Jeremias 6

6 ¹“Kalagiw aron maluwas, kamong mga anak ni Benjamin, pagawas sa Jerusalem! Patingoga ang trumpeta sa Tekoa, ug ibayaw ang usa ka ilhanan ibabaw sa Bet-hakerem, kay ang katalagman nagsingabot gikan sa amihanan, usa ka dakong kalaglagan. ²Ang matahom ug maanyag nga anak nga babaye sa Zion—laglagon ko siya. ³Ang mga magbalantay ug ang ilang mga panon moabot batok kaniya; magpatindog sila sa ilang mga tolda libot kaniya, ang matag usa magpasibsib sa iyang kaugalingong bahin.”

⁴Pangandam alang sa gubat batok kaniya! Dali, sulongon nato siya sa udto! Apan alaot kita, kay ang adlaw nagkahanaw na ug ang mga landong sa kagabhion nagkataas na. ⁵Dali, sulongon nato siya sa kagabhion ug gubaon ang iyang mga kota!

⁶Kay mao kini ang giingon sa Amahan sa mga kasundalohan sa langit: Pamutla ang iyang mga kahoy ug pagtukod ug bungdo sa paglibot batok sa Jerusalem. Kini nga siyudad kinahanglan silotan; walay lain kondili pagpangdaugdaug sa sulod niya. ⁷“Maingon nga ang atabay nagtipig sa iyang tubig nga lab-as, mao usab siya nga nagtipig sa iyang pagkadaotan nga lab-as. Ang kapintasan ug kalaglagan nagdinahunog sa sulod niya; ang sakit ug mga samad kanunay anaa sa akong atubangan. ⁸Pagtagad sa pasidaan, Jerusalem, kay kondili motalikod ako gikan kanimo tungod sa kalagot ug himoon ko ikaw nga biniyaan, usa ka yuta nga walay namuyo.”

⁹Mao kini ang giingon sa Amahan sa mga kasundalohan sa langit: Hagdawan nila ang nahibilin sa Israel ingon kahingpit sa usa ka paras nga ginahagdaw. Ibalik ang imong kamot sa mga sanga pag-usab, sama sa usa nga nagapamupo ug mga ubas.

¹⁰“Kang kinsa man ako makasulti ug makapasidaan, aron sila maminaw? Ang ilang mga dalunggan sirado, busa dili sila makadungog. Ang pulong sa atong Amahan makaluod kanila; wala sila mahimuot niini.

¹¹Apan napuno ako sa kapungot sa atong Amahan; gikapoy na ako sa pagpugong niini. Ibubo kini sa mga bata sa kadalanan, sa mga batan-ong lalaki nga nagtigom; kuhaon ang bana ug ang asawa, ang tigulang ug ang tigulang kaayo.” ¹²Ang ilang mga balay itugyan ngadto sa uban, ang ilang mga uma ug mga asawa usab, kay ituy-od ko ang akong kamot batok sa mga nagpuyo sa yuta, nag-ingon ang atong Amahan. ¹³Kay gikan sa labing ubos hangtod sa labing dako, ang tanan hakog sa dili matarong nga ganansya; gikan sa propeta hangtod sa pari, ang tanan nagabuhat ug limbong. ¹⁴Gibugkosan nila ang samad sa akong katawhan nga daw dili kini grabe. ‘Kalinaw, kalinaw,’ matod nila, samtang walay kalinaw. ¹⁵Naulaw ba sila sa ilang mangil-ad nga binuhatan? Wala, wala gayod silay kaulaw; wala sila mahibalo kon unsaon pagpamula sa kaulaw. Busa mangapukan sila uban sa mga napukan; pagalumpagon sila sa panahon nga silotan ko sila, nag-ingon ang atong Amahan.

¹⁶Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Barog sa gisang-an sa dalan ug tan-aw; pangutana bahin sa karaang mga agianan, hain ang maayong dalan, ug lakaw niini, ug makakaplag kamo ug pahulay alang sa inyong mga kalag. Apan miingon sila, ‘Dili kami molakaw niini.’ ¹⁷Nagtudlo ako ug mga magbalantay ibabaw kaninyo ug miingon, ‘Paminaw sa tingog sa trumpeta!’ Apan miingon sila, ‘Dili kami maminaw.’ ¹⁸“Busa paminaw, kamong mga nasod; timan-i, kamong mga saksi, kon unsa ang mahitabo kanila. ¹⁹Paminaw, O yuta: nagdala ako ug katalagman niini nga katawhan, ang bunga sa ilang kaugalingong mga laraw, kay wala sila maminaw sa akong mga pulong ug gisalikway nila ang akong pagtulon-an. ²⁰Unsay bili alang kanako sa insenso gikan sa Sheba o sa tam-is nga tubo gikan sa halayong yuta? Ang inyong mga halad nga sinunog dili dawaton; ang inyong mga halad dili makapahimuot kanako.”

²¹Busa mao kini ang giingon sa atong Amahan: Magbutang ako ug mga babag atubangan niini nga katawhan. Ang mga ginikanan ug ang mga anak managsama nga mangapandol niini; ang mga silingan ug ang mga higala mangamatay.

²²Mao kini ang giingon sa atong Amahan: Tan-awa, adunay kasundalohan nga nagsingabot gikan sa yuta sa amihanan; usa ka dakong nasod ang nagkutaw gikan sa kinatumyan sa yuta. ²³Naggunit sila ug pana ug bangkaw; mabangis sila ug walay kaluoy. Ang ilang kagahob modahunog sama sa dagat samtang nagkabayo sila, nga nakaandam sa laray sa gubat batok kanimo, O anak nga babaye sa Zion.

²⁴Nadungog nato ang balita mahitungod kanila, ug ang atong mga kamot nangaluya. Ang kaguol mihapak kanato, kasakit nga sama sa babaye nga nagbati. ²⁵Ayaw pag-adto sa kaumahan o paglakaw sa kadalanan, kay ang kaaway adunay espada, ug ang kalisang anaa sa tanang dapit. ²⁶O anak nga babaye sa akong katawhan, pagsul-ob ug bisti sa pagbangotan ug paglunang sa abo; pagbangotan uban sa mapait nga pagminatay sama sa pagbangotan alang sa bugtong anak, kay sa kalit ang maglalaglag moabot kanato.

²⁷“Gihimo ko ikaw nga tigsulay sa mga metal taliwala sa akong katawhan, aron imong masusi ug masulayan ang ilang mga pamaagi. ²⁸Silang tanan tig-a nga mga masukihon, nagsuroy-suroy nga nagpakaylap ug panglibak. Sila mga bronse ug puthaw; silang tanan nagabuhat ug kadaotan. ²⁹Ang hasohasan nagahuyop nga mabangis aron sunogon ang tingga pinaagi sa kalayo, apan ang pag-ulay walay kapuslanan; ang mga daotan wala makuha. ³⁰Gitawag silag plata nga sinalikway, kay gisalikway sila sa atong Amahan.”