દુષ્કાળમાં ભૂમિ પોકારે છે
દુકાળથી ટાંકાં ખાલી થઈ જાય છે, ખેડૂતો પોતાનાં માથાં ઢાંકે છે, અને ઘાસ ન મળવાથી હરણી પોતાના બચ્ચાને છોડી દે છે. લોકો પિતાના પોતાના નામના આધારે આજીજી કરે છે; તેઓ યર્મિયાને કહે છે કે આ લોકો માટે પ્રાર્થના ન કર. સલામતીનું વચન આપનારા પ્રબોધકોને ક્યારેય મોકલવામાં આવ્યા જ નહોતા. અધ્યાય હજી પ્રશ્ન પૂછતાં જ પૂરો થાય છે.
14 1દુષ્કાળો વિષે યર્મિયાને આપણા પિતાનું જે વચન મળ્યું તે આ છે: 2યહૂદા શોક કરે છે, અને તેના દરવાજા ઉજ્જડ થયા છે; તેના લોકો ભૂમિ પર શોકમાં બેસે છે, અને યરુશાલેમમાંથી પોકાર ઊઠે છે.
3“ઉમરાવો પોતાના ચાકરોને પાણી માટે મોકલે છે; તેઓ કુંડો પાસે જાય છે પણ પાણી મળતું નથી. તેઓ પોતાનાં ઘડાં ખાલી લઈને પાછા આવે છે; તેઓ શરમિંદા તથા અપમાનિત થાય છે, અને પોતાનાં માથાં ઢાંકે છે. 4ભૂમિ પર વરસાદ ન થવાથી જમીન ફાટી ગઈ છે, માટે ખેડૂતો શરમિંદા થાય છે; તેઓ પોતાનાં માથાં ઢાંકે છે. 5ખેતરમાં હરણી પણ પોતાના નવજાત બચ્ચાને તજી દે છે કેમ કે ઘાસ નથી. 6જંગલી ગધેડાં ઉજ્જડ ટેકરીઓ પર ઊભાં રહે છે; તેઓ શિયાળવાંની જેમ હવા માટે હાંફે છે; તેઓની આંખો ઝાંખી પડે છે કેમ કે ઘાસ નથી. 7‘જોકે અમારાં પાપ અમારી વિરુદ્ધ સાક્ષી આપે છે, તોપણ, હે અમારા પિતા, તમારા નામની ખાતર કંઈક કરો; કેમ કે અમે તમારાથી વારંવાર ભટકી ગયા છીએ—અમે તમારી વિરુદ્ધ પાપ કર્યું છે. 8હે ઇઝરાયલની આશા, સંકટ સમયે ઇઝરાયલના ઉદ્ધારક, તમે દેશમાં પરદેશી જેવા, રાત પૂરતો જ રોકાનાર મુસાફર જેવા કેમ છો? 9તમે ઓચિંતા પકડાઈ ગયેલા માણસ જેવા, બચાવી ન શકનાર યોદ્ધા જેવા કેમ છો? તોપણ, હે અમારા પિતા, તમે અમારી મધ્યે છો, અને અમે તમારા નામથી ઓળખાઈએ છીએ; અમને તજી ન દો!’
10“આપણા પિતા આ લોકો વિષે આમ કહે છે: ‘તેઓને ભટકવું એટલું ગમ્યું; તેઓએ પોતાના પગ રોક્યા નહિ. માટે હું તેઓથી પ્રસન્ન થતો નથી; હવે હું તેઓનો દોષ યાદ કરીશ અને તેઓનાં પાપની શિક્ષા કરીશ.’”
11“પછી આપણા પિતાએ મને કહ્યું, ‘આ લોકોના કલ્યાણ માટે પ્રાર્થના ન કર. 12જ્યારે તેઓ ઉપવાસ કરશે, ત્યારે હું તેઓનો પોકાર સાંભળીશ નહિ; જ્યારે તેઓ દહનીયાર્પણ તથા ખાદ્યાર્પણ ચઢાવશે, ત્યારે હું તેઓને સ્વીકારીશ નહિ. હું તરવાર, દુષ્કાળ તથા મરકીથી તેઓનો અંત લાવીશ.’”
