Ota sadoqat topmaydi
Quddusdan bitta halol odam izlab topinglar, deydi Otamiz, shunda shahar omon qoladi. Hech kim topilmaydi — na kambagʻallar orasida, na yoʻlboshchilar orasida. Paygʻambarlar yolgʻon gapiradi, ruhoniylar oʻz manfaati uchun hukmronlik qiladi, xalq esa shuni afzal koʻradi. Bob ochiq qolgan savol bilan tugaydi.
5 1“Quddus koʻchalarini kezib chiqinglar, qarab, diqqat bilan koʻringlar! Uning maydonlarini qidiringlar — agar adolat qiladigan, haqiqatni izlaydigan bir kishini topa olsangiz, u holda Men uni kechiraman. 2Ular hatto «Otamiz hayoti bilan» desalar ham, yolgʻondan qasam ichmoqdalar.”
3Ey Otamiz, koʻzlaring sadoqatni izlamaydimi? Sen ularni urding, lekin ular ogʻriq sezmadilar; Sen ularni yemirding, lekin ular tanbeh olishdan bosh tortdilar. Ular yuzlarini toshdan ham qattiq qildilar; qaytib kelishdan bosh tortdilar. 4Shunda men dedim: “Bular faqat kambagʻallardir; ular nodon, chunki ular Otamizning yoʻlini, Otasining adolatli yoʻllarini bilmaydilar.” 5“Men ulugʻlar oldiga boraman, ularga gapiraman, chunki ular, albatta, Otamizning yoʻlini, Otasining adolatli yoʻllarini biladilar.” Biroq ular ham, barchasi, boʻyinturuqni sindirgan edilar; ular rishtalarni uzgan edilar. 6Shuning uchun oʻrmondan chiqqan sher ularni uradi, choʻl boʻrisi ularni gʻajiydi. Qoplon ularning shaharlarini poylab yotibdi; ulardan chiqqan har bir kishi tilka-pora qilinadi — chunki ularning isyonlari koʻp, chekinishlari son-sanoqsizdir.
7“Nega Men seni kechirishim kerak? Sening bolalaring Meni tashlab ketdilar va xudo boʻlmaganlar nomi bilan qasam ichdilar. Men ularni toʻyintirdim, lekin ular zino qildilar va fohishalar uylariga toʻda boʻlib bordilar. 8Ular boqilgan, shahvatli aygʻirlarga oʻxshardi, har biri qoʻshnisining xotini uchun kishnardi. 9Shu ishlar uchun ularni jazolamayinmi? — demoqda Otamiz. — Bunday xalqdan qasos olmayinmi? 10Uning uzumzorlari qatorlari orasidan oʻtib, vayron qilinglar, lekin butunlay yoʻq qilmanglar; uning shoxlarini yulib tashlanglar, chunki ular Otamizga tegishli emas. 11Chunki Isroil xonadoni va Yahudo xonadoni Menga butunlay xiyonat qildilar, — demoqda Otamiz.”
12Ular Otamiz haqida yolgʻon soʻzladilar; ular dedilar: “U hech narsa qilmaydi! Boshimizga hech qanday falokat tushmaydi; na qilich, na ochlik koʻramiz.” 13Paygʻambarlar faqat shamoldir; soʻz esa ularda yoʻq. Shunday ekan, ularga shunday boʻlsin!
14Shuning uchun osmon qoʻshinlarining Otasi shunday demoqda: Sen bu soʻzni aytganing uchun, Men sening ogʻzingdagi soʻzlarimni olovga, bu xalqni esa oʻtinga aylantiraman, u esa ularni yeb bitiradi. 15Mana, Men qarshingga uzoqdan bir xalqni keltirmoqdaman, ey Isroil xonadoni, — demoqda Otamiz, — bardoshli xalq, qadimiy xalq, tilini sen bilmaydigan xalq, nutqini sen tushunmaydigan xalq. 16“Ularning oʻq-sadogʻi ochiq qabrga oʻxshaydi; ularning barchasi qudratli jangchilardir. 17Ular sening hosilingni va noningni yeb bitiradi; oʻgʻillaringni va qizlaringni yeb bitiradi; qoʻy-qoʻzilaringni va mol-podalaringni yeb bitiradi; uzumzorlaringni va anjir daraxtlaringni yeb bitiradi. Qilich bilan sen ishongan mustahkam shaharlaringni vayron qiladi.”
18Shunday boʻlsa-da, oʻsha kunlarda ham, — demoqda Otamiz, — Men seni butunlay yoʻq qilmayman. 19Ular “Nega Otamiz bularning barchasini boshimizga soldi?” deb soʻrashganda, ularga shunday degin: “Sizlar Meni tashlab, oʻz yurtingizda begona xudolarga xizmat qilganingizdek, oʻzingizniki boʻlmagan yurtda begonalarga xizmat qilasizlar.”
20“Buni Yoqub xonadonida eʼlon qilinglar; Yahudoda jar solinglar: 21Buni tinglanglar, ey nodon va aqlsiz xalq, koʻzlaringiz bor, lekin koʻrmaysizlar, quloqlaringiz bor, lekin eshitmaysizlar:” 22Mendan qoʻrqmaysizlarmi? — demoqda Otamiz. — Mening huzurimda titramaysizlarmi? Men dengizga chegara qilib qumni qoʻydim, u oʻtib keta olmaydigan abadiy farmon chiqardim. Toʻlqinlar koʻtarilsa ham, ular gʻolib kelolmaydi; gumburlasa ham, undan oʻtolmaydilar. 23Ammo bu xalqning oʻjar va isyonkor yuragi bor; ular yoʻldan ogʻib, oʻz yoʻli bilan ketdilar. 24Ular yuraklarida shunday demaydilar: “Keling, Otamizdan qoʻrqaylik, U yomgʻirni — kuzgi va bahorgi yomgʻirni oʻz vaqtida beradi, hosilning belgilangan haftalarini biz uchun saqlaydi.” 25“Qilmishlaringiz bu barakalarni burib yubordi, gunohlaringiz esa yaxshilikni sizlardan tutib qoldi. 26Chunki xalqim orasida fosiq kishilar topiladi; ular pistirmada yotgan qush ovchilari kabi poylaydilar; tuzoq qoʻyadilar, tutgani esa — odamlardir. 27Qushlarga toʻla qafas kabi, ularning uylari hiyla-nayrangga toʻla; shuning uchun ular ulugʻayib, boyib ketdilar. 28Ular semirib, yaltirab ketdilar; yovuz ishlar ularda toshib-toshib ketmoqda. Ular yetimning dodiga quloq solmaydilar, toki oʻzlari ravnaq topsinlar, muhtojlarning haqqini esa himoya qilmaydilar.” 29Shu ishlar uchun ularni jazolamayinmi? — demoqda Otamiz. — Bunday xalqdan qasos olmayinmi? 30“Bu yurtda dahshatli va qoʻrqinchli ish sodir boʻldi: 31paygʻambarlar yolgʻon bashorat qiladilar, kohinlar esa oʻz hokimiyatlari bilan boshqaradilar; xalqim esa buni shunday yaxshi koʻradi. Ammo oxiri kelganda nima qilasizlar?”