ഇപ്പോൾ അച്ചടിയിൽ

യിരെമ്യാ 9 FHB Father's Heart Bible™

പിതാവ്യേശുആത്മാവ്
ആദ്യ ഓർഡറിന് 15% കിഴിവ് →
പുസ്തകം

കണ്ണീരിന്റെ ഒരു ഉറവ

അയൽക്കാരും സഹോദരന്മാരും ഭോഷ്ക് പറയുന്നത് ഒരു തൊഴിലാക്കിയതുകൊണ്ട്, നിർത്താതെ കരയുവാനോ എല്ലാം വിട്ടു പോകുവാനോ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ എന്ന് യിരെമ്യാവ് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ദേശം ശൂന്യമാകുകയും ജനം ചിതറിപ്പോകുകയും ചെയ്യുമെന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് പറയുന്നു. പ്രശംസിക്കുവാൻ യോഗ്യമായ ഒരേയൊരു കാര്യം അവനെ അറിയുന്നതാണ് — വിശ്വസ്തസ്നേഹം, ന്യായം, നീതി; അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രസാദിക്കുന്നത് ഇവയിലാണ്.

അധ്യായം 9.

എന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രിയുടെ നിഹതരെ ഓർത്ത് രാവും പകലും ഞാൻ കരയേണ്ടതിന് എന്റെ തല ഒരു നീരുറവയും എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ണീരിന്റെ ഒരു ഉറവയും ആയിരുന്നെങ്കിൽ! മരുഭൂമിയിൽ വഴിയാത്രക്കാരുടെ ഒരു സത്രം എനിക്കുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, എന്റെ ജനത്തെ വിട്ട് അവരിൽനിന്ന് അകന്നുപോകാമായിരുന്നു! എന്തെന്നാൽ അവരെല്ലാം വ്യഭിചാരികളും വഞ്ചകരുടെ ഒരു കൂട്ടവും ആകുന്നു.

അവർ തങ്ങളുടെ നാവ് വില്ലുപോലെ കുലയ്ക്കുന്നു; വിശ്വസ്തതയല്ല, വ്യാജമത്രേ ദേശത്ത് പ്രബലമായിരിക്കുന്നു. അവർ ഒരു തിന്മയിൽനിന്ന് മറ്റൊരു തിന്മയിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു; എന്നെ അവർ അറിയുന്നില്ല എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

ഓരോരുത്തനും തന്റെ അയൽക്കാരനെ സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ, ഒരു സഹോദരനിലും വിശ്വാസം അർപ്പിക്കരുത്; എന്തെന്നാൽ ഓരോ സഹോദരനും ഒരു വഞ്ചകൻ, ഓരോ അയൽക്കാരനും ഏഷണി പറഞ്ഞുനടക്കുന്നു.

ഓരോരുത്തനും തന്റെ അയൽക്കാരനെ വഞ്ചിക്കുന്നു, ആരും സത്യം സംസാരിക്കുന്നില്ല; വ്യാജം പറയുവാൻ അവർ തങ്ങളുടെ നാവുകളെ അഭ്യസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു, ദുഷ്‌പ്രവൃത്തിയാൽ തങ്ങളെത്തന്നെ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്നു. നീ വഞ്ചനയുടെ നടുവിൽ വസിക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ വഞ്ചനയാൽ എന്നെ അറിയുവാൻ അവർ വിസമ്മതിക്കുന്നു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

അതുകൊണ്ട് സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ അവരെ ഊതിക്കഴിച്ച് ശോധന ചെയ്യുവാൻ പോകുന്നു; എന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രിനിമിത്തം ഞാൻ മറ്റെന്തു ചെയ്യും? അവരുടെ നാവ് മാരകമായ ഒരു അമ്പ്; അത് വഞ്ചന സംസാരിക്കുന്നു. ഓരോരുത്തനും തന്റെ വായകൊണ്ട് തന്റെ അയൽക്കാരനോട് സമാധാനം പറയുന്നു, എന്നാൽ തന്റെ ഹൃദയത്തിലോ അവന് വേണ്ടി പതിയിരിപ്പ് ഒരുക്കുന്നു. ഇവ നിമിത്തം ഞാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കേണ്ടയോ? എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ഇതുപോലുള്ള ഒരു ജനതയോട് ഞാൻ പകരംവീട്ടേണ്ടയോ? “ഞാൻ പർവതങ്ങളെ ഓർത്ത് കരഞ്ഞു വിലപിക്കും, മരുഭൂമിയിലെ മേച്ചിൽപ്പുറങ്ങളെ ഓർത്ത് വിലാപഗീതം ഉയർത്തും; എന്തെന്നാൽ ആരും കടന്നുപോകാത്തവിധം അവ ശൂന്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കന്നുകാലികളുടെ മുക്കുറയും കേൾക്കുന്നില്ല. ആകാശത്തിലെ പക്ഷികൾമുതൽ മൃഗങ്ങൾവരെ എല്ലാം ഓടി മറഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. ഞാൻ യെരൂശലേമിനെ നാശക്കൂമ്പാരവും കുറുനരികളുടെ ഒരു താവളവും ആക്കും; യെഹൂദാപട്ടണങ്ങളെ ഞാൻ നിവാസികൾ ആരുമില്ലാത്ത ശൂന്യമാക്കിത്തീർക്കും.”

ഇതു ഗ്രഹിക്കുവാൻ തക്ക ജ്ഞാനിയായവൻ ആർ? ദേശം എന്തുകൊണ്ട് നശിച്ച്, മരുഭൂമിപോലെ കരിഞ്ഞ്, ആരും കടന്നുപോകാത്തതായി കിടക്കുന്നു എന്ന് വിവരിക്കുവാൻ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വായ് ആരോട് സംസാരിച്ചിരിക്കുന്നു?

നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഞാൻ അവർക്കു നല്കിയ എന്റെ ഉപദേശം അവർ ഉപേക്ഷിച്ചതുകൊണ്ടും, എന്റെ സ്വരം അനുസരിക്കുകയോ അതിൽ നടക്കുകയോ ചെയ്യാഞ്ഞതുകൊണ്ടും, പകരം തങ്ങളുടെ സ്വന്തഹൃദയങ്ങളെ ശാഠ്യത്തോടെ അനുഗമിക്കുകയും, തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാർ അവരെ പഠിപ്പിച്ചതുപോലെ ബാൽ ദേവന്മാരുടെ പിന്നാലെ പോകുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ടുതന്നെ. അതുകൊണ്ട് സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ്, ഇസ്രായേലിന്റെ നമ്മുടെ പിതാവ്, ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ ഈ ജനത്തെ കയ്‌പുള്ള ഭക്ഷണം ഊട്ടുകയും വിഷജലം കുടിക്കുവാൻ കൊടുക്കുകയും ചെയ്യും. അവരും അവരുടെ പിതാക്കന്മാരും ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ജനതകളുടെ ഇടയിൽ ഞാൻ അവരെ ചിതറിക്കും, അവരെ നിർമൂലമാക്കുന്നതുവരെ അവരുടെ പിന്നാലെ വാൾ അയയ്ക്കുകയും ചെയ്യും.

സൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ചിന്തിച്ചുനോക്കുവിൻ! വിലാപത്തിൽ സമർഥരായ സ്ത്രീകളെ വിളിക്കുവിൻ; വിലാപഗീതത്തിൽ നിപുണരായവരെ ആളയച്ചു വരുത്തുവിൻ. അവർ ബദ്ധപ്പെട്ടുവന്ന് നമ്മുടെമേൽ ഒരു വിലാപം ഉയർത്തട്ടെ, നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ കണ്ണീരൊഴുക്കുകയും നമ്മുടെ കൺപോളകൾ വെള്ളം പൊഴിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്.

എന്തെന്നാൽ സീയോനിൽനിന്ന് ഒരു വിലാപസ്വരം കേൾക്കുന്നു: നാം എത്ര നശിച്ചിരിക്കുന്നു! നാം ഏറ്റവും ലജ്ജിച്ചിരിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ നാം ദേശം വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു, അവർ നമ്മുടെ വാസസ്ഥലങ്ങളെ തകർത്തുകളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. സ്ത്രീകളേ, ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ വചനം കേൾക്കുവിൻ; അവിടുത്തെ വായിലെ വചനം നിങ്ങളുടെ കാതുകൾ കൈക്കൊള്ളട്ടെ. നിങ്ങളുടെ പുത്രിമാരെ വിലാപവും ഓരോരുത്തി തന്റെ അയൽക്കാരിയെ വിലാപഗീതവും പഠിപ്പിക്കുവിൻ. എന്തെന്നാൽ മരണം നമ്മുടെ ജാലകങ്ങളിലൂടെ കയറിവന്നിരിക്കുന്നു; അതു നമ്മുടെ അരമനകളിൽ പ്രവേശിച്ച്, വീഥികളിൽനിന്ന് കുഞ്ഞുങ്ങളെയും ചത്വരങ്ങളിൽനിന്ന് യുവാക്കളെയും ഛേദിച്ചുകളയുന്നു.

പറയുക: നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: മനുഷ്യരുടെ ശവങ്ങൾ വയലിലെ ചാണകംപോലെ വീണുകിടക്കും, കൊയ്ത്തുകാരന്റെ പിന്നിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട കറ്റകൾപോലെ, അവയെ ശേഖരിക്കുവാൻ ആരുമില്ലാതെ.

നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ജ്ഞാനി തന്റെ ജ്ഞാനത്തിൽ പ്രശംസിക്കാതിരിക്കട്ടെ, ബലവാൻ തന്റെ ബലത്തിൽ പ്രശംസിക്കാതിരിക്കട്ടെ, ധനവാൻ തന്റെ ധനത്തിൽ പ്രശംസിക്കാതിരിക്കട്ടെ; എന്നാൽ പ്രശംസിക്കുന്നവൻ ഇതിൽ പ്രശംസിക്കട്ടെ: അവൻ എന്നെ ഗ്രഹിക്കുകയും അറിയുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതിൽത്തന്നെ—ഭൂമിയിൽ അചഞ്ചലസ്നേഹവും ന്യായവും നീതിയും പ്രവർത്തിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ പിതാവ് ഞാൻ ആകുന്നു എന്നതിൽത്തന്നെ; എന്തെന്നാൽ ഇവയിൽ ഞാൻ പ്രസാദിക്കുന്നു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

ഇതാ, ജഡത്തിൽ മാത്രം പരിച്ഛേദനയേറ്റ എല്ലാവരെയും ഞാൻ ശിക്ഷിക്കുന്ന നാളുകൾ വരുന്നു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ഈജിപ്ത്, യെഹൂദാ, എദോം, അമ്മോന്യർ, മോവാബ്, ചെന്നിയിലെ രോമം വടിച്ച് മരുഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയുംതന്നെ. എന്തെന്നാൽ ഈ ജനതകളെല്ലാം അഗ്രചർമികളാകുന്നു, ഇസ്രായേൽ ഗൃഹം മുഴുവനും കഠിനഹൃദയരുമാകുന്നു.