આપણા પિતાના નામે જૂઠું બોલનારા પ્રબોધકો
13ત્યારે મેં કહ્યું, “અરે, હે સાર્વભૌમ પિતા, જુઓ—પ્રબોધકો તેઓને કહે છે, ‘તમને તરવારનો સામનો કરવો નહિ પડે, અને તમારા પર દુષ્કાળ આવશે નહિ, પણ હું તમને અહીં ટકાઉ શાંતિ આપીશ.’”
14પછી આપણા પિતાએ મને કહ્યું, “પ્રબોધકો મારા નામે જૂઠું ભવિષ્ય ભાખે છે. મેં તેઓને મોકલ્યા નથી, આજ્ઞા આપી નથી, કે તેઓની સાથે બોલ્યો નથી. તેઓ તમને જૂઠું સંદર્શન, નકામું ભવિષ્યકથન, અને પોતાના મનનું કપટ ભાખે છે. 15મારા નામે ભવિષ્ય ભાખનારા પ્રબોધકો વિષે, જોકે મેં તેઓને મોકલ્યા નથી, જેઓ કહે છે, ‘આ દેશને તરવાર કે દુષ્કાળ સ્પર્શશે નહિ,’ તેઓ વિષે આપણા પિતા આમ કહે છે: તે પ્રબોધકો તરવાર તથા દુષ્કાળથી મરશે. 16જે લોકોને તેઓ ભવિષ્ય ભાખે છે તેઓને દુષ્કાળ તથા તરવારથી યરુશાલેમની શેરીઓમાં ફેંકી દેવાશે, તેઓને દફનાવનાર કોઈ નહિ હોય—તેઓને, તેઓની પત્નીઓને, દીકરાઓને તથા દીકરીઓને. હું તેઓની પોતાની દુષ્ટતા તેઓના પર રેડીશ.
17તેઓને આ કહે: ‘મારી આંખોમાંથી રાતદિવસ અટક્યા વિના આંસુ વહો, કેમ કે મારા લોકોની કુમારી દીકરી સખત ઘાથી છિન્નભિન્ન થઈ છે, એવો ઘા જે રુઝાય નહિ. a a v17 અહીં આપણા પિતા યર્મિયાને એવા શબ્દો આપે છે જે તેમનાં પોતાનાં આંસુ ધરાવે છે—રુઝાય નહિ એવા ઘાથી ઘાયલ થયેલાં સંતાનો પર એક પિતાનો શોક, તેઓને માટે રાતદિવસ રડતા.
18જો હું ખેતરમાં જાઉં, તો ત્યાં તરવારથી માર્યા ગયેલા પડેલા છે; જો હું નગરમાં જાઉં, તો ત્યાં દુષ્કાળનો વિનાશ છે. કેમ કે પ્રબોધક તથા યાજક બન્ને એવા દેશમાં પોતાનો ધંધો કરે છે જેને તેઓ જાણતા સુદ્ધાં નથી.’”
19શું તમે યહૂદાને તદ્દન નકારી કાઢ્યું છે? શું તમારું હૃદય સિયોનને ધિક્કારે છે? તમે અમને એવા કેમ માર્યા છે કે અમારા માટે કોઈ સાજાપણું રહ્યું નથી? અમે શાંતિની આશા રાખી, પણ કશું સારું આવ્યું નહિ; સાજા થવાના સમયની આશા રાખી, પણ એને બદલે ભય છે. 20હે અમારા પિતા, અમે અમારી દુષ્ટતા કબૂલ કરીએ છીએ, અને અમારા પૂર્વજોનો દોષ પણ; અમે તમારી વિરુદ્ધ પાપ કર્યું છે. 21તમારા નામની ખાતર અમને તુચ્છ ન ગણો; તમારા મહિમાવંત રાજ્યાસનનું અપમાન ન કરો. અમારી સાથે કરેલો તમારો કરાર યાદ કરો, અને તેને તોડો નહિ. 22શું વિદેશીઓની નકામી મૂર્તિઓમાંની કોઈ વરસાદ વરસાવી શકે? શું આકાશ પોતે ઝાપટાં મોકલી શકે? હે અમારા પિતા, શું તે તમે જ નથી? અમે તમારામાં આશા રાખીએ છીએ, કેમ કે આ બધું કરનાર તમે જ છો.