Sampy maty, ny Ray velona

Apetraka eo anilan'ny Ray velona ny sampy: hazo notapahina sy nofantsihana mba tsy hianjera, entina satria tsy mahay mandeha. Izy no nanao ny tany ary mikotroka eo amboniny. Avy eo ny tanàna mamatotra ny entiny ho any an-tsesitany, ary Jeremia mangataka ny hosiana amin'ny rariny, fa tsy amin'ny fahatezerana.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–5, 18

Toko 10.

Mihainoa ny teny izay lazain’i Raintsika aminareo, ry taranak’Israely.

Izao no lazain’i Raintsika: Aza mianatra ny lalan’ny firenena, ary aza matahotra ny famantarana any amin’ny lanitra, na dia matahotra ireny aza ny firenena.

Fa zava-poana ny fanaon’ny vahoaka: misy manapaka hazo any an’ala, ary ny mpiasa mahay mamolavola azy amin’ny famaky. Manome hatsaran-tarehy azy amin’ny volafotsy sy ny volamena izy ireo; mamehy azy amin’ny mailaka sy ny fantsika mba tsy hirodana izy. Tahaka ny fampitahorana vorona any amin’ny saha voatavo ny sampiny, tsy mahay miteny izy; tsy maintsy entina izy, satria tsy mahay mandeha. Aza matahotra azy ireo, fa tsy mahay manisy ratsy izy, ary tsy manana hery hanisy soa koa.

Tsy misy tahaka Anao, Rainay ô; lehibe Ianao, ary lehibe amin’ny hery ny anaranao. Iza no tsy hmatahotra Anao, ry Mpanjakan’ny firenena? Anao izany fanajana izany, fa eo amin’ny olon-kendry rehetra amin’ny firenena sy ao amin’ny fanjakan’izy ireo rehetra dia tsy misy tahaka Anao. Tsy mahay saina sy adala izy rehetra; avy amin’ny sampy tsy misy dikany ny fampianarana azony—hazo fotsiny ihany. Entina avy any Tarsisy ny volafotsy voasofina, sy ny volamena avy any Ofaza, natao ny mpiasa mahay sy ny mpanefy volamena; manga sy volomparasy ny fitafiany—izany rehetra izany dia asan’ny tanan’ny mpiasa mahay. Fa Raintsika no Marina; Izy no Ray velona sy Mpanjaka mandrakizay. Noho ny fahatezerany dia mihorohoro ny tany, ary tsy zakan’ny firenena ny fahavinirany.

Lazao aminy hoe: «Ireo andriamanitra tsy nanao ny lanitra sy ny tany dia ho levona eto ambonin’ny tany sy eny ambanin’ny lanitra.» Izy no nanao ny tany tamin’ny heriny, izay nanorina ny tontolo tamin’ny fahendreny ary namelatra ny lanitra tamin’ny fahalalany. Rehefa mikotroka Izy, dia mierona ny rano any amin’ny lanitra; Izy no mampiakatra ny zavona avy any amin’ny faran’ny tany. Izy no manao ny helatra ho an’ny orana ary mitondra ny rivotra avy ao amin’ny trano firaketany. Tsy mahay saina sy tsy manam-pahalalana ny olona rehetra; menatra noho ny sampiny ny mpanefy volamena rehetra, fa lainga ny sarin’ny sampiny nijinjaina, ary tsy misy fofonaina ao aminy. Tsy misy dikany ireo, fanesoana ihany; amin’ny andro famaizana azy dia ho very izy. Ny Anjaran’i Jakoba dia tsy tahaka ireo, fa Izy no nanao ny zavatra rehetra, ary Israely no foko lovany; ny Rain’ny tafik’ny lanitra no anarany. ^a

Ny fahababoana ho avy

Angony avy amin’ny tany ny entanao, ianao izay monina eo anatin’ny fahodidinana.

Fa izao no lazain’i Raintsika: Indro, amin’izao indray mitoraka izao dia hanipy ny mponina amin’ny tany Aho, ary hitondra fahoriana aminy Aho mba hahatsapany izany.

Lozako noho ny ratrako! Mafy ny feriko. Fa hoy aho: «Marina fa izany no aretiko, ary tsy maintsy zakaiko izany.» Simba ny lainako, ary tapaka ny taliko rehetra. Nandao ahy ny zanako ka tsy eo intsony; tsy misy intsony hanorina indray ny lainako na hanangana ny lamba fonenako. Fa tonga adala ny mpiandry ka tsy nitady an’i Raintsika; noho izany dia tsy nambinina izy, ary niely ny andiany rehetra. Henoy! Misy vaovao tonga— fihorakorahana lehibe avy any amin’ny tany avaratra—hanao ny tanànan’i Joda ho lao, fitoeran’ny amboadia. Fantatro, Rainay ô, fa tsy an’ny olona ny lalany; tsy mahay mitarika ny diany ny olona mandeha.

Ny vavaky ny Jeremia ho fangatahana famindrampo

Faizo aho, Rainay ô, nefa araka ny rariny—fa tsy amin’ny fahatezeranao, fandrao hataonao tsinontsinona aho. Aidino ny fahatezeranao amin’ny firenena tsy mahalala Anao, sy amin’ny vahoaka tsy miantso ny anaranao; fa nandany an’i Jakoba izy— nandany sy nahalany azy—ary nanao lao ny kijanany.