యిర్మీయా 9

9 ¹అయ్యో, నా జనుల కుమార్తె హతులైనవారి కొరకు నేను రేయింబవళ్లు ఏడ్చునట్లు, నా తల నీటి ఊటగాను, నా కన్నులు కన్నీటి ఊటగాను ఉండినయెడల ఎంత మేలు! ²అయ్యో, నా జనులను విడిచి వారి యొద్దనుండి వెళ్లిపోవునట్లు అరణ్యములో బాటసారుల విడిది నాకు ఉండినయెడల ఎంత మేలు! ఏలయనగా వారందరు వ్యభిచారులు, ద్రోహుల గుంపు.

³వారు తమ నాలుకను విల్లువలె వంచుదురు; నమ్మకత్వముకాదు, అబద్ధమే దేశములో బలము పొందినది. వారు కీడునుండి కీడుకు సాగిపోవుదురు, నన్ను ఎరుగరు, అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు.

⁴ప్రతివాడు తన పొరుగువాని విషయమై జాగ్రత్తగా ఉండవలెను, ఏ సహోదరునియందును నమ్మికయుంచవద్దు; ఏలయనగా ప్రతి సహోదరుడు మోసగాడు, ప్రతి పొరుగువాడు కొండెములు చెప్పుచు తిరుగును.

⁵ప్రతివాడు తన పొరుగువానిని మోసపుచ్చును, ఎవడును సత్యము పలుకడు; అబద్ధములాడుటకు తమ నాలుకలను అలవాటుచేసికొనిరి, దుష్కార్యము చేయుటలో అలసిపోవుదురు. ⁶నీవు మోసము మధ్యను నివసించుచున్నావు; తమ మోసముచేత వారు నన్ను ఎరుగనొల్లరు, అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు.

⁷కాబట్టి పరలోకపు సైన్యముల తండ్రి ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నేను వారిని పుటమువేసి పరీక్షింపబోవుచున్నాను, నా జనుల కుమార్తె నిమిత్తము నేను మరి ఏలాగు చేయుదును? ⁸వారి నాలుక ప్రాణాంతకమైన బాణము; అది మోసము పలుకును. ప్రతివాడు తన నోటితో తన పొరుగువానికి సమాధానము పలుకును, అయితే తన హృదయములో వాని కొరకు పొంచియుండును. ⁹వీటినిబట్టి నేను వారిని శిక్షింపకుందునా? అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు. ఇట్టి జనముమీద నేను ప్రతిదండన తీర్చకుందునా? ¹⁰"కొండల నిమిత్తము నేను ఏడ్చి రోదింతును, అరణ్యపు మేతభూముల నిమిత్తము విలాపము చేయుదును, ఏలయనగా అవి పాడైపోయినందున ఎవడును వాటిలోగుండ దాటిపోడు, పశువుల అరుపు వినబడదు. ఆకాశపక్షులు మొదలుకొని మృగముల వరకు అన్నియు పారిపోయి వెళ్లిపోయెను. ¹¹యెరూషలేమును పాడుదిబ్బగాను నక్కల నివాసముగాను చేయుదును; యూదా పట్టణములను నిర్జనమైన పాడుగా, నివాసులు లేకుండ చేయుదును."

¹²దీని గ్రహించునంత జ్ఞానముగలవాడు ఎవడు? దేశము ఎందుకు నశించి, అరణ్యమువలె కాలిపోయి, దాటువాడెవడును లేకుండపోయెనో దానిని తెలియజెప్పుటకు మన తండ్రి నోరు ఎవనితో మాటలాడెను?

