ယေရမိ 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹“ထိုအခါ၌” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ “ယုဒရှင်ဘုရင်တို့၊ မှူးမတ်တို့၊ ယဇ်ပုရောဟိတ်တို့၊ ပရောဖက်တို့နှင့် ယေရုရှလင်မြို့သားတို့၏ အရိုးတို့ကို သင်္ချိုင်းတွင်းများမှ ထုတ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။ ²သူတို့ချစ်မြတ်နိုး၍ အမှုထမ်း၊ လိုက်လျှောက်၊ တိုင်ပင်မေးမြန်းကာ ကိုးကွယ်ခဲ့ကြသော နေ၊ လ၊ မိုးကောင်းကင်တန်ဆာအပေါင်းတို့၏ ရှေ့၌ ထိုအရိုးတို့ကို ဖြန့်ကြဲထားကြလိမ့်မည်။ ထိုအရိုးတို့ကို စုသိမ်းခြင်း၊ သင်္ဂြိုဟ်ခြင်းမပြုဘဲ မြေပေါ်၌ နောက်ချေးကဲ့သို့ ဖြစ်စေကြလိမ့်မည်။ ³“ဤဆိုးညစ်သောအမျိုးအနွယ်၏ ကြွင်းကျန်သူအပေါင်းတို့သည် ငါနှင်ထုတ်ရာ အရပ်ရပ်၌ အသက်ရှင်ခြင်းထက် သေခြင်းကို ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်” ဟု ကောင်းကင်ဗိုလ်ခြေအရှင် ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။

ပြန်မလာလိုသော လူမျိုး

⁴ထိုသူတို့အား ဤသို့ဆင့်ဆိုလော့။ “ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူသည်ကား၊ ‘လူသည် လဲကျလျှင် ပြန်၍မထနိုင်သလော။ လမ်းလွှဲသူသည် ပြန်၍မလာနိုင်သလော။ ⁵သို့ဖြစ်လျှင် ဤလူမျိုး၊ ယေရုရှလင်မြို့သည် အဘယ်ကြောင့် အစဉ်မပြတ် ဖောက်ပြန်လျက် လမ်းလွှဲသွားသနည်း။ သူတို့သည် လှည့်စားခြင်းကို စွဲကိုင်၍ ပြန်လာရန် ငြင်းဆန်ကြ၏။’ ⁶ငါသည် စေ့စေ့နားထောင်ခဲ့သော်လည်း သူတို့သည် မှန်ကန်သောစကားကို မပြောကြ။ အဘယ်သူမျှ ‘ငါအဘယ်အမှုကို ပြုမိသနည်း’ ဟုမေးလျက် မိမိဒုစရိုက်မှ ပြန်မလှည့်ကြ။ စစ်ပွဲသို့ ပြေးဝင်သောမြင်းကဲ့သို့ လူတိုင်းသည် မိမိလမ်းအတိုင်း ပြေးလွှားကြ၏။ ⁷မိုးကောင်းကင်ရှိ တောငန်းငှက်ပင်လျှင် မိမိချိန်းချက်သော အချိန်ကာလတို့ကို သိ၏။ ချိုးငှက်၊ ပျံလွှားငှက်နှင့် ကြိုးကြာငှက်တို့သည်လည်း မိမိတို့ ပြန်လာချိန်ကို စောင့်ထိန်းကြ၏။ သို့ရာတွင် ငါ၏လူမျိုးမူကား မိမိတို့ခမည်းတော်၏ ဖြောင့်မတ်သောတရားလမ်းတို့ကို မသိကြ။ ⁸သင်တို့သည် အဘယ်သို့လျှင် ‘ငါတို့သည် ပညာရှိဖြစ်၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ ပညတ်တရားသည် ငါတို့၌ရှိ၏’ ဟုဆိုနိုင်သနည်း။ အမှန်စင်စစ် ကျမ်းတတ်ဆရာတို့၏ မုသားကလောင်သည် ထိုတရားကို မုသာဖြစ်စေခဲ့ပြီ။ ⁹ပညာရှိတို့သည် အရှက်ကွဲကြလိမ့်မည်။ သူတို့သည် ထိတ်လန့်၍ ကျော့မိကြလိမ့်မည်။ ကြည့်ရှုလော့၊ သူတို့သည် ငါ၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပယ်ကြပြီ။ သို့ဖြစ်လျှင် သူတို့၌ အဘယ်ပညာ ကျန်ရှိသနည်း။ ¹⁰ထို့ကြောင့် သူတို့၏မယားတို့ကို အခြားသူတို့အား၎င်း၊ သူတို့၏လယ်ယာတို့ကို ပိုင်ဆိုင်သူသစ်တို့အား၎င်း ငါပေးမည်။ အကြောင်းမူကား အငယ်ဆုံးမှ အကြီးဆုံးတိုင်အောင် လူတိုင်းသည် မတရားသောအမြတ်ကို တပ်မက်ကြ၏။ ပရောဖက်မှစ၍ ယဇ်ပုရောဟိတ်တိုင်အောင် လူတိုင်းသည် လှည့်စားခြင်းကို ပြုကြ၏။” ¹¹သူတို့သည် ငါ၏လူမျိုးသတို့သမီး၏ အနာကို မရေးမရာဖြစ်သကဲ့သို့ ပြုစုကုသကြ၏။ “ငြိမ်သက်ခြင်း၊ ငြိမ်သက်ခြင်း” ဟုဆိုသော်လည်း ငြိမ်သက်ခြင်းမရှိ။ ¹²သူတို့သည် မိမိတို့ပြုသော စက်ဆုပ်ဖွယ်အမှုတို့ကြောင့် ရှက်ကြသလော။ မရှက်ကြ၊ အလျှင်းမရှက်ကြ။ မျက်နှာပူခြင်းကိုပင် မသိကြ။ ထို့ကြောင့် လဲကျသူတို့နှင့်အတူ လဲကျကြလိမ့်မည်။ ငါသည် သူတို့ကို စီရင်သောအခါ သူတို့သည် ပြိုလဲကြလိမ့်မည် ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ ¹³“ငါသည် သူတို့ကို ဧကန်အမှန် သိမ်းဆည်းမည်” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။ “စပျစ်နွယ်ပင်၌ စပျစ်သီးမရှိ၊ သင်္ဘောသဖန်းပင်၌ သဖန်းသီးမရှိ၊ အရွက်တို့သည်လည်း ညှိုးနွမ်းကြလိမ့်မည်။ ငါပေးခဲ့သော အရာတို့သည် သူတို့ထံမှ ကွယ်ပျောက်သွားလိမ့်မည်။”

