യിരെമ്യാ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹“ആ കാലത്ത്,” എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, “യെഹൂദാ രാജാക്കന്മാരുടെയും പ്രഭുക്കന്മാരുടെയും പുരോഹിതന്മാരുടെയും പ്രവാചകന്മാരുടെയും യെരൂശലേം നിവാസികളുടെയും അസ്ഥികൾ അവരുടെ ശവക്കുഴികളിൽനിന്ന് പുറത്തെടുക്കും. ²അവർ സ്നേഹിക്കുകയും സേവിക്കുകയും പിന്തുടരുകയും ആലോചന ചോദിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും ചെയ്ത സൂര്യന്റെയും ചന്ദ്രന്റെയും ആകാശത്തിലെ സർവസൈന്യത്തിന്റെയും മുമ്പിൽ അവയെ വിരിച്ചിടും—ശേഖരിക്കപ്പെടാതെ, അടക്കം ചെയ്യപ്പെടാതെ, നിലത്തെ വളംപോലെ. ³ഈ ദുഷ്ടവംശത്തിന്റെ ശേഷിപ്പെല്ലാം, ഞാൻ അവരെ ഓടിച്ചുകളഞ്ഞ എല്ലായിടത്തും, ജീവനെക്കാൾ മരണം തിരഞ്ഞെടുക്കും,” എന്ന് സ്വർഗീയസൈന്യങ്ങളുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

മടങ്ങിവരാത്ത ഒരു ജനത

⁴“അവരോട് നീ പറയുക, ‘നമ്മുടെ പിതാവ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: മനുഷ്യർ വീണാൽ അവർ എഴുന്നേൽക്കുകയില്ലയോ? ഒരുവൻ തിരിഞ്ഞുപോയാൽ അവൻ മടങ്ങിവരികയില്ലയോ? ⁵പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് ഈ ജനം, യെരൂശലേം, നിരന്തരമായ പിന്മാറ്റത്തിൽ തിരിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു? അവർ വഞ്ചനയെ മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു; മടങ്ങിവരാൻ അവർ വിസമ്മതിക്കുന്നു.’ ⁶ഞാൻ ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു, എന്നാൽ അവർ ശരിയായത് സംസാരിക്കുന്നില്ല. ‘ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തത്?’ എന്ന് ചോദിച്ച് ആരും തന്റെ ദുഷ്ടതയിൽനിന്ന് തിരിയുന്നില്ല. യുദ്ധത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞടുക്കുന്ന കുതിരയെപ്പോലെ ഓരോരുത്തനും തന്റെ സ്വന്തം വഴിയിൽ ഓടുന്നു. ⁷ആകാശത്തിലെ പെരുഞാറപോലും തന്റെ നിയമിതകാലങ്ങൾ അറിയുന്നു; കുറുപ്രാവും മീവൽപക്ഷിയും കൊക്കും തങ്ങളുടെ വരവിന്റെ സമയം പാലിക്കുന്നു. എന്നാൽ എന്റെ ജനം തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ നീതിയുള്ള വഴികൾ അറിയുന്നില്ല. ⁸‘ഞങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾ, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ഞങ്ങളുടെ പക്കലുണ്ട്,’ എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് എങ്ങനെ പറയാൻ കഴിയും? സത്യത്തിൽ ശാസ്ത്രിമാരുടെ വ്യാജത്തൂലിക അതിനെ ഒരു നുണയാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ⁹ജ്ഞാനികൾ ലജ്ജിച്ചുപോകും; അവർ പരിഭ്രാന്തരായി കുടുങ്ങിപ്പോകും. ഇതാ, അവർ എന്റെ വചനം തള്ളിക്കളഞ്ഞിരിക്കുന്നു; പിന്നെ അവരിൽ എന്ത് ജ്ഞാനമാണ് ശേഷിക്കുന്നത്? ¹⁰അതുകൊണ്ട് അവരുടെ ഭാര്യമാരെ ഞാൻ മറ്റുള്ളവർക്കും അവരുടെ നിലങ്ങൾ പുതിയ ഉടമകൾക്കും കൊടുക്കും. ഏറ്റവും ചെറിയവൻമുതൽ വലിയവൻവരെ എല്ലാവരും അന്യായലാഭത്തിന് അത്യാഗ്രഹികളാകുന്നു; പ്രവാചകൻമുതൽ പുരോഹിതൻവരെ എല്ലാവരും വഞ്ചന പ്രവർത്തിക്കുന്നു.’ ¹¹എന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രിയുടെ മുറിവ് ഒന്നുമല്ലാത്തതുപോലെ അവർ കെട്ടുന്നു; സമാധാനം ഇല്ലാതിരിക്കെ, ‘സമാധാനം, സമാധാനം,’ എന്ന് പറയുന്നു. ¹²അവർ ചെയ്ത മ്ലേച്ഛതകളെക്കുറിച്ച് അവർ ലജ്ജിച്ചുവോ? ഇല്ല, അവർക്ക് ഒട്ടും ലജ്ജ തോന്നിയില്ല; നാണിക്കാൻപോലും അവർ അറിഞ്ഞില്ല. അതുകൊണ്ട് വീണവരുടെ ഇടയിൽ അവർ വീഴും; ഞാൻ അവരെ സന്ദർശിക്കുമ്പോൾ അവർ തകർന്നുവീഴും,’ എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ¹³‘ഞാൻ അവരെ തീർച്ചയായും കൂട്ടിച്ചേർക്കും,’ എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. ‘മുന്തിരിവള്ളിയിൽ മുന്തിരിപ്പഴം ഉണ്ടാകയില്ല, അത്തിവൃക്ഷത്തിൽ അത്തിപ്പഴവും ഇല്ല, ഇലകൾ വാടിപ്പോകും; ഞാൻ അവർക്ക് കൊടുത്തത് അവരിൽനിന്ന് നീങ്ങിപ്പോകും.’