¹³మన తండ్రి ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నేను వారికిచ్చిన నా ఉపదేశమును వారు విడిచిపెట్టి, నా మాట వినకయు దాని ప్రకారము నడవకయు, ¹⁴తమ పితరులు తమకు నేర్పినట్లు మొండితనముతో తమ స్వహృదయముల ఇచ్ఛానుసారముగా నడచుకొని బయలుదేవతలను అనుసరించిరి. ¹⁵కాబట్టి పరలోకపు సైన్యముల తండ్రి, ఇశ్రాయేలుకు మన తండ్రి, ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: నేను ఈ ప్రజలకు చేదైన ఆహారము తినిపించి, విషపు నీళ్లు త్రాగించెదను. ¹⁶వారైనను వారి పితరులైనను ఎన్నడు ఎరుగని జనముల మధ్యకు వారిని చెదరగొట్టి, నేను వారిని నశింపజేయువరకు వారి వెంబడి ఖడ్గమును పంపెదను.

¹⁷పరలోకపు సైన్యముల తండ్రి ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: ఆలోచించుడి! ప్రలాపించుటలో నేర్పరులైన స్త్రీలను పిలువనంపుడి; విలాపములో ఆరితేరినవారిని రప్పించుడి. ¹⁸మా కన్నులు కన్నీళ్లు కార్చునట్లు, మా కనురెప్పలు నీళ్లు ప్రవహించునట్లు, వారు త్వరపడి మా కొరకు రోదనము చేయుదురుగాక.

¹⁹సీయోనునుండి రోదన శబ్దము వినబడుచున్నది: మనము ఎట్లు నశించితిమి! మనము బహుగా సిగ్గుపడితిమి, ఏలయనగా మనము దేశమును విడిచిపెట్టితిమి, వారు మన నివాసములను కూలద్రోసిరి. ²⁰స్త్రీలారా, ఇప్పుడు మన తండ్రి మాట వినుడి; ఆయన నోటిమాటను మీ చెవులు అంగీకరించునుగాక. మీ కుమార్తెలకు రోదనమును, ప్రతివనిత తన పొరుగుదానికి విలాపమును నేర్పుడి. ²¹మరణము మన కిటికీలగుండ ఎక్కి వచ్చెను; అది మన నగరులలో ప్రవేశించి, వీధులలోనుండి పిల్లలను, రాజవీధులలోనుండి యౌవనులను నిర్మూలము చేయుచున్నది.

²²నీవు ఈలాగు చెప్పుము: మన తండ్రి సెలవిచ్చునదేమనగా, మనుష్యుల శవములు బయటి పొలములో పెంటవలె పడును, కోతకోయువాని వెనుక విడిచిపెట్టబడిన పనల వలె పడును, వాటిని కూర్చువాడెవడును ఉండడు.

²³మన తండ్రి ఈలాగు సెలవిచ్చుచున్నాడు: జ్ఞానవంతుడు తన జ్ఞానమునుబట్టి అతిశయపడవద్దు, బలవంతుడు తన బలమునుబట్టి అతిశయపడవద్దు, ధనవంతుడు తన ధనమునుబట్టి అతిశయపడవద్దు; ²⁴అతిశయించువాడు దీనినిబట్టియే అతిశయింపవలెను: అతడు నన్ను గ్రహించి ఎరుగుటనుబట్టి—భూమిమీద నిబంధనా కృపను, న్యాయమును, నీతిని జరిగించు మీ తండ్రిని నేనే అని ఎరుగుటనుబట్టియే; ఏలయనగా వీటియందు నేను ఆనందించుచున్నాను, అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు.

²⁵ఇదిగో, శరీరమందు మాత్రమే సున్నతి పొందిన వారందరిని నేను శిక్షించు దినములు వచ్చుచున్నవి, అని మన తండ్రి సెలవిచ్చుచున్నాడు. ²⁶ఐగుప్తు, యూదా, ఎదోము, అమ్మోనీయులు, మోయాబు, తమ నుదుటి ప్రక్కల వెండ్రుకలను కత్తిరించుకొని అరణ్యములో నివసించువారందరు. ఏలయనగా ఈ జనములన్నియు సున్నతిలేనివి, ఇశ్రాయేలు వంశమంతయు కఠినహృదయముగలది.