¹⁴“ငါတို့သည် အဘယ်ကြောင့် ဤအရပ်၌ ထိုင်နေကြသနည်း။ စုဝေးကြလော့။ ခံတပ်မြို့တို့သို့ ပြေး၍ ထိုအရပ်၌ သေကြကုန်အံ့။ အကြောင်းမူကား ငါတို့သည် ကိုယ်တော်ကို ပြစ်မှားမိသောကြောင့် ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ငါတို့ကို ပျက်စီးစေရန် စီရင်တော်မူ၍ အဆိပ်ခတ်သောရေကို သောက်စေတော်မူပြီ။”

¹⁵ငါတို့သည် ငြိမ်သက်ခြင်းကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း ကောင်းကျိုးတစ်စုံတစ်ရာ မရောက်လာ။ အနာပျောက်ကင်းသည့်အချိန်ကို မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း ထိတ်လန့်ဖွယ်သာ ဖြစ်လာ၏။ ¹⁶ရန်သူ၏မြင်းတို့ နှာခေါင်းရှိုက်သံကို ဒန်ပြည်မှ ကြားရ၏။ သူတို့၏မြင်းထီးတို့ ဟီသံကြောင့် တစ်ပြည်လုံး တုန်လှုပ်၏။ သူတို့သည် လာ၍ ပြည်နှင့်တကွ ပြည်တွင်းရှိ ခပ်သိမ်းသောအရာ၊ မြို့နှင့် မြို့သူမြို့သားအပေါင်းကို ကိုက်စားကြ၏။

¹⁷“အကြောင်းမူကား ကြည့်ရှုလော့၊ အဆိပ်ပြင်းသောမြွေတို့၊ အလမ္ပာယ်မပြုနိုင်သော မြွေဆိုးတို့ကို သင်တို့အထဲသို့ ငါစေလွှတ်မည်။ ထိုမြွေတို့သည် သင်တို့ကို ကိုက်ကြလိမ့်မည်” ဟု ငါတို့၏ခမည်းတော် မိန့်တော်မူ၏။

ယေရမိသည် မိမိလူမျိုးအတွက် ငိုကြွေးခြင်း

¹⁸ငါ၏ဝမ်းမြောက်ခြင်းသည် ကွယ်ပျောက်၍ ဝမ်းနည်းခြင်းသည် ငါ့ကို လွှမ်းမိုး၏။ ငါ၏နှလုံးသည် ငါ့အတွင်း၌ ကျိန်းစေး၏။ ¹⁹နားထောင်လော့—ဝေးလံသောပြည်မှ ငါ၏လူမျိုးသတို့သမီး၏ အော်ဟစ်သံကား၊ “ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ဇိအုန်မြို့၌ ရှိတော်မမူသလော။ ထိုမြို့၏ ရှင်ဘုရင်သည် ထိုမြို့၌ မရှိတော့ပြီလော။” “သူတို့သည် မိမိတို့၏ ရုပ်တုဆင်းတုတို့ဖြင့်၎င်း၊ အချည်းနှီးသော တစ်ပါးအမျိုးသားတို့၏ ရုပ်တုတို့ဖြင့်၎င်း အဘယ်ကြောင့် ငါ့ကို အမျက်ထွက်စေကြသနည်း။ ²⁰ကောက်ရိတ်ကာလ လွန်ပြီ၊ နွေရာသီ ကုန်ဆုံးပြီ၊ သို့သော် ငါတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းသို့ မရောက်ကြ။” ²¹ငါ၏လူမျိုးသတို့သမီး၏ အနာကြောင့် ငါသည် ကြေကွဲ၏။ ငါသည် ငိုကြွေး၍ ထိတ်လန့်ခြင်းသည် ငါ့ကို ဖမ်းဆုပ်ထား၏။ ²²ဂိလဒ်ပြည်၌ ဗာလဇံဆေး မရှိသလော။ ထိုအရပ်၌ ဆေးသမား မရှိသလော။ သို့ဖြစ်လျှင် ငါ၏လူမျိုးသတို့သမီး၏ အနာပျောက်ကင်းခြင်းသည် အဘယ်ကြောင့် မရောက်လာသေးသနည်း။