ယေရမိ 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹မိုးခေါင်ခြင်းဘေးများနှင့်စပ်လျဉ်း၍ ယေရမိထံသို့ရောက်လာသော ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကား ဤသို့တည်း။ ²ယုဒပြည်သည် ငိုကြွေးမြည်တမ်း၍ မြို့တံခါးများလည်း ဆိတ်ညံလျက်ရှိ၏။ ပြည်သားတို့သည် မြေပေါ်၌ ဝမ်းနည်းစွာထိုင်ကြ၍ ယေရုရှလင်မြို့မှ အော်ဟစ်သံ တက်လေ၏။

³“မှူးမတ်တို့သည် မိမိတို့၏ကျွန်များကို ရေခပ်ရန်စေလွှတ်ကြ၏။ ကျွန်တို့သည် ရေကန်များသို့သွားသော်လည်း ရေကိုမတွေ့ရကြ။ အိုးလွတ်များနှင့်ပြန်လာ၍ ရှက်ကြောက်အရှက်ကွဲလျက် မိမိတို့ဦးခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ကြ၏။ ⁴ပြည်တွင် မိုးမရွာသောကြောင့် မြေသည် အက်ကွဲလျက်ရှိ၍ လယ်သမားတို့သည် ရှက်ကြောက်ကာ မိမိတို့ဦးခေါင်းကို ဖုံးအုပ်ကြ၏။ ⁵မြက်မရှိသောကြောင့် လယ်ကွင်း၌ရှိသော ဒရယ်မသည်ပင် မွေးစသားငယ်ကို စွန့်ပစ်၏။ ⁶တောမြည်းတို့သည် ဟင်းလင်းသောကုန်းမြင့်ပေါ်၌ ရပ်လျက် မြေခွေးများကဲ့သို့ အသက်ရှူရန် မောဟိုက်ကြ၏။ မြက်မရှိသောကြောင့် သူတို့၏မျက်စိများ မှုန်မှိုင်းလာ၏။ ⁷‘အကျွန်ုပ်တို့၏အပြစ်များက အကျွန်ုပ်တို့တစ်ဖက်၌ သက်သေခံသော်လည်း အိုအဖခမည်းတော်၊ နာမတော်အတွက်ကြောင့် ဆောင်ရွက်တော်မူပါ။ အကြောင်းမူကား အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ထံမှ အကြိမ်ကြိမ်ဖောက်ပြန်၍ ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားမိကြပါပြီ။ ⁸အိုဣသရေလ၏မျှော်လင့်ရာ၊ ဒုက္ခရောက်ချိန်၌ ဣသရေလ၏ကယ်တင်ရှင်၊ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤပြည်တွင် သူစိမ်းကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ တစ်ညတာမျှ တည်းခိုသောခရီးသည်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူသနည်း။ ⁹ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် အံ့အားသင့်နေသူကဲ့သို့လည်းကောင်း၊ မကယ်တင်နိုင်သောစစ်သည်ကဲ့သို့လည်းကောင်း ဖြစ်တော်မူသနည်း။ သို့ရာတွင် အိုအဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်သည် အကျွန်ုပ်တို့အလယ်၌ ရှိတော်မူ၍ အကျွန်ုပ်တို့သည်လည်း နာမတော်ဖြင့် ခေါ်ဝေါ်ခြင်းကို ခံရကြပါ၏။ အကျွန်ုပ်တို့ကို စွန့်ပစ်တော်မမူပါနှင့်။’

¹⁰“ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဤလူမျိုးကိုရည်မှတ်၍ မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘သူတို့သည် လှည့်လည်ရှောက်သွားခြင်းကို အလွန်နှစ်သက်ကြ၍ မိမိတို့၏ခြေကို မချုပ်တည်းကြ။ ထို့ကြောင့် ငါသည် သူတို့ကို အားမရ။ ယခုမှာ သူတို့၏ဒုစရိုက်ကို ငါအောက်မေ့၍ သူတို့၏အပြစ်များကို ဒဏ်ခတ်မည်’ ဟူ၍တည်း။”

