Rama Ngelingan: Kabur ti Yerusalem
Yeremia ningali kepungan beuki deukeut sarta ngadéngé para pamingpin ngajangjikeun katengtreman dina tatu anu teu acan diubaran. Rama urang nawarkeun hiji jalan kaluar: eureun di parapatan, tanyakeun jalan nu baheula, tuluy lampahan. Rahayat ngajawab yén maranéhna moal daék. Mantenna nyebut maranéhna pérak anu ditolak.
6 1“Geura kalabur neangan nu aman, heh urang Binyamin, kalabur ti Yerusalem! Tiupkeun tarompet di Tekoa, sarta pasang tanda isarat di luhureun Bet-Hakerem, sabab bencana geus ngancam ti kaler, kabinasaan nu rongkah. 2Nu geulis tur hipu, nya eta Putri Sion — ku Kami rek dibinasakeun. 3Para pangangon jeung domba-dombana bakal narajang ka manehna; maranehna bakal masang kemah ngurilingan manehna, masing-masing ngangon di bagianana sorangan.”
4Geura tatahar perang ngalawan manehna! Hayu urang narajang tengah poe! Tapi cilaka urang, sabab poe geus mimiti surup jeung kalangkang sore beuki manjang. 5Hayu urang narajang peuting sarta ngaruntagkeun bentengna!
6Sabab kieu timbalan Rama, Gusti nu ngawasaan balad sawarga: Tuaran tangkal-tangkalna sarta adegkeun tanggul pangepungan ngalawan Yerusalem. Ieu kota kudu dihukum; di jerona taya lian ti panindesan. 7“Lir sumur anu ngajaga caina tetep seger, kitu deui manehna ngajaga kajahatanana tetep seger. Kakerasan jeung karuksakan ngaguruh di jerona; panyakit jeung raheut salawasna aya di payuneun Kami. 8Sing waspada kana pangeling-ngeling, heh Yerusalem, bisi Kami ngejat ti maneh bawaning ijid tur ngajadikeun maneh suwung, tanah nu euweuh nu nyicinganana.”
9Kieu timbalan Rama, Gusti nu ngawasaan balad sawarga: Maranehna bakal mungutan sesa Israil nepi ka beresih cara tangkal anggur anu dipungutan. Usapkeun deui leungeun maneh kana dahan-dahanna, lir jalma nu ngala buah anggur.
10“Ka saha atuh kuring bisa nyarita jeung mere pepeling, supaya maranehna daraek ngadenge? Ceuli maranehna geus burunyung, nepi ka teu bisa ngadenge. Pangandika Rama urang teh matak ijid ka maranehna; maranehna teu resepeun kana eta.
11Tapi kuring geus pinuh ku bebendu Rama urang; kuring geus cape nahan-nahan eta. Curahkeun ka barudak di jalan, ka para nonoman anu keur kumpulan; boh salaki boh pamajikan bakal katawan, kitu deui nu geus kolot jeung nu geus pohara sepuhna.” 12Imah-imahna bakal dipasrahkeun ka batur, kitu deui kebon-kebonna jeung pamajikanana; sabab Kami rek ngelokkeun panangan Kami ngalawan jalma-jalma nu nyicingan ieu tanah, kitu timbalan Rama urang. 13Sabab ti nu pangleutikna nepi ka nu pangagungna, kabeh sarakah kana kauntungan nu teu bener; ti nabi nepi ka imam, kabeh ngalampahkeun tipu daya. 14Maranehna ngubaran raheut umat Kami saolah-olah lain perkara gede. “Salamet, salamet,” ceuk maranehna, padahal euweuh kasalametan. 15Naha maranehna era ku kalakuanana anu matak ijid teh? Henteu, maranehna teu era-era acan; malah teu nyaho kumaha kuduna ngarasa era. Ku sabab eta maranehna bakal ragrag bareng jeung nu geus raragrag; maranehna bakal ditumpurkeun dina waktu Kami ngahukum maranehna, kitu timbalan Rama urang.
16Kieu timbalan Rama urang: Geura narangtung di parapatan tuluy pek tenjo; tanyakeun jalan-jalan baheula, nu mana jalan anu hade teh, tuluy pek liwat ka dinya, sangkan maraneh manggih katengtreman pikeun jiwa maraneh. Tapi maranehna ngajawab, “Kami moal daek ngaliwat ka dinya.” 17Kami geus ngangkat para panjaga pikeun maraneh sarta ngandika, “Darengekeun sora tarompet!” Tapi maranehna ngajawab, “Kami moal ngabandungan.” 18“Ku sabab eta darengekeun, heh bangsa-bangsa; perhatikeun, heh saksi-saksi, naon anu bakal tumiba ka maranehna. 19Darengekeun, heh bumi: Kami rek nurunkeun bencana ka ieu bangsa, nya eta buah tina rarancangna sorangan, sabab maranehna henteu ngabandungan kana dawuhan Kami sarta geus nolak kana pangajaran Kami. 20Naon pentingna pikeun Kami kadupa ti Syeba atawa tiwu amis ti nagri nu jauh? Kurban beuleuman maraneh teu ditarima; kurban-kurban maraneh teu nyukakeun manah Kami.”
21Ku sabab eta kieu timbalan Rama urang: Kami rek nunda pangalang-ngalang di hareupeun ieu bangsa. Boh kolot boh anak bakal tisoledat kana eta; tatangga jeung sobat bakal tumpur.
22Kieu timbalan Rama urang: Tenjo, aya balad keur datang ti tanah kaler; hiji bangsa nu gede keur usik ti tungtung-tungtung bumi. 23Maranehna nyarekel gondewa jeung tumbak; bengis tur taya karunya. Sorana ngaguruh lir sagara nalika maranehna tarumpak kuda, disusun dina barisan perang ngalawan maneh, heh Putri Sion.
24Kami geus ngadenge beja ngeunaan maranehna, nepi ka leungeun kami ngeleketey. Kacemasan geus nyangkem kami, nyeri lir awewe anu keur ngajuru. 25Ulah kalaluar ka tegalan atawa laleumpang di jalan, sabab musuh nyekel pedang, sarta kasieun aya di mana-mana. 26Heh Putri umat kuring, pake pakean sungkawa jeung gugulingan dina lebu; sing nalangsa bari ceurik ngagukguk cara keur nyeungceurikan anak nu ngan hiji, sabab ujug-ujug nu ngaruksak bakal datang ka urang.
27“Maneh ku Kami dijadikeun tukang nguji logam di antara umat Kami, supaya maneh bisa niten jeung nguji paripolahna. 28Maranehna kabeh jalma baruntak nu teuas hate, hahaleuangan nyebarkeun pitenah. Maranehna teh tambaga jeung beusi; kabehanana ngalampahkeun kabobrokan. 29Puputan niupan satakerna pikeun ngaduruk timah ku seuneu, tapi pamurnianana taya gunana; nu jarahat teu nyingkah. 30Maranehna disebut perak anu ditolak, sabab Rama urang geus nolak maranehna.”