്കുകയില്ല. വാൾകൊണ്ടും ക്ഷാമംകൊണ്ടും മഹാമാരികൊണ്ടും ഞാൻ അവരെ മുടിച്ചുകളയും.’”
നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ നാമത്തിൽ വ്യാജം പറയുന്ന പ്രവാചകന്മാർ
13അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “അയ്യോ, പരമാധികാരിയായ പിതാവേ, നോക്കണമേ—‘നിങ്ങൾ വാളിനെ അഭിമുഖീകരിക്കുകയില്ല, ക്ഷാമം നിങ്ങളുടെമേൽ വരികയുമില്ല, എന്നാൽ ഞാൻ ഇവിടെ നിങ്ങൾക്കു ശാശ്വതമായ സമാധാനം നൽകും’ എന്നു പ്രവാചകന്മാർ അവരോടു പറയുന്നു.”
14അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് എന്നോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “പ്രവാചകന്മാർ എന്റെ നാമത്തിൽ വ്യാജം പ്രവചിക്കുന്നു. ഞാൻ അവരെ അയയ്ക്കുകയോ അവരോടു കല്പിക്കുകയോ സംസാരിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല. വ്യാജദർശനവും വ്യർഥമായ ലക്ഷണംപറച്ചിലും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മനസ്സിന്റെ വഞ്ചനയുമത്രേ അവർ നിങ്ങളോടു പ്രവചിക്കുന്നത്. 15എന്റെ നാമത്തിൽ പ്രവചിക്കുന്ന പ്രവാചകന്മാരെക്കുറിച്ച്—ഞാൻ അവരെ അയച്ചിട്ടില്ലെങ്കിലും, ‘വാളോ ക്ഷാമമോ ഈ ദേശത്തെ തൊടുകയില്ല’ എന്നു പറയുന്നവരെക്കുറിച്ചുതന്നെ—നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നത് ഇതാണ്: വാൾകൊണ്ടും ക്ഷാമംകൊണ്ടും ആ പ്രവാചകന്മാർ മരിക്കും. 16അവർ ആരോടു പ്രവചിക്കുന്നുവോ ആ ജനം ക്ഷാമത്താലും വാളാലും യെരൂശലേമിന്റെ തെരുവുകളിലേക്ക് എറിയപ്പെടും; അവരെ—അവരെയും അവരുടെ ഭാര്യമാരെയും പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും—അടക്കംചെയ്യുവാൻ ആരുമുണ്ടാകയില്ല. അവരുടെ സ്വന്തം ദുഷ്ടത ഞാൻ അവരുടെമേൽ പകരും.
17നീ അവരോട് ഇതു പറയുക: ‘എന്റെ കണ്ണുകൾ രാവും പകലും ഇടവിടാതെ കണ്ണുനീരൊഴുക്കട്ടെ; എന്റെ ജനത്തിന്റെ കന്യകയായ പുത്രി കഠിനമായ ഒരു പ്രഹരത്താൽ തകർന്നിരിക്കുന്നു, സൗഖ്യമാകാത്ത ഒരു മുറിവിനാൽതന്നെ. a a v17 ഇവിടെ നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ സ്വന്തം കണ്ണുനീർ പേറുന്ന വാക്കുകൾ യിരെമ്യാവിനു നൽകുന്നു—സൗഖ്യമാകാത്തവിധം മുറിവേറ്റ മക്കളെക്കുറിച്ച് ഒരു പിതാവിന്റെ ദുഃഖം, അവർക്കായി രാവും പകലും കരയുന്ന ദുഃഖംതന്നെ.
18ഞാൻ വയലിലേക്കു പോയാൽ, അതാ വാളാൽ കൊല്ലപ്പെട്ടവർ കിടക്കുന്നു; ഞാൻ നഗരത്തിൽ കടന്നാൽ, അതാ ക്ഷാമത്തിന്റെ നാശങ്ങൾ. പ്രവാചകനും പുരോഹിതനും ഒരുപോലെ തങ്ങൾ അറിയാത്ത ഒരു ദേശത്തു തങ്ങളുടെ തൊഴിൽ നടത്തുന്നു.’”
19അങ്ങ് യെഹൂദയെ തീർത്തും തള്ളിക്കളഞ്ഞുവോ? അങ്ങയുടെ ഹൃദയം സീയോനെ വെറുക്കുന്നുവോ? ഞങ്ങൾക്കു സൗഖ്യമില്ലാതാകുംവിധം അങ്ങ് എന്തിനു ഞങ്ങളെ അടിച്ചുവീഴ്ത്തി? ഞങ്ങൾ സമാധാനത്തിനായി കാത്തിരുന്നു, എന്നാൽ നന്മയൊന്നും വന്നില്ല; സൗഖ്യത്തിന്റെ ഒരു കാലത്തിനായി കാത്തിരുന്നു, എന്നാൽ അതിനു പകരം ഭീതിയത്രേ. 20ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, ഞങ്ങളുടെ ദുഷ്ടതയും ഞങ്ങളുടെ പൂർവികരുടെ അകൃത്യവും ഞങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുന്നു; ഞങ്ങൾ അങ്ങയോടു പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. 21അങ്ങയുടെ നാമംനിമിത്തം ഞങ്ങളെ നിന്ദിക്കരുതേ; അങ്ങയുടെ തേജസ്സേറിയ സിംഹാസനത്തെ അപമാനിക്കരുതേ. ഞങ്ങളോടുള്ള അങ്ങയുടെ ഉടമ്പടി ഓർക്കണമേ, അതിനെ ലംഘിക്കരുതേ. 22ജാതികളുടെ വ്യർഥമൂർത്തികളിൽ ഏതിനെങ്കിലും മഴ പെയ്യിക്കുവാൻ കഴിയുമോ? ആകാശംതന്നെ മഴച്ചാറ്റുകൾ അയയ്ക്കുമോ? ഞങ്ങളുടെ പിതാവേ, അങ്ങുതന്നെ അല്ലയോ അത്? ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ പ്രത്യാശ അങ്ങയിൽ വെക്കുന്നു; ഈ സകലവും ചെയ്യുന്നവൻ അങ്ങുതന്നെയല്ലോ.