Ota ogohlantiradi: Quddusdan qochinglar
Yeremiyo qamal halqasi torayib borayotganini kuzatadi va yoʻlboshchilar davolanmagan yara ustidan tinchlik vaʼda qilayotganini eshitadi. Otamiz bitta chiqish yoʻlini taklif qiladi: chorrahada toʻxtanglar, qadimiy yoʻlni soʻranglar, undan yuringlar. Xalq yurmaymiz, deb javob beradi. U ularni rad etilgan kumush deb ataydi.
6 1“Ey Benyamin farzandlari, joningizni qutqaring, Quddusdan qochinglar! Takoada karnay chalinglar, Bayt-Hakkerem ustida belgi koʻtaringlar, chunki shimoldan falokat — ulkan vayronagarchilik yaqinlashmoqda. 2Koʻhlik va nozik Sion qizini — uni Men halok qilaman. 3Choʻponlar oʻz suruvlari bilan unga qarshi kelib, atrofida chodirlarini tikadilar; har biri oʻz ulushini boqadi.”
4Unga qarshi jangga hozirlaninglar! Kelinglar, tush paytida hujum qilaylik! Lekin holimizga voy, chunki kun botmoqda, kechki soyalar uzayib bormoqda. 5Kelinglar, kechasi hujum qilaylik va uning qalʼalarini vayron qilaylik!
6Zero, Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Uning daraxtlarini kesinglar, Quddusga qarshi qamal tepaligini quringlar. Bu shahar jazolanishi kerak; uning ichida zulmdan oʻzga narsa yoʻq. 7“Quduq oʻz suvini salqin saqlagani kabi, u ham oʻz yovuzligini shundayin saqlaydi. Uning ichida zoʻravonlik va vayronagarchilik jaranglaydi; kasallik va yaralar esa doimo koʻz oʻngimda turadi. 8Ey Quddus, ogoh boʻl, aks holda Men nafrat bilan sendan yuz oʻgiraman, seni vayronaga aylantiraman, hech kim yashamaydigan yurtga.”
9Osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Tok butunlay terilgani kabi, Isroil qoldiqlarini ham shundayin terib oladilar. Uzum teruvchi kabi, qoʻlingni novdalar uzra yana bir bor yurgiz.
10“Men kimga soʻzlab, ogohlantiray, toki ular quloq solsin? Ularning quloqlari berk, shu bois eshitolmaydilar. Otamizning soʻzi ularga malol keladi; undan zavq olmaydilar.
11Lekin men gʻazabga toʻlganman — Otamizning gʻazabiga; uni ichimda saqlashdan charchadim. Uni koʻchadagi bolalar ustiga toʻk, yigʻilgan yigitlar ustiga ham; er ham, xotin ham, qari ham, keksayib qolganlar ham asir olinadi.” 12Ularning uylari oʻzgalarga topshiriladi, dalalari va xotinlari ham birga; chunki Men qoʻlimni bu yurtda yashovchilarga qarshi koʻtaraman, deydi Otamiz. 13Zero, kichigidan kattasigacha, barchasi haromdan manfaat izlab, ochkoʻzdir; paygʻambardan tortib ruhoniygacha, barchasi hiyla ishlatadi. 14Xalqimning yarasini jiddiy emasdek davolaydilar. “Tinchlik, tinchlik,” deydilar, aslida tinchlik yoʻq. 15Oʻzlarining jirkanch qilmishlaridan uyaldilarmi? Yoʻq, ular aslo uyalmadilar; hatto qizarishni ham bilmadilar. Shu bois ular yiqilganlar orasida yiqiladilar; Men ularni jazolaganimda, yerga uriladilar, deydi Otamiz.
16Otamiz shunday demoqda: Chorrahalarda turib, qaranglar; qadimgi soʻqmoqlarni soʻranglar, yaxshi yoʻl qayerdaligini bilib, oʻsha yoʻldan yuringlar, shunda qalbingizga orom topasizlar. Lekin ular: “Biz u yoʻldan yurmaymiz,” dedilar. 17Men ustingizga qorovullar tayinlab, dedim: “Karnay ovoziga quloq solinglar!” Lekin ular: “Biz quloq solmaymiz,” dedilar. 18“Shu bois, ey xalqlar, eshitinglar; ey guvohlar, ularga ne boʻlishini bilib qoʻyinglar. 19Ey yer, quloq sol: Men bu xalq ustiga falokat keltiraman, oʻz fitnalarining mevasini, chunki ular soʻzlarimga quloq solmadilar, taʼlimotimni rad etdilar. 20Shavadan keltirilgan tutatqi Menga nega kerak, uzoq yurtdan kelgan muattar qamish nega lozim? Kuydiriladigan qurbonliklaringiz maqbul emas; qurbonliklaringiz Meni mamnun qilmaydi.”
21Shu bois Otamiz shunday demoqda: Men bu xalq oldiga toʻsiqlar qoʻyaman. Ota-onalar ham, bolalar ham ularga qoqilib yiqiladilar; qoʻni-qoʻshnilar va doʻstlar halok boʻladilar.
22Otamiz shunday demoqda: Mana, bir qoʻshin shimol yurtidan kelmoqda; ulkan bir xalq yer chekkalaridan qoʻzgʻalmoqda. 23Ular yoy va nayza tutib olgan; ular shafqatsiz, rahm-shafqat koʻrsatmaydilar. Ularning ovozi dengizdek guvillaydi, otlarini minib, jang saflariga tizilib, senga qarshi chiqadilar, ey Sion qizi.
24Biz ular haqidagi xabarni eshitdik, qoʻllarimiz shalvirab qoldi. Bizni iztirob chulgʻab oldi, toʻlgʻoq tutgan ayolning ogʻrigʻiday azob. 25Dalalarga chiqmanglar, yoʻllarda yurmanglar, chunki dushmanning qilichi bor, har tomonda dahshat hukm surmoqda. 26Ey xalqim qizi, motam libosini kiyib, kulga agʻnab ol; yolgʻiz oʻgʻil uchun aza tutganday, achchiq nola bilan motam tut, chunki vayron qiluvchi birdaniga ustimizga bostirib keladi.
27“Men seni xalqim orasida metall sinovchisi qildim, toki ularning yoʻllarini kuzatib, sinab koʻrgaysan. 28Ularning barchasi qaysar isyonkorlar, gʻiybat tarqatib yuradilar. Ular bronza va temirdir; barchasi buzuqlik qiladi. 29Koʻrik shiddat bilan puflaydi, qoʻrgʻoshinni olovda kuydirib yoʻq qilish uchun, lekin bu tozalash befoyda; yovuzlar ajralib chiqmaydi. 30Ularni rad etilgan kumush deb ataydilar, chunki Otamiz ularni rad etgan.”