¹¹“ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား၊ ‘ဤလူမျိုး၏ ကောင်းကျိုးချမ်းသာအတွက် ဆုမတောင်းနှင့်။ ¹²သူတို့သည် အစာရှောင်သောအခါ သူတို့၏အော်ဟစ်သံကို ငါနားမထောင်။ မီးရှို့ရာယဇ်နှင့် ဘောဇဉ်ပူဇော်သကာများကို ပူဇော်သောအခါ ငါလက်မခံ။ ဓားဘေး၊ အစာခေါင်းပါးဘေးနှင့် ကပ်ရောဂါဘေးဖြင့် သူတို့ကို ငါဆုံးစေမည်’ ဟု မိန့်တော်မူ၏။”

ငါတို့၏ခမည်းတော်၏နာမတော်ဖြင့် မုသားပြောကြသောပရောဖက်များ

¹³ထိုအခါ ငါက၊ “အိုအရှင်အဖခမည်းတော်၊ ကြည့်တော်မူပါ။ ပရောဖက်တို့သည် သူတို့အား၊ ‘သင်တို့သည် ဓားဘေးကို မတွေ့ရ၊ အစာခေါင်းပါးဘေးသည်လည်း သင်တို့အပေါ်သို့ မသက်ရောက်ရ။ ဤအရပ်၌ တည်မြဲသောငြိမ်သက်ခြင်းကို သင်တို့အား ငါပေးမည်’ ဟု ပြောဆိုကြပါ၏” ဟု လျှောက်လေ၏။

¹⁴ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်က ငါ့အား၊ “ပရောဖက်တို့သည် ငါ့နာမဖြင့် မုသားစကားကို ဟောပြောကြ၏။ သူတို့ကို ငါမစေလွှတ်၊ အမိန့်လည်းမပေး၊ စကားလည်းမပြော။ သူတို့သည် မဟုတ်မမှန်သော ဗျာဒိတ်ရူပါရုံ၊ အချည်းနှီးသော ဗေဒင်ဟောကိန်းနှင့် မိမိတို့စိတ်နှလုံး၏ လှည့်စားမှုကို သင်တို့အား ဟောပြောကြ၏။ ¹⁵ငါ့နာမဖြင့် ဟောပြောလျက် ‘ဤပြည်၌ ဓားဘေးနှင့် အစာခေါင်းပါးဘေး မသက်ရောက်ရ’ ဟုဆိုကြသော၊ သို့သော် ငါမစေလွှတ်သော ထိုပရောဖက်တို့အကြောင်းကို ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ထိုပရောဖက်တို့သည် ဓားဘေးနှင့် အစာခေါင်းပါးဘေးဖြင့် သေကြလိမ့်မည်။ ¹⁶သူတို့ ဟောပြောခံရသောလူတို့သည်လည်း အစာခေါင်းပါးဘေးနှင့် ဓားဘေးကြောင့် ယေရုရှလင်မြို့၏လမ်းများပေါ်သို့ ပစ်ချခြင်းကိုခံရ၍ သူတို့ကိုလည်းကောင်း၊ သူတို့၏ဇနီးများ၊ သားသမီးတို့ကိုလည်းကောင်း သင်္ဂြိုဟ်မည့်သူ တစ်ဦးမျှ ရှိလိမ့်မည်မဟုတ်။ သူတို့၏ဒုစရိုက်ကို သူတို့အပေါ်သို့ ငါသွန်းလောင်းမည်။

