يرمياه 6 FHB Father's Heart Bible™

6 ¹”اے د بنيامين اولاده، د يروشلم نه بهر د سلامتۍ دپاره وتښتئ! په تقوع کښې بيګل وغږوئ، او په بيت هکريم باندې نښه پورته کړئ، ځکه چې د شمال د طرف نه بلا راروانه ده، يوه لويه تباهى. ²د صيون ښائسته او نازکه لور—زۀ به هغه برباد کړم. ³شپانۀ به د خپلو رمو سره د هغې خلاف راشى؛ د هغې چاپېره به خپل خېمې لګوى، هر يو به خپله برخه څروى.“

⁴د هغې خلاف د جنګ دپاره تياروے ونيسئ! راشئ، چې په غرمه حمله وکړو! خو افسوس دے په مونږ باندې، ځکه چې ورځ ورکيږى او د ماښام سيورى اوږديږى. ⁵راشئ، چې د شپې حمله وکړو او د هغې قلعې ورانې کړو!

⁶ځکه چې د آسمان د لښکرو پلار فرمائى: د هغې ونې پرې کړئ او د يروشلم خلاف د محاصرې ډېرے جوړ کړئ. دا ښار ته سزا ورکول په کار دى؛ د هغې دننه د ظلم نه بغېر بل څۀ نشته. ⁷”لکه څنګه چې کوهى خپلې اوبۀ تازه ساتى، هم هغه شان هغه خپله بدکارى تازه ساتى. د هغې دننه ظلم او تباهى ګونګيږى؛ بيمارۍ او زخمونه تل زما مخکښې دى. ⁸اے يروشلمه، خبردار شه، نۀ نو زۀ به په نفرت سره له تا نه مخ واړوم او تا به اجاړ کړم، داسې ملک چې هيڅوک پکښې اوسيږى نه.“

⁹د آسمان د لښکرو پلار فرمائى: د اِسرائيل پاتې خلق به داسې پوره ونغاړى لکه څنګه چې انګور نغښتلے شى. بيا په ښاخونو باندې خپل لاس تېر کړه، لکه هغه څوک چې انګور راغونډوى.

¹⁰”زۀ چا ته خبره وکړم او خبردارے ورکړم، چې هغوئ به واورى؟ د هغوئ غوږونه بند دى، نو هغوئ اورېدے نۀ شى. د زمونږ پلار کلام هغوئ ته بد لګيږى؛ هغوئ پکښې هيڅ خوشحالى نۀ مومى.

¹¹خو زۀ د زمونږ پلار د قهر نه ډک يم؛ زۀ د دې ساتلو نه ستړے شوے يم. دا په کوڅه کښې په بچو باندې تويه کړه، په هغه ځوانانو باندې چې راغونډ شوى دى؛ مېړۀ او ښځه دواړه به ونيولے شى، بوډا او ډېر زوړ.“ ¹²د هغوئ کورونه به نورو ته وسپارلے شى، د هغوئ پټى او ښځې يو ځائ، ځکه چې زۀ به په هغه چا باندې خپل لاس اوږد کړم چې په دې ملک کښې اوسيږى، زمونږ پلار فرمائى. ¹³ځکه چې د کوچنى نه تر لوئ پورې، ټول د ناحقه ګټې دپاره حريص دى؛ د نبى نه تر مُلا پورې، ټول دوکه کوى. ¹⁴هغوئ د زما د قوم زخم داسې تړى لکه چې سخت نۀ وى. ’سلامتى، سلامتى،‘ هغوئ وائى، حال دا چې سلامتى نشته. ¹⁵آيا هغوئ د خپل نفرت والا کار نه شرمېدل؟ نه، هغوئ هيڅ شرم نۀ درلودو؛ هغوئ د رسوا کېدو خبره هم نۀ پوهېدل. نو هغوئ به د غورزېدلو په منځ کښې وغورزيږى؛ کله چې زۀ هغوئ ته سزا ورکړم نو هغوئ به ښکته شى، زمونږ پلار وائى.

¹⁶زمونږ پلار داسې فرمائى: په لار څلورلارو ودرېږئ او وګورئ؛ د زړو لارو پوښتنه وکړئ، چې ښۀ لار چرته ده، او په هغې ودريږئ، نو تاسو به د خپلو ساه ګانو دپاره آرام ومومئ. خو هغوئ ووئيل، ’مونږ به په هغې نۀ درومو.‘ ¹⁷ما په تاسو باندې څوکيداران مقرر کړل او ومې وئيل، ’د بيګل اواز ته غوږ ونيسئ!‘ خو هغوئ ووئيل، ’مونږ به غوږ نۀ نيسو.‘ ¹⁸”نو ځکه، اے قومونو، واورئ؛ اے ګواهانو، پام وکړئ چې په هغوئ باندې به څۀ کيږى. ¹⁹اے زمکې، واوره: زۀ په دې قوم باندې بلا راولم، د هغوئ د خپلو چلونو مېوه، ځکه چې هغوئ زما خبرو ته غوږ ونۀ نيولو او زما تعليم يې رد کړو. ²⁰زۀ د سبا د لُبان نه څۀ پرواه کوم، او يا د لرې ملک د خوږې نى نه؟ ستاسو سوزېدونکى قربانۍ قبول نۀ دى؛ ستاسو قربانۍ ما نۀ خوشحالوى.“

²¹نو ځکه زمونږ پلار داسې فرمائى: زۀ به د دې قوم مخکښې خنډونه کېږدم. مور پلار او بچى دواړه به پرې وخوږيږى؛ ګاونډيان او ملګرى به هلاک شى.

²²زمونږ پلار داسې فرمائى: وګوره، د شمال د ملک نه يو لښکر راروان دے؛ د زمکې د کنارو نه يو لوئ قوم راپاڅيږى. ²³هغوئ لۀ لنده او نېزه نيولى دى؛ هغوئ ظالمان دى او هيڅ رحم نۀ کوى. د هغوئ اواز د سمندر په شان ګړزيږى، کله چې هغوئ په اسونو باندې سپاره راځى، اے د صيون لورې، ستا خلاف د جنګ دپاره صف تړلے دى.

²⁴مونږ د هغوئ خبر واورېدو، او زمونږ لاسونه بې‌طاقته شول. درد مونږ ونيولو، داسې درد لکه د هغې ښځې چې د زېږون په تکليف کښې وى. ²⁵پټو ته مۀ وځئ او نۀ په لارو ګرځئ، ځکه چې دُښمن سره تُوره ده، او هر طرف ته وېره ده. ²⁶اے زما د قوم لورې، د ماتم جامې واغونده او په ايرو کښې وګرځه؛ داسې په زارو زارو ماتم وکړه لکه د اېک يو زوئ دپاره، ځکه چې ناببره به برباد کوونکے په مونږ راشى.

²⁷”ما تۀ د خپل قوم په منځ کښې د فلزاتو ازمائونکے جوړ کړې، دې دپاره چې تۀ د هغوئ لارې وګورې او وازمائې. ²⁸هغوئ ټول سخت سرکشان دى، ګرځى راګرځى او بدګوئى خپروى. هغوئ کاسه او اوسپنه دى؛ هغوئ ټول خرابى کوى. ²⁹پوکنے په تيزۍ سره پوکى کوى چې سيک په اور سره وسوزوى، خو دا صفا کول بې‌فائدې دى؛ بدکاران نۀ لرې کيږى. ³⁰هغوئ ته رد شوى سپين زر وئيلے شى، ځکه چې زمونږ پلار هغوئ رد کړى دى.“