يرمياه 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹اے، کاشکې زما سر د اوبو چينه وے او زما سترګې د اوښکو چينه وے، چې زۀ د خپلو خلقو د لور د وژلو شوو دپاره شپه او ورځ ژړا وکړم! ²اے، کاشکې ما له په بيابان کښې د مسافرو ځائ وے، چې زۀ خپل خلق پرېږدم او د هغوئ نه لرې لاړ شم! ځکه چې هغوئ ټول زناکاران دى، د بې‌وفاؤ ډله ده.

³هغوئ خپله ژبه د لينده په شان کږوى؛ په دې مُلک کښې دروغ، نۀ وفادارى، زور اخستے دے. هغوئ د يو بدۍ نه بلې بدۍ ته ځى، او ما نۀ پېژنى، زمونږ پلار فرمائى.

⁴دې دې هر څوک د خپل ګاونډى نه خبردار وى، او په هيڅ ورور دې بهروسه نۀ کوى؛ ځکه چې هر ورور دوکه‌باز دے، او هر ګاونډے د غيبت کولو دپاره ګرځى.

⁵هر څوک خپل ګاونډے دوکه کوى، او هيڅوک حق خبره نۀ وائى؛ هغوئ خپلې ژبې دروغ وئيلو له روږدې کړې دى، او په بدکارۍ کښې ځانونه ستومانه کوى. ⁶تۀ د دوکې په مينځ کښې اوسېږې؛ د خپلې دوکې په وجه هغوئ ما پېژندل نۀ منى، زمونږ پلار فرمائى.

⁷ځکه نو د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى چې، زۀ به هغوئ صافوم او ازمائم، ځکه چې د خپلو خلقو د لور په وجه نور څۀ وکړم؟ ⁸د هغوئ ژبه د مرګ غشے دے؛ دا دوکه وائى. هر څوک په خپله خوله د خپل ګاونډى سره د سلامتۍ خبرې کوى، خو په خپل زړۀ کښې د هغۀ دپاره ګهاتو جوړوى. ⁹آيا زۀ به هغوئ ته د دې کارونو دپاره سزا نۀ ورکوم؟ زمونږ پلار فرمائى. آيا زۀ به داسې يوې قوم ته انصاف نۀ راولم؟ ¹⁰”زۀ به د غرونو دپاره ژړا او ويرنه کوم، او د بيابان د څړ‌ ځايونو دپاره به نوحه اوچتوم، ځکه چې هغه داسې اجاړ شوى دى چې هيڅوک نۀ ترې تېرېږى، او د ګاوو زګيروے نۀ اورېدے کيږى. د آسمان د مرغانو نه تر ځناورو پورې، ټول تښتېدلى او تللى دى. ¹¹زۀ به يروشلم د کنډوالو ډېرے، د ګيدړانو مرغلر جوړ کړم؛ او زۀ به د يهوداه ښارونه داسې ويجاړ کړم چې هيڅ اوسېدونکے پکښې نۀ وى.“

¹²څوک دومره هوښيار دے چې دا پوهه شى؟ د زمونږ پلار خوله چا ته خبرې کړې دى، چې بيان کړى چې ولې دا مُلک ويجاړ شوے دے، د بيابان په شان سوزولے شوے دے، چې هيڅوک نۀ ترې تېرېږى؟

¹³او زمونږ پلار فرمائى چې، ځکه چې هغوئ زما هغه تعليم پرېښودو چې ما ورکړے وو، او زما آواز يې ونۀ منلو او په هغې يې چلند ونۀ کړو، ¹⁴بلکې په ضد سره د خپلو زړونو پسې روان شول او د بعلانو پسې لاړل، لکه څنګه چې د دوئ پلارونو هغوئ ته ښوولى وو. ¹⁵ځکه نو د آسمانى لښکرو پلار، د اِسرائيل زمونږ پلار، داسې فرمائى چې، زۀ به دې خلقو ته تريخ خوراک ورکوم او زهرجنې اوبۀ به يې څښوم. ¹⁶زۀ به هغوئ په داسې قومونو کښې خواره کړم چې نۀ هغوئ او نۀ د هغوئ پلارونو هيڅکله پېژندلى وُو، او د هغوئ پسې به تُوره راولېږم ترڅو چې هغوئ تباه کړم.

¹⁷د آسمانى لښکرو پلار داسې فرمائى چې، سوچ وکړئ! هغه ښځې راوغواړئ چې د ويرنې ماهرې وى؛ هغو پسې خلق ولېږئ چې د نوحې ماهرې وى. ¹⁸دې دې جلت راشى او پر مونږ باندې نوحه اوچته کړى، چې زمونږ سترګو نه اوښکې روانې شى او زمونږ پلکونه د اوبو نه ډک شى.

¹⁹ځکه چې د نوحې آواز د صيون نه اورېدے کيږى چې، مونږ څنګه ويجاړ شُو! مونږ ډېر شرمنده يُو، ځکه چې مونږ دا مُلک پرېښودو، ځکه چې هغوئ زمونږ کورونه ونړول. ²⁰اوس، اے ښځو، د زمونږ پلار کلام واورئ؛ ستاسو غوږونه دې د هغۀ د خولې خبره قبوله کړى. خپلو لوڼو ته نوحه وښايئ، او هره يوه خپلې ګاونډيانې ته ويرنه. ²¹ځکه چې مرګ زمونږ د کړکيو نه راختلے دے؛ زمونږ محلونو ته ننوتے دے، چې بچى د کوڅو نه او ځوانان د ميدانونو نه پرې کوى.

²²ووايه چې، زمونږ پلار داسې فرمائى چې، د خلقو مُړى به د چمن په ميدان کښې د سرګينو په شان پراتۀ وى، د دانې د هغو ګېډيو په شان چې د لو کوونکى شا ته پاتې شوى وى، چې هيڅوک يې راټولوونکے نۀ وى.

²³زمونږ پلار داسې فرمائى چې، هوښيار دې په خپله هوښيارۍ فخر نۀ کوى، زورور دې په خپل زور فخر نۀ کوى، مالدار دې په خپل مال فخر نۀ کوى؛ ²⁴بلکې څوک چې فخر کوى هغه دې په دې فخر کوى: چې هغه ما پوهېږى او پېژنى — چې زۀ ستاسو پلار يم، چې په زمکه باندې په وفاداره مينه، انصاف او صداقت سره عمل کوم؛ ځکه چې زۀ په دې کارونو خوشحالېږم، زمونږ پلار فرمائى.

²⁵ګوره، هغه ورځې راروانې دى، زمونږ پلار فرمائى، کله چې زۀ به هغه ټولو ته سزا ورکوم چې يواځې په بدن کښې ختنه شوى دى. ²⁶مصر، يهوداه، ادوم، د عمون زامن، موآب، او هغه ټول چې د خپلو زُلفو وېښتۀ کتروى او په صحرا کښې اوسېږى. ځکه چې دا ټول قومونه بې‌ختنه دى، او د اِسرائيل ټول کور سخت‌زړى دى.