Ermiyaas 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹«Yeroo sanatti,» jedha Abbaan keenya, «isaan lafee mootota Yihuudaa, qondaaltotaa, luboota, raajotaa fi namoota Yerusaalem awwaala isaanii keessaa in baasu. ²Isaan aduu, ji'aa fi loltoota waaqaa hundumaa isaan jaallatan, tajaajilan, duukaa bu'an, gaafatan, sagadanii duratti in facaafamu—walitti hin qabamne, hin awwaalamne, dhoqqee lafa irra ta'u. ³Hambaan maatii hammaataa kanaa hundumtuu, iddoo ani isaan itti ari'e hundumatti, jireenya irra du'a in filatu,» jedha Abbaan loltoota waaqaa.

Saba Deebi'uu Didu

⁴«Isaaniin himi, ‹Abbaan keenya akkana jedha: Yoo namoonni kufan, hin ka'aniitii? Yoo namni tokko adda ba'ee deeme, hin deebi'uu? ⁵Yoos saba kun, Yerusaalem, maaliif duubatti deebi'uu itti fufiinsaan of irraa deebi'e? Isaan sobaan qabatu; deebi'uu in didu.› ⁶Ani of eeggannoodhaan dhaggeeffadheera, garuu isaan waan sirrii hin dubbatan. Namni tokko iyyuu hammeenya isaa irraa deebi'ee, ‹Ani maal hojjedhe?› jedhee hin gaafatu. Tokkoon tokkoon isaanii daandii ofii isaanii irra fiiga, akka fardaa lola keessa fiiguu. ⁷Simbirroon dheeraan waaqa keessa jirtu iyyuu yeroo ishee murtaa'e in beekti, gugurriin, simbirroon saffisaan fi simbirroon gaalaan yeroo dhufaa isaanii in eegu. Garuu sabni koo karaa qajeelaa Abbaa isaanii hin beeku. ⁸Akkamitti ‹Nuti ogeeyyii dha, seerri Abbaa keenyaas nu bira jira› jedhuu dandeessu, dhugumatti qalamni sobaa barreessitootaa seera sana sobatti jijjiiree jira? ⁹Ogeeyyiin in qaanfamu; in rifatu, kiyyoo keessa in galu. Ilaali, isaan dubbii koo dhiisaniiru, kanaaf ogummaan isaan keessa hafe maali? ¹⁰Kanaaf niitota isaanii namoota biroof, lafa qonna isaaniis abbootii qabeenyaa haaraaf in kenna. Sababii xiqqaa irraa hanga guddaatti, hundi isaanii bu'aa seera-maleessaaf araada; raajaa irraa hanga lubaatti, hundi isaanii sobaan hojjeta. ¹¹Isaan madaa intala saba koo akka waan homaa hin taaneetti ‹Nagaa, nagaa› jedhanii hidhu, garuu nagaan hin jiru. ¹²‹Isaan waan jibbisiisaa hojjetan sanaaf in qaanfatanii? Lakki, gonkumaa hin qaanfatan; haaluu iyyuu hin beekan. Kanaaf warra kufan keessatti in kufu; yeroo ani isaan adabu, in gad buufamu,› jedha Abbaan keenya. ¹³‹Dhugumatti isaan walitti nan qaba,› jedha Abbaan keenya. ‹Ija wayinii mukaa wayinii irratti hin jiru, harbuun muka harbuu irratti hin jiru, baalli immoo in goga; waan ani isaaniif kenne isaan irraa in darba.›

¹⁴«Maaliif as taa'aa jirra? Walitti qabamaa! Magaalota dallaa qabanitti baqannee achitti haa dhumnu, waan Abbaan keenya nu dhumsuuf murteesseef, bishaan summii nuuf kenneef, waan nuti isatti cubbuu hojjenneef.»

¹⁵Nagaa abdanneerra, garuu waan gaarii tokko iyyuu hin dhufne; yeroo fayyinaa abdanneerra, garuu sodaan jira. ¹⁶Fuulfuulaan fardeen diinaa Daanii irraa in dhaga'ama; sagalee holqa kormoota isaanii irraa biyyi guutuun in raafama. Isaan dhufanii biyyaa fi waan hundumaa ishee keessa jiru, magaalaa fi warra achi jiraatan hundumaa in nyaatu.

¹⁷«Kunoo, bofa summii qabu isin gidduutti ani nan erga, maaddii dhaadachuu hin dandeenye, isaanis isin in nyaatu,» jedha Abbaan keenya.

Ermiyaas Saba Isaatiif Boo'e

¹⁸Gammachuun koo badeera, gaddi na mo'ateera; onneen koo koo keessatti dhukkubsateera. ¹⁹Dhaggeeffadhaa—iyyi intala saba koo biyya fagoo irraa: «Abbaan keenya Tsiyoon keessa hin jiruu? Mootiin ishee ishee keessa hin jiruu?» «Maaliif fakkeenyota soofaa isaaniitiin, waaqota alaa faayidaa hin qabneen na aarsan? ²⁰Yeroon walitti qabuu darbeera, bonni xumurameera, nuti garuu hin fayyine.» ²¹Madaa intala saba kootiif ani cabeera; nan booya, sodaan na qabateera. ²²Qorichi madaa Gilaad keessa hin jiruu? Ogeessi fayyaa achi hin jiruu? Maaliif fayyinni intala saba koo hin dhufne?