यर्मिया 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹“त्यस बेला,” हाम्रा पिता घोषणा गर्नुहुन्छ, “तिनीहरूले यहूदाका राजाहरू, अधिकारीहरू, पुजारीहरू, अगमवक्ताहरू र यरूशलेमका बासिन्दाहरूका हाडहरू तिनीहरूका चिहानबाट निकाल्नेछन्। ²तिनीहरूले प्रेम गरेका, सेवा गरेका, पछ्याएका, सल्लाह खोजेका र पूजा गरेका सूर्य, चन्द्रमा र आकाशका सारा तारागणका अगाडि ती हाडहरू छरपष्ट पारिनेछन्—न बटुलिएका, न गाडिएका, भुइँमा मलझैँ हुनेछन्। ³यस दुष्ट वंशका सबै बाँकी रहेकाहरूले, मैले जहाँ-जहाँ लखेटेको भए पनि, जीवनभन्दा मृत्यु रोज्नेछन्,” स्वर्गका सेनाहरूका पिता घोषणा गर्नुहुन्छ।

फर्कन नचाहने जाति

⁴“तिनीहरूलाई भन्, ‘हाम्रा पिता यसो भन्नुहुन्छ: मानिसहरू लडे भने, के तिनीहरू उठ्दैनन् र? कोही बरालियो भने, के त्यो फर्कंदैन र? ⁵त्यसो भए यी मानिसहरू, यरूशलेम, किन निरन्तर धर्मत्यागमा तर्केर गएका छन्? तिनीहरू छलमा टाँसिन्छन्; तिनीहरू फर्कन इन्कार गर्छन्।’ ⁶मैले ध्यान दिएर सुनेको छु, तर तिनीहरू ठीक कुरा बोल्दैनन्। कसैले आफ्नो दुष्टताबाट फर्केर, ‘मैले के गरेँ?’ भनी सोध्दैन। हरेक आफ्नै बाटोमा दौडन्छ, युद्धमा पसेको घोडाझैँ। ⁷आकाशको सारसले पनि आफ्ना तोकिएका ऋतुहरू जान्दछ, अनि ढुकुर, गौँथली र बकुल्लाले आफ्ना आगमनको समय थाम्छन्। तर मेरा जातिले आफ्ना पिताका न्यायपूर्ण मार्गहरू जान्दैनन्। ⁸तिमीहरू कसरी भन्न सक्छौ, ‘हामी बुद्धिमान् छौँ, अनि हाम्रा पिताको व्यवस्था हामीसँग छ,’ जब वास्तवमा शास्त्रीहरूको झूट बोल्ने कलमले त्यसलाई झूटमा बदलेको छ? ⁹बुद्धिमान्हरू लज्जित हुनेछन्; तिनीहरू निराश हुनेछन् र पासोमा पर्नेछन्। हेर, तिनीहरूले मेरो वचन इन्कार गरेका छन्, त्यसैले तिनीहरूमा के बुद्धि बाँकी छ र? ¹⁰यसकारण म तिनीहरूका पत्नीहरू अरूलाई र तिनीहरूका खेतहरू नयाँ मालिकहरूलाई दिनेछु। किनकि सानोदेखि ठूलासम्म, हरेक अन्यायको लाभका निम्ति लोभी छ; अगमवक्तादेखि पुजारीसम्म, हरेकले छल गर्छ।’ ¹¹तिनीहरूले मेरा जातिकी छोरीको घाउलाई केही नभएझैँ गरी उपचार गर्छन्, भन्दै, ‘शान्ति, शान्ति,’ जब कुनै शान्ति छैन। ¹²तिनीहरूले गरेका घृणित कामहरूका कारण के तिनीहरू लज्जित भए? होइन, तिनीहरू कत्ति पनि लज्जित भएनन्; तिनीहरूलाई लाज मान्न पनि आएन। त्यसैले तिनीहरू ढल्नेहरूका बीचमा ढल्नेछन्; जब म तिनीहरूसँग व्यवहार गर्नेछु, तब तिनीहरू तल खसालिनेछन्,’ हाम्रा पिता भन्नुहुन्छ। ¹³‘म निश्चय तिनीहरूलाई बटुल्नेछु,’ हाम्रा पिता घोषणा गर्नुहुन्छ। ‘दाखको बोटमा दाख हुनेछैन, नेभाराको रूखमा नेभारा हुनेछैन, अनि पातहरू ओइलाउनेछन्; मैले तिनीहरूलाई दिएको कुरा तिनीहरूबाट गइहाल्नेछ।’

¹⁴“हामी यहाँ किन बसिरहेका छौँ? भेला होऔं! किल्लाबन्दी गरिएका सहरहरूतिर भागौँ र त्यहीँ नष्ट होऔं, किनकि हाम्रा पिताले हामीलाई नष्ट हुन नियुक्त गर्नुभएको छ र हामीलाई पिउन विष हालिएको पानी दिनुभएको छ, किनभने हामीले उहाँविरुद्ध पाप गरेका छौँ।”

¹⁵हामीले शान्तिको आशा गर्‍यौँ, तर कुनै भलो आएन; निको हुने समयको आशा गर्‍यौँ, तर बरु त्रास छ। ¹⁶दानबाट शत्रुका घोडाहरूको फ्वाँफ्वाँ सुनिन्छ; तिनीहरूका बलिष्ठ घोडाहरूको हिनहिनाहटको आवाजमा सारा देश थरथर काँप्छ। तिनीहरू आएर देश र त्यसभित्रका सबै थोक, सहर र त्यहाँ बस्ने सबैलाई निलिदिन्छन्।

¹⁷“किनकि हेर, म तिमीहरूका बीचमा विषालु सर्पहरू पठाउँदैछु, वशमा पार्न नसकिने करैतहरू, र तिनीहरूले तिमीहरूलाई डस्नेछन्,” हाम्रा पिता घोषणा गर्नुहुन्छ।

यर्मिया आफ्ना जातिका निम्ति रुन्छन्

¹⁸मेरो आनन्द गइहाल्यो, शोकले मलाई व्याकुल पार्छ; मभित्र मेरो हृदय रोगी छ। ¹⁹सुन—टाढाको देशबाट मेरा जातिकी छोरीको क्रन्दन: “के हाम्रा पिता सियोनमा हुनुहुन्न? के तिनका राजा अब तिनमा हुनुहुन्न?” “तिनीहरूले आफ्ना कुँदिएका मूर्तिहरूले, आफ्ना व्यर्थका विदेशी देवताहरूले मलाई किन रिस उठाए? ²⁰कटनी बितिगयो, ग्रीष्म सकियो, अनि हामी बचाइएनौँ।” ²¹मेरा जातिकी छोरीको घाउका कारण म चूरचूर भएको छु; म विलाप गर्छु, र त्रासले मलाई जकडेको छ। ²²के गिलादमा मलम छैन? के त्यहाँ कुनै वैद्य छैन? त्यसो भए मेरा जातिकी छोरीको निको हुने काम किन आएको छैन?