¹⁴“നാം ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നത് എന്തിന്? ഒരുമിച്ചുകൂടുവിൻ! ഉറപ്പുള്ള പട്ടണങ്ങളിലേക്ക് ഓടി അവിടെ നശിച്ചുപോകാം; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് നമ്മെ നാശത്തിന് വിധിച്ചിരിക്കുന്നു, നമുക്ക് കുടിക്കാൻ വിഷജലവും തന്നിരിക്കുന്നു; കാരണം നാം അവിടുത്തോട് പാപം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.”

¹⁵നാം സമാധാനത്തിനായി കാത്തിരുന്നു, എന്നാൽ ഒരു നന്മയും വന്നില്ല; സൗഖ്യത്തിന്റെ ഒരു കാലത്തിനായി, എന്നാൽ പകരം ഭീതിയത്രേ ഉള്ളത്. ¹⁶ശത്രുവിന്റെ കുതിരകളുടെ മുക്കൽ ദാനിൽനിന്ന് കേൾക്കുന്നു; അവരുടെ ബലമുള്ള കുതിരകളുടെ ചിനപ്പിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ദേശം മുഴുവൻ വിറയ്ക്കുന്നു. അവർ വന്ന് ദേശത്തെയും അതിലുള്ള സകലത്തെയും, പട്ടണത്തെയും അതിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും വിഴുങ്ങിക്കളയുന്നു.

¹⁷“ഇതാ, വിഷമുള്ള പാമ്പുകളെ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ഇടയിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്നു; മന്ത്രംകൊണ്ട് മെരുക്കാൻ കഴിയാത്ത അണലികളെത്തന്നെ; അവ നിങ്ങളെ കടിക്കും,” എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.

യിരെമ്യാവ് തന്റെ ജനത്തെക്കുറിച്ച് കരയുന്നു

¹⁸എന്റെ സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ദുഃഖം എന്നെ മൂടിക്കളയുന്നു; എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്റെ ഹൃദയം രോഗാതുരമായിരിക്കുന്നു. ¹⁹കേൾക്കുവിൻ—ദൂരദേശത്തുനിന്ന് എന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രിയുടെ നിലവിളി: “സീയോനിൽ നമ്മുടെ പിതാവ് ഇല്ലയോ? അവളുടെ രാജാവ് ഇനി അവളിൽ ഇല്ലയോ?” “തങ്ങളുടെ കൊത്തുപണിയുള്ള വിഗ്രഹങ്ങൾകൊണ്ടും വ്യർഥമായ അന്യദേവന്മാരെക്കൊണ്ടും അവർ എന്തിന് എന്നെ കോപിപ്പിച്ചു? ²⁰കൊയ്ത്ത് കഴിഞ്ഞു, വേനൽക്കാലം തീർന്നു, എന്നിട്ടും നാം രക്ഷിക്കപ്പെട്ടില്ല.” ²¹എന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രിയുടെ മുറിവ് നിമിത്തം ഞാൻ തകർന്നിരിക്കുന്നു; ഞാൻ വിലപിക്കുന്നു, ഭീതി എന്നെ പിടികൂടുന്നു. ²²ഗിലെയാദിൽ തൈലം ഇല്ലയോ? അവിടെ വൈദ്യൻ ഇല്ലയോ? പിന്നെ എന്തുകൊണ്ട് എന്റെ ജനത്തിന്റെ പുത്രിയുടെ സൗഖ്യം വന്നിട്ടില്ല?