¹⁷ဤစကားကို သူတို့အားပြောလော့။ ‘ငါ၏မျက်စိတို့မှ နေ့ညဉ့်မပြတ် မျက်ရည်များ မရပ်မနားစီးကျပါစေ။ အကြောင်းမူကား ငါ၏လူမျိုးတော်တည်းဟူသော အပျိုကညာသတို့သမီးသည် ပြင်းထန်သောဒဏ်ချက်ဖြင့် ကြေမွ၍ ကုသ၍မရနိုင်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိလေပြီ။ ^a a v17 ဤနေရာတွင် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် မိမိ၏မျက်ရည်များကို သယ်ဆောင်သောစကားတို့ကို ယေရမိအား ပေးတော်မူ၏။ ၎င်းသည် ကုသ၍မရနိုင်အောင် ဒဏ်ရာရသော သားသမီးတို့အတွက် ခမည်းတော်၏ဝမ်းနည်းကြေကွဲခြင်း၊ သူတို့အတွက် နေ့ညဉ့်မပြတ် ငိုကြွေးတော်မူခြင်းပင်ဖြစ်၏။

¹⁸ငါသည် လယ်ကွင်းသို့ထွက်သွားလျှင် ဓားဖြင့်သေသောသူတို့ လဲလျောင်းလျက်ရှိ၏။ မြို့ထဲသို့ဝင်လျှင် အစာခေါင်းပါးဘေး၏ ဖျက်ဆီးမှုများကို တွေ့ရ၏။ အကြောင်းမူကား ပရောဖက်နှင့် ယဇ်ပုရောဟိတ်နှစ်ဦးစလုံးသည် မိမိတို့မသိသောပြည်သို့ လှည့်လည်သွားလာကြ၏’” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

¹⁹ကိုယ်တော်သည် ယုဒပြည်ကို အကြွင်းမဲ့ ပယ်တော်မူပြီလော။ ဇိအုန်မြို့ကို ကိုယ်တော်၏စိတ်နှလုံးတော်က စက်ဆုပ်တော်မူသလော။ ကိုယ်တော်သည် အဘယ်ကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့ကို ဒဏ်ခတ်တော်မူသဖြင့် အကျွန်ုပ်တို့၌ ရောဂါပျောက်ကင်းခြင်း မရှိပါသနည်း။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို မျှော်လင့်ကြသော်လည်း ကောင်းကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မရောက်လာပါ။ အနာပျောက်ကင်းသည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ကြသော်လည်း ထိုအစား ကြောက်မက်ဖွယ်ရာသာ ရှိပါ၏။ ²⁰အိုအဖခမည်းတော်၊ အကျွန်ုပ်တို့သည် မိမိတို့၏ဆိုးညစ်မှုကိုလည်းကောင်း၊ ဘိုးဘေးတို့၏အပြစ်ကိုလည်းကောင်း ဝန်ခံကြပါ၏။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားမိကြပါပြီ။ ²¹နာမတော်အတွက်ကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့ကို မထီမဲ့မြင် ပြုတော်မမူပါနှင့်။ ကိုယ်တော်၏ ဘုန်းကြီးသောပလ္လင်တော်ကို အသရေမဖျက်ပါနှင့်။ အကျွန်ုပ်တို့နှင့် ပြုတော်မူသော ပဋိညာဉ်တော်ကို အောက်မေ့တော်မူ၍ ဖျက်တော်မမူပါနှင့်။ ²²လူမျိုးခြားတို့၏ အချည်းနှီးသောရုပ်တုများတွင် မိုးရွာစေနိုင်သော ရုပ်တုတစ်ခုမျှ ရှိပါသလော။ မိုးကောင်းကင်သည်ပင် မိုးရေပေါက်များ ချပေးနိုင်ပါသလော။ အိုအဖခမည်းတော်၊ ကိုယ်တော်သည် ထိုအရှင် ဖြစ်တော်မူသည်မဟုတ်လော။ အကျွန်ုပ်တို့သည် ကိုယ်တော်ကို မျှော်လင့်ကြပါ၏။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် ဤအမှုအလုံးစုံတို့ကို ပြုတော်မူသောအရှင် ဖြစ်တော်မူသောကြောင့်တည်း။