Die Vader waarsku: Vlug uit Jerusalem

Jeremia sien hoe die beleg nader trek en hoor leiers wat vrede belowe oor 'n wond wat hulle nie behandel het nie. Ons Vader bied een uitweg: staan stil by die kruispad, vra na die ou pad, loop daarop. Die volk antwoord dat hulle nie wil nie. Hy noem hulle verworpe silwer.

Hoofstuk 6.

“Vlug na veiligheid, julle kinders van Benjamin, uit Jerusalem uit! Blaas die trompet in Tekoa, en steek ’n sein op oor Bet-Hakkerem, want onheil dreig uit die noorde, ’n groot verwoesting. Die lieflike en tere dogter van Sion — haar sal ek vernietig. Herders en hulle kuddes sal teen haar optrek; hulle sal hulle tente rondom haar opslaan, elkeen wat sy eie deel laat wei.”

Maak gereed vir die stryd teen haar! Kom, laat ons op die middag aanval! Maar wee ons, want die dag verdwyn en die aandskaduwees word al langer. Kom, laat ons in die nag aanval en haar vestings vernietig!

Want die Vader van die hemelse leërskare sê: Kap haar bome om en werp ’n beleëringswal teen Jerusalem op. Hierdie stad moet gestraf word; daar is niks anders as verdrukking in haar nie. “Soos ’n put sy water vars hou, so hou sy haar boosheid vars. Geweld en verwoesting weerklink in haar; siekte en wonde is altyd voor my. Laat jou waarsku, Jerusalem, anders sal ek my van jou afkeer in afsku en jou ’n woesteny maak, ’n land waar niemand woon nie.”

Die Vader van die hemelse leërskare sê: Hulle sal die oorblyfsel van Israel so deeglik nalees soos ’n wingerdstok nagelees word. Laat jou hand weer oor die ranke gaan, soos iemand wat druiwe pluk.

“Met wie kan ek praat en waarsku, sodat hulle sal luister? Hulle ore is toe, sodat hulle nie kan hoor nie. Die woord van ons Vader is aanstootlik vir hulle; hulle vind geen behae daarin nie.

Maar ek is vol van die toorn van ons Vader; ek is moeg daarvan om dit in te hou. Giet dit uit op die kinders in die straat, op die jongmanne wat bymekaar is; sowel man as vrou sal weggevat word, die oue en die hoogbejaarde.” Hulle huise sal aan ander oorhandig word, hulle landerye en vroue tesame, want ek sal my hand uitstrek teen die wat in die land woon, sê ons Vader. Want van die geringste tot die grootste is almal gierig na onregverdige wins; van die profeet tot die priester pleeg almal bedrog. Hulle behandel die wond van my volk asof dit nie ernstig is nie. ‘Vrede, vrede,’ sê hulle, terwyl daar geen vrede is nie. Was hulle skaam oor hulle afskuwelike gedrag? Nee, hulle was glad nie skaam nie; hulle het nie eens geweet hoe om te bloos nie. Daarom sal hulle val tussen die gevallenes; hulle sal neergewerp word wanneer ek hulle straf, sê ons Vader.

So sê ons Vader: Staan by die kruispaaie en kyk; vra na die ou paaie, waar die goeie weg is, en loop daarop, en julle sal rus vind vir julle siele. Maar hulle het gesê: ‘Ons sal nie daarop loop nie.’ Ek het wagte oor julle aangestel en gesê: ‘Luister na die geluid van die trompet!’ Maar hulle het gesê: ‘Ons sal nie luister nie.’ “Daarom, hoor, julle nasies; neem kennis, julle getuies, van wat met hulle sal gebeur. Luister, aarde: Ek bring onheil oor hierdie volk, die vrug van hulle eie planne, omdat hulle nie na my woorde geluister het nie en my onderrig verwerp het. Wat gee ek om wierook uit Skeba of soetriet uit ’n ver land? Julle brandoffers is nie aanneemlik nie; julle offers behaag my nie.”

Daarom, so sê ons Vader: Ek sal struikelblokke voor hierdie volk plaas. Ouers sowel as kinders sal daaroor struikel; bure en vriende sal omkom.

So sê ons Vader: Kyk, ’n leër kom uit die land van die noorde; ’n groot nasie kom in beweging van die uithoeke van die aarde af. Hulle gryp boog en spies vas; hulle is wreed en betoon geen genade nie. Hulle gedruis brul soos die see soos hulle op perde ry, opgestel in slagorde teen jou, dogter van Sion.

Ons het die berig oor hulle gehoor, en ons hande hang slap. Angs het ons gegryp, pyn soos dié van ’n vrou in barensnood. Moenie uitgaan na die lande toe of op die paaie loop nie, want die vyand het ’n swaard, en daar is skrik aan alle kante. Dogter van my volk, trek rouklere aan en rol in die as; treur met bitter geween soos oor ’n enigste seun, want skielik sal die verwoester oor ons kom.

“Ek het jou ’n toetser van metale onder my volk gemaak, sodat jy hulle weë kan waarneem en toets. Hulle is almal verharde opstandiges, wat rondgaan en laster versprei. Hulle is brons en yster; hulle almal handel verdorwe. Die blaasbalk blaas fel om die lood met vuur weg te brand, maar die suiwering is nutteloos; die goddeloses word nie verwyder nie. Hulle word verwerpte silwer genoem, omdat ons Vader hulle verwerp het.”